αʹ. Ὅρα πάλιν αὐτῶν τὸ ταπεινὸν, πῶς καὶ ἑτέροις μεταδιδόασι τοῦ λόγου. Καὶ ἤδη μὲν τῶν ἀποστόλων τῶν λοιπῶν τὸ ἦθος ἀνέγραψεν ἡμῖν ὁ Λουκᾶς, δεικνὺς ὅτι ὁ μὲν ἁπαλώτερος ἦν καὶ μᾶλλον συγγνωμονικὸς, οὗτος δὲ ἀκριβέστερος καὶ αὐστηρότερος· διάφορα γάρ ἐστι τὰ χαρίσματα· ὅτι δὲ καὶ τοῦτο χάρισμα, δῆλον. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνο μὲν ἑτέροις ἤθεσιν ἀνθρώπων ἁρμόζει, τοῦτο δὲ ἑτέροις· κἂν μετασκευάσωνται, γέγονεν ἄχρηστον λοιπόν. Καὶ δοκεῖ μὲν εἶναί τις παροξυσμὸς, τὸ δὲ πᾶν οἰκονομία ἐστίν. Ὥστε γὰρ τοὺς προσήκοντας ἕκαστον τόπους ἀπολαβεῖν, τοῦτο γίνεται. Ἄλλως δὲ καὶ ἔδει πάντας οὐχ ὁμοτίμους εἶναι, ἀλλὰ τὸν μὲν ἄρχειν, τὸν δὲ ἄρχεσθαι· καὶ τοῦτο οἰκονομικόν. Κύπριοι μὲν γὰρ οὐδὲν τοιοῦτον ἐπεδείξαντο, οἷον οἱ ἐν Ἀντιοχείᾳ καὶ οἱ λοιποί· καὶ ἐκεῖνοι μᾶλλον ἐδέοντο τοῦ ἤθους τοῦ ἁπαλωτέρου, οὗτοι δὲ τούτου. Βαρνάβας δὲ ἐβουλεύσατο συμπαραλαβεῖν καὶ Ἰωάννην τὸν καλούμενον Μάρκον· Παῦλος δὲ ἠξίου τὸν ἀποστάντα ἀπ᾽ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας, καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον, μὴ συμπαραλαβεῖν τοῦτον. Ἐγένετο οὖν παροξυσμὸς, ὥστε χωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τόν τε Βαρνάβαν παραλαβόντα τὸν Μάρκον, ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον· Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σίλαν, ἐξῆλθε παραδοθεὶς τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν.
Μετάφραση
Α΄. Παρατήρησε πάλι την ταπεινοφροσύνη τους, πώς μεταδίδουν τον λόγο και σε άλλους. Και ήδη βέβαια ο Λουκάς μάς έχει καταγράψει τον χαρακτήρα των υπόλοιπων αποστόλων, δείχνοντας ότι ο μεν ένας ήταν πιο ήπιος και περισσότερο επιεικής, ενώ ο άλλος πιο ακριβής και πιο αυστηρός· διότι τα χαρίσματα είναι διαφορετικά· και ότι βέβαια και αυτό είναι χάρισμα, είναι φανερό. Αλλά το μεν ένα ταιριάζει σε άλλους χαρακτήρες ανθρώπων, και το δε άλλο σε άλλους· και αν αυτά μεταβληθούν, γίνονται πλέον άχρηστα. Και φαίνεται μεν να υπάρχει κάποιος παροξυσμός, αλλά το παν είναι έργο της θείας οικονομίας. Διότι αυτό συμβαίνει προκειμένου να αναλάβει ο καθένας τους κατάλληλους τόπους. Εξάλλου, έπρεπε να μην είναι όλοι ομότιμοι, αλλά ο μεν ένας να καθοδηγεί και ο άλλος να καθοδηγείται· και αυτό ανήκει στη θεία οικονομία. Διότι οι Κύπριοι δεν επέδειξαν τέτοια προθυμία, όπως οι κάτοικοι της Αντιόχειας και οι υπόλοιποι· και εκείνοι είχαν περισσότερο ανάγκη τον πιο ήπιο χαρακτήρα, ενώ τούτοι τον πιο αυστηρό. Ο Βαρνάβας, λοιπόν, αποφάσισε να πάρουν μαζί τους και τον Ιωάννη που ονομαζόταν Μάρκος· ο Παύλος όμως αξίωνε να μην πάρουν μαζί τους αυτόν, ο οποίος είχε αποχωρήσει από αυτούς στην Παμφυλία και δεν τους είχε ακολουθήσει στο έργο. Προκλήθηκε λοιπόν παροξυσμός, με αποτέλεσμα να χωριστούν μεταξύ τους, και ο μεν Βαρνάβας, αφού πήρε μαζί του τον Μάρκο, απέπλευσε για την Κύπρο· ο δε Παύλος, αφού επέλεξε τον Σίλα, αναχώρησε, έχοντας παραδοθεί στη χάρη του Θεού από τους αδελφούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες