Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 18:17

Αφού δε έπιασαν όλοι οι Έλληνες τον Σωσθένη, τον αρχισυνάγωγο, τον χτυπούσαν μπροστά στο βήμα, και ο Γαλλίων δεν ενδιαφέρθηκε διόλου για τίποτε από αυτά. Και εξ αυτού πάλι καταδεικνύεται η επιείκεια του ανδρός. Διότι, ενώ εκείνος δεχόταν χτυπήματα, δεν θεώρησε ότι αυτό συνιστούσε προσωπική ύβρη· τόσο ιταμοί ήταν οι Ιουδαίοι.

Αφού δε συνέλαβαν τον Σωσθένη, τον αρχισυνάγωγο, τον χτυπούσαν μπροστά στο βήμα, και για τίποτε από αυτά δεν ενδιαφερόταν ο Γαλλίων. Ω, τι καταισχύνη υπέστησαν! Και για τίποτε από αυτά, λέγει, δεν ενδιαφερόταν ο Γαλλίων· αν και το παν συνιστούσε προσβολή προς τον ίδιο· αλλά, ωσάν να είχαν λάβει δήθεν εξουσία, οι ίδιοι τον χτυπούν, διαπράττοντας έργο αλόγιστου θυμού εξαιτίας της ντροπής τους. Και γιατί εκείνος δεν ανταπέδωσε τα χτυπήματα, αν και ο ίδιος διέθετε εξουσία;

Στα άλλα έθνη, λοιπόν, όπου υπήρχαν και Ιουδαίοι και Έλληνες, δεν συνέβαινε τίποτα τέτοιο. Εκεί όμως, επειδή προς το παρόν φαίνονταν να κυριαρχούν και να είναι αυτόνομοι, και να ρυθμίζουν πολλά ζητήματα σύμφωνα με τους δικούς τους νόμους, καθώς η εξουσία δεν είχε ακόμη σταθεροποιηθεί ούτε είχαν υποταχθεί ολοκληρωτικά στους Ρωμαίους, εύλογα ασκούσαν μεγάλη τυραννία. Διότι, εάν και σε άλλες πόλεις, όπως στην Κόρινθο, χτυπούσαν τον αρχισυνάγωγο μπροστά στο βήμα του ανθυπάτου και τίποτα από αυτά δεν απασχολούσε τον Γαλλίωνα, πώς να μη συμβαίνουν αυτά στην Ιουδαία;