ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 14:21 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Κεφάλ. εʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. ΠΡΑΞΕΙΣ. Εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην καὶ μαθητεύσαντες ἱκανοὺς, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Λύστραν, καὶ Ἰκόνιον, καὶ Ἀντιόχειαν, ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει· καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο εʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ. Αμήν αμήν σας λέω, ότι όποιος ακούει τον λόγο μου και πιστεύει σε εκείνον που με έστειλε, έχει ζωή αιώνια και δεν έρχεται σε κρίση, αλλά έχει μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή. ΠΡΑΞΕΙΣ. Αφού κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην πόλη εκείνη και έκαναν αρκετούς μαθητές, επέστρεψαν στη Λύστρα, στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια, στηρίζοντας τις ψυχές των μαθητών, προτρέποντάς τους να εμμένουν στην πίστη· και διδάσκοντας ότι μέσα από πολλές θλίψεις πρέπει να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξῆλθε σὺν τῷ Βαρνάβᾳ εἰς Δέρβην, εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην, καὶ μαθητεύσαντες ἱκανοὺς, ὑπέστρεψαν εἰς Λύστραν καὶ Ἰκόνιον καὶ Ἀντιόχειαν, ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και την επομένη ημέρα αναχώρησε μαζί με τον Βαρνάβα για τη Δέρβη, και αφού κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην πόλη εκείνη και απέκτησαν αρκετούς μαθητές, επέστρεψαν στα Λύστρα, στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια, στηρίζοντας τις ψυχές των μαθητών, προτρέποντάς τους να εμμένουν στην πίστη, και λέγοντάς τους ότι μέσα από πολλές θλίψεις πρέπει να εισέλθουμε στη βασιλεία του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι οὐχ οἷόν τε ἑτέρως τῶν ἐπηγγελμένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐπιτυχεῖν, καὶ τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἀξιωθῆναι, εἰ μὴ διὰ θλίψεως ὁδεύσαιμεν τὸν παρόντα βίον, ἄκουε τῶν ἀποστόλων λεγόντων πρὸς τοὺς ἄρτι τῇ πίστει προσιόντας· Καὶ μαθητεύσαντες, φησὶν, ἱκανοὺς, ὑπέστρεψαν εἰς Λύστραν, καὶ Ἰκόνιον, καὶ Ἀντιόχειαν, ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, καὶ παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Ποία οὖν ἀπολογία ἔσται ἡμῖν, μὴ βουλομένοις γενναίως καὶ ἀνδρείως καὶ εὐχαρίστως πάντα φέρειν τὰ ἐπαγόμενα, ὅταν ἴδωμεν, ὅτι οὐδὲ δυνατὸν ἑτέρως ἡμᾶς τῆς σωτηρίας ἐπιτυχεῖν, μὴ ταύτην ὁδεύσαντας τὴν ὁδόν; Ὅτι γὰρ οὐδὲν ξένον καὶ καινὸν οὐδεὶς τῶν δικαίων ὑπέμεινε διὰ θλίψεως τὴν παροῦσαν ὁδεύσας ζωὴν, ἄκουε τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε, ἀλλὰ θαρσεῖτε. Ἵνα γὰρ μὴ καταπέσωσι τοῦτο ἀκούσαντες, εὐθέως τὸ θάρσος αὐτοῖς ἐνέθηκε, καὶ τὴν παρ᾽ ἑαυτοῦ ῥοπὴν ὑπέσχετο. Ἀλλὰ θαρσεῖτε· ἐγὼ, φησὶ, νενίκηκα τὸν κόσμον. Ἔχεις, φησὶ, τὸν τὰ λυπηρὰ ἐπικουφίζοντα, τὸν οὐκ ἀφιέντα σε καταβαπτισθῆναι ὑπὸ τῆς τῶν πειρασμῶν ἐπαγωγῆς, τὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν παρέχοντα, καὶ οὐ συγχωροῦντα ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν ἰσχὺν ἐπαχθῆναι τὰ χαλεπά. Τί ἀσχάλλεις; τί ἀλύεις; τί δυσανασχετεῖς; τί μικροψύχως διάκεισαι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για να μάθεις ότι δεν είναι δυνατόν με άλλον τρόπο να επιτύχουμε τα αγαθά που μας έχουν υποσχεθεί, και να αξιωθούμε τη βασιλεία των ουρανών, παρά μόνον εάν πορευθούμε στον παρόντα βίο διαμέσου θλίψεων, άκουσε τους αποστόλους που μιλούν προς εκείνους που μόλις είχαν προσέλθει στην πίστη: «Και αφού μαθήτευσαν», λέει, «αρκετούς, επέστρεψαν στα Λύστρα, και στο Ικόνιο, και στην Αντιόχεια, στηρίζοντας τις ψυχές των μαθητών, και προτρέποντάς τους να παραμένουν σταθεροί στην πίστη, διδάσκοντάς τους ότι διαμέσου πολλών θλίψεων πρέπει να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών». Ποια λοιπόν δικαιολογία θα υπάρχει για εμάς, εάν δεν θέλουμε να υπομένουμε γενναία, ανδρεία και με ευγνωμοσύνη όλα όσα μας συμβαίνουν, όταν βλέπουμε ότι δεν είναι δυνατόν με κανέναν άλλον τρόπο να επιτύχουμε τη σωτηρία μας, παρά μόνον εάν βαδίσουμε αυτήν την οδό; Διότι, για να κατανοήσεις ότι κανείς από τους δικαίους δεν υπέμεινε κάτι το παράδοξο και πρωτοφανές βαδίζοντας την παρούσα ζωή διαμέσου θλίψεων, άκουσε τον Χριστό που λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη, αλλά να έχετε θάρρος». Διότι, για να μην καταπέσουν ηθικά ακούγοντάς το αυτό, τους ενέπνευσε αμέσως θάρρος και τους υποσχέθηκε τη δική Του συμπαράσταση. «Αλλά να έχετε θάρρος· εγώ», λέει, «έχω νικήσει τον κόσμο». Έχεις, σου λέει, Εκείνον που ελαφρύνει τις λύπες, Εκείνον που δεν σε αφήνει να καταποντιστείς από την επέλαση των πειρασμών, Εκείνον που μαζί με τον πειρασμό δίνει και τη διέξοδο, και δεν επιτρέπει να μας βρουν δεινά που να ξεπερνούν τις δυνάμεις μας. Γιατί λοιπόν στενοχωριέσαι; Γιατί αγωνιάς; Γιατί δυσανασχετείς; Γιατί διακατέχεσαι από μικροψυχία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες