Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 18:24

Ιδού και μία γυναίκα που πράττει εξίσου με τους άνδρες και διδάσκει. Εξαιτίας αυτού εμποδίστηκε να μεταβεί στην Ασία, επειδή, όπως νομίζω, ωθούνταν προς τα πιο επείγοντα ζητήματα. Πρόσεξε λοιπόν εδώ, ότι μολονότι τον παρακαλούσαν να παραμείνει, δεν το αποδέχτηκε, επειδή βιαζόταν να αναχωρήσει. Δεν τους άφησε όμως απλώς έτσι, αλλά δίνοντας μια υπόσχεση· και άκου με ποιον τρόπο: «Έφτασε, λέει, στην Έφεσο, και τους άφησε εκεί· ο ίδιος δε, αφού εισήλθε στη συναγωγή, συζήτησε με τους Ιουδαίους. Όταν τον παρακάλεσαν να μείνει κοντά τους για περισσότερο χρόνο, δεν συγκατένευσε, αλλά τους αποχαιρέτησε, λέγοντας: Πρέπει οπωσδήποτε να περάσω την ερχόμενη εορτή στα Ιεροσόλυμα· θα επιστρέψω όμως πάλι σε εσάς, αν το θέλει ο Θεός». Και απέπλευσε από την Έφεσο, και αφού κατέβηκε στην Καισάρεια, ανέβηκε και ασπάστηκε την Εκκλησία, και έπειτα κατέβηκε στην Αντιόχεια· και αφού παρέμεινε εκεί για κάποιο διάστημα, αναχώρησε, διασχίζοντας με τη σειρά τη Γαλατική χώρα και τη Φρυγία, στηρίζοντας όλους τους μαθητές. Και πρόσεξε, πήγαινε σε εκείνους τους τόπους τους οποίους είχε επισκεφθεί και προηγουμένως. Κάποιος Ιουδαίος, ονόματι Απολλώς, Αλεξανδρινός στην καταγωγή, άνδρας λόγιος, έφτασε στην Έφεσο, όντας δυνατός στη γνώση των Γραφών. Ιδού που και οι λόγιοι επείγονταν να κηρύξουν, και οι μαθητές πλέον αναχωρούν για άλλους τόπους. Βλέπεις την πρόοδο του κηρύγματος;

Γ΄. Καίτοι, λέγει, εάν λέγουν τα ίδια, για ποιο λόγο τους εμποδίζεις; Διότι, μετερχόμενοι την υποκρισία, εισάγουν διαφορετικά δόγματα. Αλλά αυτό προς το παρόν δεν το λέγει, παρά το παραθέτει αργότερα, όταν λέγει: «Μετασχηματίζονται σε αποστόλους του Χριστού»· προς το παρόν, όμως, απομακρύνει τους μαθητές από την αυθεντία τους με επιχειρήματα λιγότερο επαχθή, και τούτο όχι διότι φθονεί εκείνους, αλλά διότι προστατεύει αυτούς. Άλλωστε, για ποιο λόγο δεν εμποδίζει τον Απολλώ, καίτοι ήταν άνδρας λόγιος και δυνατός στις Γραφές, αλλά αντιθέτως τον παρακαλεί και υπόσχεται να τον στείλει; Διότι εκείνος, μαζί με τη μόρφωση, διατηρούσε και την ορθότητα των δογμάτων, ενώ αυτοί πράττουν το αντίθετο.

Διότι δεν το έπραξε αυτό τυχαία, αλλά μου φαίνεται πως αναγνώριζε σε αυτήν μεγαλύτερη ευσέβεια από ό,τι στον σύζυγό της. Και ότι αυτό που ειπώθηκε δεν αποτελεί απλή εικασία, μπορεί κανείς να το διαπιστώσει και από τις Πράξεις των Αποστόλων. Διότι τον Απολλώ, άνδρα λόγιο και δυνατό στις Γραφές, ο οποίος γνώριζε μόνο το βάπτισμα του Ιωάννη, αυτή τον παρέλαβε, τον κατήχησε στην οδό του Θεού και τον κατέστησε άρτιο διδάσκαλο. Διότι οι γυναίκες την εποχή των αποστόλων δεν μεριμνούσαν για αυτά που μεριμνούν οι σημερινές, πώς δηλαδή να φορέσουν λαμπρά ενδύματα και να καλλωπίσουν το πρόσωπό τους με ψιμύθια και βαφές, και να καταπιέζουν τους συζύγους τους αναγκάζοντάς τους να τους αγοράζουν ενδυμασίες πιο πολυτελείς από της γειτόνισσας και της κοινωνικά ομότιμής τους, καθώς και λευκούς ημιόνους, χρυσοποίκιλτα χαλινάρια, ακολουθία ευνούχων, μεγάλο σμήνος υπηρετριών και κάθε άλλη καταγέλαστη επίδειξη. Αντιθέτως, έχοντας αποσείσει όλα αυτά και έχοντας αποβάλει την κοσμική έπαρση, ένα μόνο επιζητούσαν: πώς να γίνουν κοινωνοί των αποστόλων και να συμμετάσχουν στην ίδια με αυτούς πνευματική άγρα. Γι' αυτόν τον λόγο, δεν ήταν τέτοια μόνο αυτή, αλλά και όλες οι υπόλοιπες.

Ως είσοδο δε στη γνώση του Χριστού οι βαπτιζόμενοι δέχονταν το βάπτισμα. Επειδή γι' αυτό βαπτίζονταν, για Εκείνον που επρόκειτο να έλθει, αναζητούσαν λοιπόν ποιος είναι ο ερχόμενος, και αναζητώντας τον, τον έβρισκαν και γίνονταν μαθητές του, και προσερχόμενοι στον Σωτήρα δεν λάμβαναν άλλο βάπτισμα, αλλά δέχονταν μόνο τις εντολές του. Εφόσον λοιπόν δεν είχε ακόμη δοξαστεί ο Ιησούς διά του σταυρού, το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν τέλειο· μετά από αυτά όμως, όχι πλέον. Γι' αυτό και τον Απολλώ, ο οποίος είχε βαπτιστεί από τον Ιωάννη στον κατάλληλο καιρό, κανείς δεν τον αναβάπτισε, αλλά η Πρίσκιλλα και ο Ακύλας, όταν αυτός έφτασε στην Έφεσο από την πατρίδα του την Αλεξάνδρεια, τον δέχτηκαν και τον δίδαξαν ακριβέστερα τα σχετικά με τον Κύριο Ιησού Χριστό, να τον βαπτίσουν όμως δεν τόλμησαν. Ωστόσο, αυτούς που είχαν βαπτιστεί από αυτόν, επειδή έλαβαν το βάπτισμα του Ιωάννη μετά την άνοδο του Κυρίου στους ουρανούς, όταν πλέον ο Χριστός δεν ήταν ο ερχόμενος αλλά είχε ήδη έλθει και είχε εκπληρώσει όλη τη θεία οικονομία και είχε παραδώσει το δικό του βάπτισμα, εύλογα ο Παύλος, βρίσκοντάς τους και διαπιστώνοντας ότι δεν γνώριζαν καν αν υπάρχει Άγιο Πνεύμα, φρόντισε να αναβαπτιστούν με το δεσποτικό βάπτισμα. Από πολλά δε σημεία, λέει, και από αλλού μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν τέλειο πριν από την παράδοση του δεσποτικού βαπτίσματος.