Ὃν οὐκ ἰσχύσαμεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν, φησὶ, βαστάσαι· ἀλλὰ διὰ τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ πιστεύομεν σωθῆναι καθ᾽ ὃν τρόπον κἀκεῖνοι. Πόσης δυνάμεως γέμει ταῦτα τὰ ῥήματα! Ἅπερ ὁ Παῦλος διὰ πολλῶν ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους εἶπε, ταῦτα καὶ οὗτος. Εἰ γὰρ Ἀβραὰμ, φησὶν, ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα, ἀλλ᾽ οὐ πρὸς τὸν Θεόν. Ὁρᾷς, ὅτι τούτων μᾶλλόν ἐστι τοῦτο παιδευτικὸν, ἢ ἀπολογία ὑπὲρ τῶν ἐθνῶν; Ἀλλ᾽ εἰ μὲν χωρὶς προφάσεως ταῦτα ἔλεγεν, ἴσως οὐδαμῶς ὕποπτος ἦν· ἀρχῆς δὲ λαβόμενος ἐντεῦθεν, λοιπὸν ἀδεῶς φθέγγεται. Καὶ ὅρα πανταχοῦ τὰ παρὰ τῶν ἐχθρῶν μετ᾽ αὐτῶν γινόμενα. Εἰ μὴ γὰρ ἐκίνησαν ἐκεῖνοι, οὐκ ἂν ταῦτα ἐλέχθη, οὐδ᾽ ἂν τὰ μετὰ ταῦτα. Ἐντεῦθεν μανθάνουσιν, ὅτι εἰ καὶ μὴ προσάγεσθαι ἤθελον τὰ ἔθνη, οὐ δεῖ αὐτοὺς παρορᾷν. Ἀλλ᾽ ἴδωμεν ἄνωθεν τὰ εἰρημένα. Ἐν ὑμῖν, φησὶν, ἐξελέξατο, καὶ ἀφ᾽ ἡμερῶν ἀρχαίων. Τοῦτο εἶπε, δεικνὺς ὅτι πάλαι, οὐ νῦν. Οὐ μικρὸν δὲ τὸ καὶ Ἰουδαίων πιστευόντων τοῦτο ἀποστραφῆναι. Δύο τούτοις ὃ λέγει πιστοῦται, τῷ καιρῷ καὶ τῷ τόπῳ. Καὶ τὸ, Ἐξελέξατο, καλῶς· ὥσπερ ἐπ᾽ αὐτῶν οὐκ εἶπεν, Ἠθέλησεν, ἀλλ᾽, Ἐξελέξατο. Πόθεν τοῦτο δῆλον; Ἀπὸ τοῦ Πνεύματος, φησίν. Εἶτα δείκνυσιν οὐχὶ χάριτος ἁπλῶς, ἀλλ᾽ ἀρετῆς μαρτύριον αὐτοῖς τοῦτο γινόμενον, καὶ οὐδὲν ἔλαττον αὐτοῖς παρασχόν. Οὐδὲν γὰρ, φησὶ, διέκρινε μεταξὺ ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν. Ἄρα καρδίας δεῖ πανταχοῦ ζητεῖν.
Μετάφραση
«Τον οποίο ούτε εμείς ούτε οι πατέρες μας», λέει, «μπορέσαμε να βαστάξουμε· αλλά διά της χάριτος του Κυρίου Ιησού πιστεύουμε ότι θα σωθούμε, με τον ίδιο τρόπο όπως ακριβώς και εκείνοι». Πόση δύναμη περικλείουν αυτά τα λόγια! Εκείνα που ο Παύλος ανέπτυξε διεξοδικά στην προς Ρωμαίους επιστολή, αυτά λέει και αυτός. Διότι, «αν ο Αβραάμ», λέει, «δικαιώθηκε από τα έργα, έχει μεν καύχημα, αλλά όχι ενώπιον του Θεού». Βλέπεις ότι αυτό είναι μάλλον παιδαγωγικό για αυτούς, παρά υπεράσπιση υπέρ των εθνικών; Αλλά αν βέβαια τα έλεγε αυτά χωρίς αφορμή, ίσως να μην ήταν καθόλου ύποπτος· λαμβάνοντας όμως αφορμή από τα γεγονότα, ομιλεί πλέον άφοβα. Και παρατήρησε ότι παντού όσα προέρχονται από τους εχθρούς καταλήγουν να είναι με το μέρος τους. Διότι, αν δεν είχαν κινήσει εκείνοι το ζήτημα, δεν θα λέγονταν αυτά, ούτε όσα ακολούθησαν. Από αυτό μαθαίνουν ότι, ακόμη κι αν δεν ήθελαν να προσεγγίσουν τα έθνη, δεν πρέπει να τα παραβλέπουν. Αλλά ας δούμε τα όσα ειπώθηκαν από την αρχή. «Ανάμεσά σας», λέει, «εξέλεξε, και μάλιστα από τις αρχαίες ημέρες». Αυτό το είπε για να δείξει ότι συνέβη παλαιά, όχι τώρα. Δεν είναι δε μικρό πράγμα να απορρίπτεται αυτό, έστω και αν υπάρχουν Ιουδαίοι που πιστεύουν. Με δύο στοιχεία επιβεβαιώνει αυτό που λέει: με τον χρόνο και με τον τόπο. Και πολύ σωστά λέει το «εξέλεξε»· όπως ακριβώς για αυτούς δεν είπε «θέλησε», αλλά «εξέλεξε». Από πού είναι αυτό φανερό; Από το Πνεύμα, λέει. Έπειτα δείχνει ότι αυτό δεν αποτελεί γι' αυτούς απλώς μαρτυρία χάριτος, αλλά μαρτυρία αρετής, και δεν τους προσέφερε τίποτα λιγότερο. «Διότι δεν έκανε», λέει, «καμία απολύτως διάκριση μεταξύ ημών και αυτών». Επομένως, πρέπει κανείς παντού να αναζητά την καρδιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες