καὶ ἦσαν μὲν τὸ παλαιὸν προσευχῶν τόποι ἔν τε τοῖς Ἰουδαίοις ἔξω πόλεως καὶ ἐν τοῖς Σαμαρείταις, ὡς καὶ ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων εὕρομεν, ἔνθα ἡ πορφυρόπωλις Λυδία τοῖς περὶ τὸν ἅγιον Παῦλον ἀπήντηκεν, ὡς καὶ οὕτως τὸ θεῖον γράμμα διηγεῖται, ὅτι, φησίν, «ἐδόκει τόπος προσευχῆς εἶναι»· καὶ προσῆλθον καὶ ἐδίδασκον οἱ ἀπόστολοι τὰς συνελθούσας κατ᾽ ἐκεῖνο καιροῦ γυναῖκας. ἀλλὰ καὶ προσευχῆς τόπος ἐν Σικίμοις, ἐν τῇ νυνὶ καλουμένῃ Νεαπόλει, ἔξω τῆς πόλεως ἐν τῇ πεδιάδι ὡς ἀπὸ σημείων δύο, θεατροειδὴς οὕτως ἐν ἀέρι καὶ αἰθρίῳ τόπῳ ἐστὶ κατασκευασθεὶς ὑπὸ τῶν Σαμαρειτῶν πάντα τὰ τῶν Ἰουδαίων μιμουμένων. 2. Οὗτοι δὲ οἱ πρότερον Μασσαλιανοὶ ἐξ Ἑλλήνων ὁρμώμενοι, οἱ πρὸ τῶν νυνὶ τῶν δῆθεν ἀπὸ ὀνόματος Χριστοῦ ὁρμωμένων, καὶ αὐτοὶ πῆ μὲν ἔν τισι χώραις τοιαῦτα τοπάριά τινα κατασκευάσαντες, ὡς προσευχὰς καλούμενα καὶ εὐκτήρια, ἐν ἄλλοις δὲ τόποις φύσει καὶ ἐκκλησίας ὁμοίωμά τι ἑαυτοῖς ποιήσαντες, καθ᾽ ἑσπέραν καὶ κατὰ τὴν ἕω μετὰ πολλῆς λυχναψίας καὶ φώτων συναθροιζόμενοι, ἐπὶ πολύ τε καταλεγμάτιά τινα ὑπὸ τῶν παρ᾽ αὐτοῖς σπουδαίων καὶ εὐφημίας τινὰς δῆθεν εἰς τὸν θεὸν ποιούμενοι, ὡς 〈διὰ〉 καταλεγματίων καὶ εὐφημιῶν ὥσπερ θεὸν ἐξιλεούμενοι, ἑαυτοὺς ἀπατῶσιν. ἡ δὲ ἀγνωσία τυφλή τις οὖσα πάντα ταῦτα δοκήσει οἰήσεως τοῖς πεπλανημένοις παρασκευάζει.
Μετάφραση
Και υπήρχαν βέβαια κατά την αρχαιότητα τόποι προσευχής και στους Ιουδαίους έξω από την πόλη και στους Σαμαρείτες, όπως βρίσκουμε και στις Πράξεις των Αποστόλων, εκεί όπου η πορφυροπώλις Λυδία συνάντησε τη συνοδεία του αγίου Παύλου, όπως ακριβώς διηγείται η θεία Γραφή, ότι δηλαδή «ενομίζετο ότι είναι τόπος προσευχής»· και πλησίασαν και δίδασκαν οι απόστολοι τις γυναίκες που είχαν συγκεντρωθεί εκείνη την ώρα. Αλλά υπάρχει και τόπος προσευχής στα Σίκιμα, στη σημερινή Νεάπολη, έξω από την πόλη στην πεδιάδα σε απόσταση περίπου δύο μιλίων, ο οποίος έχει κατασκευαστεί σε σχήμα θεάτρου υπαίθρια και σε ανοικτό χώρο από τους Σαμαρείτες, οι οποίοι μιμούνται σε όλα τους Ιουδαίους. 2. Αυτοί δε οι παλαιότεροι Μασσαλιανοί, οι οποίοι προέρχονταν από τους Έλληνες, εκείνοι δηλαδή πριν από τους σημερινούς που εξορμώνται δήθεν από το όνομα του Χριστού, αφού και οι ίδιοι σε κάποιες περιοχές κατασκεύασαν τέτοιους μικρούς τόπους, που ονομάζονταν τόποι προσευχής και ευκτήρια, και σε άλλα μέρη έφτιαξαν για τον εαυτό τους ουσιαστικά κάποιο ομοίωμα εκκλησίας, συγκεντρώνονταν κάθε βράδυ και κάθε πρωί ανάβοντας πολλούς λύχνους και φώτα, και, κάνοντας επί πολύ ώρα διάφορες απαγγελίες από τους σπουδαίους ανάμεσά τους και αναπέμποντας κάποιες επευφημίες δήθεν προς τον Θεό, απατούν τους εαυτούς τους θεωρώντας ότι μέσω των απαγγελιών και των επευφημιών δήθεν εξευμενίζουν τον Θεό. Η δε άγνοια, ούσα τυφλή, τα προκαλεί όλα αυτά στους πλανημένους μέσα από την ψευδαίσθηση της οιήσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες