Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 18:4

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέ τε ᾿Ιουδαίους καὶ ῞Ελληνας.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Διὰ τοῦτο οἰκονομεῖται τοῦτον ὡς δέσμιον ἀπαχθῆναι ἐκεῖ, ἵνα μὴ ὡς Ἰουδαῖος ἀπελαύνηται, ἀλλ᾽ ὡς ὑπὸ τῇ τάξει πράττων καὶ φυλάττηται ἐκεῖ. Καὶ ἔμεινε, φησὶ, παρ᾽ αὐτοῖς. Βαβαὶ, ποῖον δικαίωμα τοῦ συνοικῆσαι εὗρεν! Ἐπειδὴ γὰρ ἐνταῦθα μάλιστα ἔδει αὐτὸν μὴ λαβεῖν, καθώς φησιν, Ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται εὑρεθῶσι καθὼς καὶ ἡμεῖς, οἰκονομεῖται αὐτὸν μένειν ἐκεῖ. Διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέ τε Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας. Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ Πνεύματι ὁ Παῦλος διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν. Τουτέστιν, ἐπηρέαζον αὐτῷ, ἐφίσταντο αὐτῷ. Ἀλλ᾽ οἱ μὲν οὕτω· τί δὲ ὁ Παῦλος; Ἀφίσταται αὐτῶν, καὶ μετὰ πολλοῦ τοῦ φόβου. Οὐκ ἔτι γὰρ ὑμῖν, φησὶν, ἦν ἀναγκαῖον λαληθῆναι τὸν λόγον· ἀλλὰ καὶ αἰνίττεται αὐτούς. Ἀντιτασσομένων δὲ αὐτῶν καὶ βλασφημούντων, ἐκτιναξάμενος τὰ ἱμάτια, εἶπε πρὸς αὐτούς· Τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὑμῶν. Καθαρὸς ἐγὼ, ἀπὸ τοῦ νῦν εἰς τὰ ἔθνη πορεύσομαι. Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς οἰκίαν τινὸς ὀνόματι Ἰούστου σεβομένου τὸν Θεὸν, οὗ ἡ οἰκία ἦν συνομοροῦσα τῇ συναγωγῇ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο, κατά θεία οικονομία οδηγείται εκεί ως δέσμιος, ώστε να μην αποδιωχθεί ως Ιουδαίος, αλλά να θεωρηθεί ότι ενεργεί υπό εξουσία και να προστατεύεται εκεί. Και έμεινε, λέει, κοντά τους. Ω, τι δικαιολογία βρήκε για να συγκατοικήσει μαζί τους! Επειδή δηλαδή ακριβώς εκεί έπρεπε κατεξοχήν να μη λάβει αμοιβή, καθώς λέει: «Ώστε σε εκείνο για το οποίο καυχώνται να βρεθούν όπως ακριβώς και εμείς», οικονομείται το να μείνει εκεί. Διαλεγόταν δε στη συναγωγή κάθε Σάββατο, και έπειθε Ιουδαίους και Έλληνες. Όταν δε κατέβηκαν από τη Μακεδονία ο Σίλας και ο Τιμόθεος, ο Παύλος διακατεχόταν από το Πνεύμα, διαμαρτυρόμενος προς τους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός. Δηλαδή, τον ενοχλούσαν και στρέφονταν εναντίον του. Αλλά αυτοί μεν συμπεριφέρονταν έτσι· τι κάνει όμως ο Παύλος; Απομακρύνεται από αυτούς, και μάλιστα με πολύ φόβο. Διότι, λέει, δεν ήταν πλέον αναγκαίο να κηρυχθεί σε εσάς ο λόγος· αλλά τους αφήνει και υπαινιγμούς. Επειδή δε εκείνοι αντιτάσσονταν και βλασφημούσαν, τίναξε τα ενδύματά του και τους είπε: «Το αίμα σας ας πέσει πάνω στο κεφάλι σας. Εγώ είμαι καθαρός από ευθύνη, από τώρα θα πορευθώ προς τα έθνη». Και αναχωρώντας από εκεί, ήλθε στην οικία κάποιου ονόματι Ιούστου, ο οποίος σεβόταν τον Θεό, και του οποίου η οικία συνόρευε με τη συναγωγή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
βʹ. Ἴδωμεν δὲ ἄνωθεν τὰ ἀνεγνωσμένα. Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν, οἱ μὲν ἐχλεύαζον, οἱ δὲ εἶπον· Ἀκουσόμεθά σου πάλιν. Πόσα μεγάλα καὶ ὑψηλὰ ἀκούσαντες, οὐδὲ προσεῖχον, ἀλλ᾽ ἐχλεύαζον! Τὴν ἀνάστασιν δὲ ἐχλεύαζον· Ψυχικὸς γὰρ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος. Καὶ οὕτω, φησὶν, ἐξῆλθεν ὁ Παῦλος ἐκ μέσου αὐτῶν. Οὕτω· πῶς; Τοὺς μὲν πείσας, ὑπὸ δὲ τῶν γελώμενος. Χωρισθεὶς δὲ ἀπὸ Ἀθηνῶν, φησὶν, ἦλθεν εἰς Κόρινθον. Καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, ἔμεινε παρ᾽ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο. Ὅρα, πῶς ὁ νόμος ἄρχεται καταλύεσθαι λοιπόν. Κειράμενος γὰρ, Ἰουδαῖος ὢν, οὗτος ἐν Κεγχρεαῖς μετὰ ταῦτα, εἰς Συρίαν συναπέρχεται Παύλῳ. Ποντικὸς ὢν, οὐκ ἐν Ἱεροσολύμοις οὐδὲ πλησίον ἔσπευδεν ἐλθεῖν, ἀλλὰ μακροτέρω. Παρ᾽ αὐτῷ γοῦν μένει, καὶ οὐκ αἰσχύνεται μένων, ἀλλὰ καὶ δι᾽ αὐτὸ τοῦτο μένει, ὡς ἐπιτήδειον εὑρὼν καταγώγιον· πολλῷ γὰρ αὐτῷ τῶν βασιλείων ἐπιτηδειότερον ἦν. Καὶ μὴ γελάσῃς ἀκούων, ἀγαπητέ. Καθάπερ γὰρ ἀθλητῇ ἡ παλαίστρα τῶν ἁπαλῶν στρωμάτων μᾶλλον χρήσιμον· οὕτω καὶ τῷ πολεμιστῇ τὸ ξίφος τὸ σιδηροῦν, ἀλλ᾽ οὐ τὸ χρυσοῦν. Καὶ εἰργάζετο κηρύττων. Αἰσχυνθῶμεν ἡμεῖς οἱ καὶ χωρὶς τοῦ κηρύττειν ἀργῶς ζῶντες. Διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ, φησὶ, κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέ τε Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
βʹ. Ας εξετάσουμε όμως από την αρχή τα όσα αναγνώσθηκαν. Όταν άκουσαν για ανάσταση νεκρών, άλλοι μεν χλεύαζαν, άλλοι δε είπαν: «Θα σε ακούσουμε πάλι». Παρόλο που άκουσαν τόσα μεγάλα και υψηλά πράγματα, δεν έδωσαν καμία προσοχή, αλλά χλεύαζαν! Και χλεύαζαν την ανάσταση· διότι ο ψυχικός άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος. «Και έτσι», λέει, «αποχώρησε ο Παύλος από ανάμεσά τους». Έτσι· δηλαδή πώς; Έχοντας πείσει μερικούς, ενώ από άλλους περιγελούμενος. «Και αφού αναχώρησε από την Αθήνα», λέει, «ήλθε στην Κόρινθο. Και αφού βρήκε κάποιον Ιουδαίο με το όνομα Ακύλα, Ποντικό στην καταγωγή, ο οποίος είχε έρθει πρόσφατα από την Ιταλία, έμεινε κοντά τους και εργαζόταν». Δες πώς αρχίζει λοιπόν να καταλύεται ο νόμος. Διότι αυτός, αν και Ιουδαίος, αφού κουρεύτηκε αργότερα στις Κεγχρεές, αναχωρεί μαζί με τον Παύλο για τη Συρία. Όντας από τον Πόντο, δεν βιάστηκε να πάει στα Ιεροσόλυμα ούτε κάπου κοντά, αλλά πιο μακριά. Κοντά του λοιπόν μένει, και δεν ντρέπεται που μένει εκεί, αλλά για αυτόν ακριβώς τον λόγο μένει, επειδή βρήκε κατάλληλο κατάλυμα· διότι του ήταν πολύ πιο κατάλληλο από τα ανάκτορα. Και μην γελάσεις ακούγοντάς το αυτό, αγαπητέ. Διότι όπως για τον αθλητή η παλαίστρα είναι πιο χρήσιμη από τα μαλακά στρώματα, έτσι και για τον πολεμιστή το σιδερένιο ξίφος είναι πιο χρήσιμο, και όχι το χρυσό. Και εργαζόταν ενώ ταυτόχρονα κήρυττε. Ας ντραπούμε εμείς, οι οποίοι ζούμε με οκνηρία ακόμα και χωρίς να έχουμε το έργο του κηρύγματος. «Και συζητούσε στη συναγωγή», λέει, «κάθε Σάββατο, και έπειθε τόσο Ιουδαίους όσο και Έλληνες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες