Ἵνα γὰρ μὴ καταπέσῃ τὰ φρονήματα τῶν μαθητῶν, ὅτι οἱ νομιζόμενοι θεοὶ τοιαῦτα πάσχουσιν, εἰσῆλθον πρὸς αὐτοὺς, καὶ διελέχθησαν. Καὶ ὅρα· πρῶτον εἰς Δέρβην ἐξέρχεται, διδοὺς αὐτοῖς ἀναπνεῦσαι τοῦ θυμοῦ, καὶ τότε πάλιν εἰς Λύστραν καὶ Ἰκόνιον καὶ Ἀντιόχειαν, θυμουμένοις μὲν αὐτοῖς εἴκων, πεπαυμένοις δὲ ἐπιτιθέμενος. Ὁρᾷς, ὅτι οὐ πάντα χάριτι, ἀλλὰ καὶ οἰκείᾳ σπουδῇ διῴκουν; Κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς Ἀντιόχειαν, ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ἔργον, ὃ ἐπλήρωσαν. Διὰ τί πάλιν ἔρχονται εἰς Ἀντιόχειαν; Ἵνα ἀπαγγείλωσι τὰ ἐκεῖ γενόμενα.
Μετάφραση
Διότι, για να μην καταπέσει το φρόνημα των μαθητών, επειδή αυτοί που νομίζονταν θεοί υφίστανται τέτοια δεινά, πήγαν σε αυτούς και συζήτησαν μαζί τους. Και πρόσεξε: πρώτα αναχωρεί για τη Δέρβη, αφήνοντάς τους να ανασάνουν από τον θυμό τους, και έπειτα επιστρέφει πάλι στη Λύστρα, στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια, υποχωρώντας μεν όταν εκείνοι ήταν οργισμένοι, αλλά παρεμβαίνοντας όταν πλέον είχαν ηρεμήσει. Βλέπεις ότι δεν τα διευθετούσαν όλα μόνο με τη Χάρη, αλλά και με τη δική τους προσπάθεια; Και από εκεί απέπλευσαν για την Αντιόχεια, από όπου είχαν παραδοθεί στη χάρη του Θεού για το έργο το οποίο ολοκλήρωσαν. Γιατί έρχονται πάλι στην Αντιόχεια; Για να αναγγείλουν τα όσα συνέβησαν εκεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες