Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 18:1

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν ᾿Αθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
ΟΜΙΛΙΑ ΛΘʹ. Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν, οἱ μὲν ἐχλεύαζον, οἱ δὲ εἶπον· Ἀκουσόμεθά σου πάλιν περὶ τούτου. Καὶ οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν. αʹ. Τί δήποτε πείσαντος οὕτως αὐτοῦ ὡς καὶ εἰπεῖν Ἀθηναίους, Ἀκουσόμεθά σου πάλιν περὶ τούτου, καὶ κινδύνων οὐκ ὄντων, ἐπείγεται τὰς Ἀθήνας ἀφεῖναι ὁ Παῦλος; Ἴσως ᾔδει οὐ μέγα ὀνήσων· ἄλλως τε καὶ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος εἰς Κόρινθον ἤγετο. Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ, ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις, καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς. Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν, ἦλθεν εἰς Κόρινθον. Καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ (διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἐκ τῆς Ῥώμης), προσῆλθεν αὐτοῖς· καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι, ἔμεινε παρ᾽ αὐτοῖς, καὶ εἰργάζετο· ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τῇ τέχνῃ. Εἰκότως εἰς Κόρινθον, ὡς ἔφην, ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἤγετο, ἐν ᾗ μένειν ἔδει. Οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι, καίτοι ξένης ὄντες ἀκροάσεως ἐρασταὶ, ὅμως οὐ προσεῖχον· οὐ γὰρ τοῦτο ἐσπούδαζον, ἀλλ᾽ ὥστε ἀεί τι ἔχειν εἰπεῖν· ὅπερ αὐτοὺς καὶ ἀποσχέσθαι ἐποίησεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΛΘ΄. Όταν όμως άκουσαν για ανάσταση νεκρών, άλλοι μεν χλεύαζαν, άλλοι δε είπαν: «Θα σε ακούσουμε πάλι γι' αυτό». Και έτσι ο Παύλος αναχώρησε από ανάμεσά τους. α΄. Για ποιο λόγο άραγε, ενώ τους είχε πείσει σε τέτοιο βαθμό ώστε να πουν οι Αθηναίοι: «Θα σε ακούσουμε πάλι γι' αυτό», και ενώ δεν υπήρχαν κίνδυνοι, ο Παύλος βιάζεται να εγκαταλείψει την Αθήνα; Ίσως γνώριζε ότι δεν επρόκειτο να ωφελήσει και πολύ· άλλωστε οδηγούνταν και από το Πνεύμα στην Κόρινθο. Μερικοί όμως άνδρες προσκολλήθηκαν σε αυτόν και πίστεψαν, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, και μία γυναίκα με το όνομα Δάμαρις, και άλλοι μαζί τους. Μετά από αυτά, αφού αναχώρησε ο Παύλος από την Αθήνα, ήλθε στην Κόρινθο. Και αφού βρήκε κάποιον Ιουδαίο ονόματι Ακύλα, Πόντιο στην καταγωγή, ο οποίος είχε έλθει πρόσφατα από την Ιταλία, και την Πρίσκιλλα τη γυναίκα του (επειδή ο Κλαύδιος είχε διατάξει να αναχωρήσουν όλοι οι Ιουδαίοι από τη Ρώμη), τους πλησίασε· και επειδή ασκούσαν την ίδια τέχνη, έμεινε κοντά τους και εργαζόταν· διότι ήταν σκηνοποιοί στο επάγγελμα. Εύλογα, όπως είπα, οδηγούνταν στην Κόρινθο από το Πνεύμα, όπου και έπρεπε να παραμείνει. Διότι οι Αθηναίοι, καίτοι ήταν λάτρεις των καινοφανών ακροαμάτων, εντούτοις δεν έδιναν προσοχή· διότι δεν επιδίωκαν αυτό, αλλά το να έχουν πάντοτε κάτι να λένε· πράγμα που τους έκανε και να απέχουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
βʹ. Ἴδωμεν δὲ ἄνωθεν τὰ ἀνεγνωσμένα. Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν, οἱ μὲν ἐχλεύαζον, οἱ δὲ εἶπον· Ἀκουσόμεθά σου πάλιν. Πόσα μεγάλα καὶ ὑψηλὰ ἀκούσαντες, οὐδὲ προσεῖχον, ἀλλ᾽ ἐχλεύαζον! Τὴν ἀνάστασιν δὲ ἐχλεύαζον· Ψυχικὸς γὰρ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος. Καὶ οὕτω, φησὶν, ἐξῆλθεν ὁ Παῦλος ἐκ μέσου αὐτῶν. Οὕτω· πῶς; Τοὺς μὲν πείσας, ὑπὸ δὲ τῶν γελώμενος. Χωρισθεὶς δὲ ἀπὸ Ἀθηνῶν, φησὶν, ἦλθεν εἰς Κόρινθον. Καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, ἔμεινε παρ᾽ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο. Ὅρα, πῶς ὁ νόμος ἄρχεται καταλύεσθαι λοιπόν. Κειράμενος γὰρ, Ἰουδαῖος ὢν, οὗτος ἐν Κεγχρεαῖς μετὰ ταῦτα, εἰς Συρίαν συναπέρχεται Παύλῳ. Ποντικὸς ὢν, οὐκ ἐν Ἱεροσολύμοις οὐδὲ πλησίον ἔσπευδεν ἐλθεῖν, ἀλλὰ μακροτέρω. Παρ᾽ αὐτῷ γοῦν μένει, καὶ οὐκ αἰσχύνεται μένων, ἀλλὰ καὶ δι᾽ αὐτὸ τοῦτο μένει, ὡς ἐπιτήδειον εὑρὼν καταγώγιον· πολλῷ γὰρ αὐτῷ τῶν βασιλείων ἐπιτηδειότερον ἦν. Καὶ μὴ γελάσῃς ἀκούων, ἀγαπητέ. Καθάπερ γὰρ ἀθλητῇ ἡ παλαίστρα τῶν ἁπαλῶν στρωμάτων μᾶλλον χρήσιμον· οὕτω καὶ τῷ πολεμιστῇ τὸ ξίφος τὸ σιδηροῦν, ἀλλ᾽ οὐ τὸ χρυσοῦν. Καὶ εἰργάζετο κηρύττων. Αἰσχυνθῶμεν ἡμεῖς οἱ καὶ χωρὶς τοῦ κηρύττειν ἀργῶς ζῶντες. Διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ, φησὶ, κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέ τε Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
βʹ. Ας εξετάσουμε όμως από την αρχή τα όσα αναγνώσθηκαν. Όταν άκουσαν για ανάσταση νεκρών, άλλοι μεν χλεύαζαν, άλλοι δε είπαν: «Θα σε ακούσουμε πάλι». Παρόλο που άκουσαν τόσα μεγάλα και υψηλά πράγματα, δεν έδωσαν καμία προσοχή, αλλά χλεύαζαν! Και χλεύαζαν την ανάσταση· διότι ο ψυχικός άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος. «Και έτσι», λέει, «αποχώρησε ο Παύλος από ανάμεσά τους». Έτσι· δηλαδή πώς; Έχοντας πείσει μερικούς, ενώ από άλλους περιγελούμενος. «Και αφού αναχώρησε από την Αθήνα», λέει, «ήλθε στην Κόρινθο. Και αφού βρήκε κάποιον Ιουδαίο με το όνομα Ακύλα, Ποντικό στην καταγωγή, ο οποίος είχε έρθει πρόσφατα από την Ιταλία, έμεινε κοντά τους και εργαζόταν». Δες πώς αρχίζει λοιπόν να καταλύεται ο νόμος. Διότι αυτός, αν και Ιουδαίος, αφού κουρεύτηκε αργότερα στις Κεγχρεές, αναχωρεί μαζί με τον Παύλο για τη Συρία. Όντας από τον Πόντο, δεν βιάστηκε να πάει στα Ιεροσόλυμα ούτε κάπου κοντά, αλλά πιο μακριά. Κοντά του λοιπόν μένει, και δεν ντρέπεται που μένει εκεί, αλλά για αυτόν ακριβώς τον λόγο μένει, επειδή βρήκε κατάλληλο κατάλυμα· διότι του ήταν πολύ πιο κατάλληλο από τα ανάκτορα. Και μην γελάσεις ακούγοντάς το αυτό, αγαπητέ. Διότι όπως για τον αθλητή η παλαίστρα είναι πιο χρήσιμη από τα μαλακά στρώματα, έτσι και για τον πολεμιστή το σιδερένιο ξίφος είναι πιο χρήσιμο, και όχι το χρυσό. Και εργαζόταν ενώ ταυτόχρονα κήρυττε. Ας ντραπούμε εμείς, οι οποίοι ζούμε με οκνηρία ακόμα και χωρίς να έχουμε το έργο του κηρύγματος. «Και συζητούσε στη συναγωγή», λέει, «κάθε Σάββατο, και έπειθε τόσο Ιουδαίους όσο και Έλληνες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες