Ὅτι δὲ καὶ διὰ τοῦτο συνεχωρεῖτο πάσχειν, ἄκουε τοῦτο αὐτὸ δηλοῦντος καὶ λέγοντος· Ἵνα μὴ εἰς ἐμὲ λογίσηταί τις ὑπὲρ ὃ βλέπει με, ἢ ἀκούει τι ἐξ ἐμοῦ. Κυκλωσάντων δὲ τῶν μαθητῶν αὐτὸν, ἀναστὰς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν. Ὁρᾷς προθυμίαν; ὁρᾷς πόθον ζέοντα καὶ πεπυρωμένον; Εἰς αὐτὴν πάλιν τὴν πόλιν εἰσῆλθεν, ὥστε δειχθῆναι, ὅτι εἴ που καὶ ὑπεχώρει, διὰ τὸ τὸν λόγον βούλεσθαι σπεῖραι, καὶ διὰ τὸ μὴ δεῖν ἐκκαίειν αὐτῶν τὸν θυμόν. Ταῦτα τῶν σημείων οὐχ ἧττον καὶ λαμπροτέρους ἐποίει, καὶ μᾶλλον χαίρειν παρεσκεύαζεν. Οὐδαμοῦ δὲ λέγει, ὅτι ὑπέστρεψαν χαίροντες, ὅτι σημεῖα ἐποίησαν, ἀλλ᾽ ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀτιμασθῆναι. Καὶ τοῦτο γὰρ παρὰ τοῦ Χριστοῦ ἐδιδάχθησαν λέγοντος· Μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑποτάσσεται. Ἡ γὰρ ὄντως χαρὰ καὶ εἰλικρινὴς αὕτη ἐστὶ, τὸ πάσχειν τι διὰ Χριστόν. Εἶτα τὰς πόλεις πάσας ἐπῄεσαν, ἐν αἷς ἐκινδύνευσαν.
Μετάφραση
Και ότι βεβαίως και γι' αυτόν τον λόγο του επιτρεπόταν να πάσχει, άκουσέ τον να δηλώνει αυτό ακριβώς και να λέει: «Για να μη με θεωρήσει κανείς ανώτερο από αυτό που βλέπει σε εμένα ή ακούει από εμένα». Όταν δε τον κύκλωσαν οι μαθητές, σηκώθηκε και μπήκε στην πόλη. Βλέπεις προθυμία; Βλέπεις πόθο ζέοντα και φλογερό; Στην ίδια πάλι πόλη μπήκε, ώστε να φανεί ότι, αν κάπου υποχωρούσε, το έκανε επειδή επιθυμούσε να σπείρει τον λόγο και επειδή δεν έπρεπε να αναζωπυρώσει τον θυμό τους. Αυτά, όχι λιγότερο από τα θαύματα, τους έκαναν λαμπρότερους και τους προετοίμαζαν να χαίρονται περισσότερο. Πουθενά όμως δεν λέει ότι επέστρεψαν χαρούμενοι επειδή έκαναν θαύματα, αλλά επειδή αξιώθηκαν να ατιμαστούν υπέρ του ονόματός Του. Διότι και αυτό το διδάχθηκαν από τον Χριστό, ο οποίος έλεγε: «Μη χαίρεστε επειδή τα δαιμόνια υποτάσσονται σε εσάς». Διότι η αληθινή και ειλικρινής χαρά είναι αυτή: το να πάσχει κανείς για τον Χριστό. Έπειτα επισκέφθηκαν όλες τις πόλεις στις οποίες είχαν κινδυνεύσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες