Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 16:9

Ο ίδιος ο Φίλιππος στη Σαμάρεια εξέβαλε πολλά πνεύματα, και χωλοί και παράλυτοι θεραπεύθηκαν από αυτόν. Ο Παύλος, πλησιάζοντας στη Δαμασκό, είδε οπτασία, και αμέσως έγινε ευαγγελιστής. Ο Παύλος στα Λύστρα θεράπευσε τον Αινέα, ο οποίος ήταν χωλός εκ γενετής, στο όνομα του Κυρίου. Ο Παύλος κλήθηκε στη Μακεδονία από οπτασία. Ο Παύλος καθάρισε τη γυναίκα που είχε πνεύμα Πύθωνος. Ο Παύλος και ο Σίλας ρίχτηκαν σε φυλακή στους Φιλίππους, και είχαν τα πόδια τους ασφαλισμένα στο ξύλο.

Λέει, λοιπόν, ότι οι πρεσβύτεροι θα δουν ενύπνια, ενώ οι νέοι θα δουν οράσεις, ονομάζοντας πρεσβυτική ηλικία, όπως νομίζω εγώ, εκείνη που υπερέχει και βρίσκεται πιο ψηλά ως προς το μέγεθος της αρετής, η οποία μοιάζει να έχει ασπρίσει από τα λαμπρά κατορθώματα, και η οποία διαπρέπει με την πιο τέλεια φρόνηση και είναι αξιοθαύμαστη. Τέτοιος ακριβώς ήταν και ο θεσπέσιος Παύλος, ο οποίος είδε στον ύπνο του κάποιον άνδρα από τη Μακεδονία να τον παρακαλεί θερμά και να του λέει: «Πέρασε στη Μακεδονία και βοήθησέ μας»· διότι έτσι έχει γραφτεί στις Πράξεις των σοφών Αποστόλων. Κάποιος δε Ανανίας, από εκείνους που ήταν δοκιμασμένοι στην πίστη, είδε όραμα για τον ίδιο τον μακάριο Παύλο. Διότι, αφού έφτασε στη Δαμασκό, μετά την εμφάνιση του Χριστού σε αυτόν στον δρόμο, και αφότου στερήθηκε την όρασή του από την αστραπή του φωτός, θεραπεύθηκε από τον Χριστό. Και γράφεται πάλι ως εξής: «Υπήρχε δε κάποιος μαθητής στη Δαμασκό με το όνομα Ανανίας, και του είπε ο Κύριος σε όραμα: Ανανία. Εκείνος δε απάντησε: Ιδού εγώ. Ο δε Κύριος του είπε: Σήκω και πήγαινε στον δρόμο που ονομάζεται Ευθεία, και αναζήτησε στο σπίτι του Ιούδα κάποιον με το όνομα Σαούλ από την Ταρσό». Ακούς πώς του μίλησε στον Ανανία σε όραμα; Διότι προφανώς ήταν εύρωστος στην πίστη, και νέος στην ψυχική του διάθεση, έχοντας σφριγηλό φρόνημα προς το αγαθό, και ακαταμάχητος στη δύναμη, προφανώς την πνευματική.

Καθώς δε διέρχονταν από τις πόλεις, τους παρέδιδαν προς τήρηση τα δόγματα που είχαν αποφασιστεί από τους αποστόλους και τους πρεσβυτέρους στα Ιεροσόλυμα. Οι μεν Εκκλησίες, λοιπόν, στερεώνονταν στην πίστη και αυξάνονταν καθημερινά σε αριθμό. Αφού διήλθαν τη Φρυγία και τη χώρα των Γαλατών, και επειδή εμποδίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα να κηρύξουν τον λόγο στην Ασία, άφησαν τη Φρυγία και τη Γαλατία και έσπευδαν προς την ενδοχώρα. Όταν έφτασαν στη Μυσία, δοκίμασαν να πορευθούν προς τη Βιθυνία, αλλά το Πνεύμα δεν τους το επέτρεψε. Το γιατί, λοιπόν, εμποδίστηκαν, δεν το αναφέρει· το ότι εμποδίστηκαν, όμως, το είπε, για να μας διδάξει να υπακούμε μόνο και να μην αναζητούμε τις αιτίες, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι πολλά πράγματα τα έπρατταν και με ανθρώπινο τρόπο. Αφού προσπέρασαν τη Μυσία, κατέβηκαν στην Τρωάδα. Και κατά τη διάρκεια της νύχτας εμφανίστηκε στον Παύλο ένα όραμα: στεκόταν κάποιος άνδρας Μακεδόνας, ο οποίος τον παρακαλούσε και του έλεγε: «Πέρασε στη Μακεδονία και βοήθησέ μας». Γιατί είδε όραμα και δεν του το πρόσταξε το Άγιο Πνεύμα; Διότι ήθελε να τους προσελκύσει και με αυτόν τον τρόπο· επειδή και στους αγίους εμφανίστηκε όνειρο, και ο ίδιος εξ αρχής είχε δει όραμα, έναν άνδρα να εισέρχεται και να θέτει τα χέρια του επάνω του. Έπειτα, τον ελκύει εκεί και για τον λόγο αυτό, ώστε να επεκταθεί το κήρυγμα. Εξάλλου, εμποδίζεται να παραμείνει περισσότερο στις άλλες πόλεις και για τον λόγο αυτό, επειδή ο Χριστός τον επισπεύδει.