Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 16:2

Και λοιπόν οδοιπορούσε πεζός, θέλοντας μέσω της οδοιπορίας να ωφελήσει όσους τον έβλεπαν· ευλόγως. Διότι, όταν μεν βιάζονταν, ταξίδευαν διά θαλάσσης· τώρα όμως πλέον όχι. Και ιδού, υπήρχε εκεί κάποιος μαθητής ονόματι Τιμόθεος, υιός μιας πιστής Ιουδαίας γυναίκας, ενώ ο πατέρας του ήταν Έλληνας· για τον οποίο έδιναν καλή μαρτυρία οι αδελφοί στα Λύστρα και στο Ικόνιο. Αυτόν θέλησε ο Παύλος να αναχωρήσει μαζί του· και αφού τον παρέλαβε, τον περιέτεμε εξαιτίας των Ιουδαίων που υπήρχαν στους τόπους εκείνους. Διότι όλοι γνώριζαν τον πατέρα του, ότι ήταν Έλληνας.

Και επιπλήττει μεν κάποιους, προστάζει δε να κάνουν το καλό προς όλους. Αυτό συνηθίζουμε να κάνουμε και εμείς. Εδώ μου φαίνεται ότι και άλλοι αγανάκτησαν μαζί με τον Παύλο. Και έπειτα, παίρνοντας και εκείνους ιδιαιτέρως, κάνει τα πάντα, και συμβουλεύει και νουθετεί. Πολλά μπορεί να καταφέρει η ομόνοια, πολλά η αγάπη· ακόμη κι αν ζητάς κάτι μεγάλο, ακόμη κι αν είσαι ανάξιος, εξαιτίας της αγαθής προαιρέσεώς σου θα εισακουστείς, μη φοβάσαι. «Περιόδευε», λέει, «τις πόλεις. Και ιδού, υπήρχε κάποιος μαθητής ονόματι Τιμόθεος, για τον οποίο έδιναν καλή μαρτυρία οι αδελφοί στα Λύστρα και στο Ικόνιο». Μεγάλη ήταν η πίστη του Τιμοθέου, εφόσον ελάμβανε καλή μαρτυρία από όλους. Όταν αναχώρησε ο Βαρνάβας, βρίσκει άλλον ισάξιο αναπληρωτή. Για αυτόν λέει: «Ενθυμούμενος τα δάκρυά σου και την ανυπόκριτη πίστη σου, η οποία κατοίκησε πρώτα στη γιαγιά σου Λωίδα και στη μητέρα σου Ευνίκη». Και αφού τον πήρε, λέει, τον περιέτεμε. Για ποιον λόγο όμως; Ο ίδιος προσθέτει λέγοντας: «Εξαιτίας των Ιουδαίων που βρίσκονταν στους τόπους εκείνους». Για αυτόν τον λόγο, λοιπόν, περιτέμνεται· ή ίσως και εξαιτίας του πατέρα του· διότι εκείνος παρέμενε Έλληνας (ειδωλολάτρης). Άρα δεν ήταν περιτμημένος.

Αυτός, λοιπόν, ο Παύλος, ο οποίος λέει ότι «Εάν περιτέμνεσθε, ο Χριστός σε τίποτα δεν θα σας ωφελήσει», φαίνεται να περιτέμνει ο ίδιος τον Τιμόθεο. Διότι, όπως αναφέρεται, αφού βρήκε ο Παύλος στα Λύστρα κάποιον νέο, υιό μιας πιστής Ιουδαίας γυναίκας και πατέρα Έλληνα, τον περιέτεμε· επειδή δεν ήθελε να στείλει ως δάσκαλο έναν απερίτμητο.

Έτσι έπραξε και ο Παύλος, μιμούμενος τον δικό του Δεσπότη· διότι «γίνεσθε μιμητές μου», λέγει, «όπως κι εγώ του Χριστού». Όπως ακριβώς δηλαδή ο Δεσπότης του, όταν καλούσε τους μάγους, έστειλε το φαινόμενο ενός αστέρα, ώστε αναγνωρίζοντας το γνώριμό τους να υπακούσουν εύκολα, και ερχόμενοι να δουν τον Δεσπότη των αστέρων, και, αφού απαλλαγούν από εκείνη τη δουλεία, να προσέλθουν σε αυτήν τη δεσποτεία· έτσι ακριβώς και αυτός, ενώ επρόκειτο να καταργήσει την περιτομή, έστειλε τον Τιμόθεο έχοντάς τον περιτέμνει. Επειδή δηλαδή εκείνοι που επρόκειτο να τον δεχθούν ήταν Ιουδαίοι, και αυτός ήταν υιός πιστής Ιουδαίας γυναίκας, αλλά πατέρα Έλληνα, και εξαιτίας αυτού ακρόβυστος, του επέβαλε την περιτομή, ενεργώντας όπως οι αλιείς· διότι και εκείνοι δεν ρίχνουν το αγκίστρι γυμνό στο πέλαγος, αλλά το περιβάλλουν με κρέας.