Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 18:6

Κεφάλ. Ζʹ. ΛΟΥΚΑΣ. Αλίμονο σε εσάς τους νομικούς, διότι πήρατε το κλειδί της γνώσης· εσείς δεν εισήλθατε, και αυτούς που εισέρχονταν τους εμποδίσατε. ΠΡΑΞΕΙΣ. Όταν δε κατήλθαν από τη Μακεδονία τόσο ο Σίλας όσο και ο Τιμόθεος, ο Παύλος συνειχόταν από τον λόγο, δίνοντας μαρτυρία στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός. Επειδή όμως αυτοί αντιτάσσονταν και βλασφημούσαν, τίναξε το ιμάτιό του και είπε προς αυτούς: Το αίμα σας ας πέσει στο κεφάλι σας· εγώ είμαι καθαρός· από τώρα θα πορευτώ προς τα έθνη. ΠΡΑΞΕΙΣ. Γι' αυτό σας διαβεβαιώνω κατά τη σημερινή ημέρα, ότι είμαι καθαρός από το αίμα σας. Διότι δεν απέφυγα να σας αναγγείλω όλη τη βουλή του Θεού.

Κεφάλαιο λδʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και όποιος δεν σας δεχθεί ούτε ακούσει τους λόγους σας, εξερχόμενοι από την οικία εκείνη ή την πόλη, αποτινάξτε τον κονιορτό από τα πόδια σας. ΛΟΥΚΑΣ. Σε όποια πόλη όμως εισέλθετε και δεν σας δεχθούν, αφού εξέλθετε στις πλατείες της, πείτε: Ακόμη και τον κονιορτό που μας κόλλησε από την πόλη σας τον αποτινάσσουμε εις βάρος σας· πλην όμως τούτο να γνωρίζετε, ότι έχει πλησιάσει σε εσάς η βασιλεία του Θεού. ΠΡΑΞΕΙΣ. Όταν δε κατέβηκαν από τη Μακεδονία τόσο ο Σίλας όσο και ο Τιμόθεος, ο Παύλος αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του λόγου, δίνοντας μαρτυρία στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός. Επειδή όμως εκείνοι αντιτάσσονταν και βλασφημούσαν, αφού τίναξε τα ιμάτιά του, είπε προς αυτούς: Το αίμα σας ας πέσει στο κεφάλι σας· εγώ είμαι αθώος· από τούδε και στο εξής θα πορευθώ προς τα έθνη.

Γι' αυτόν τον λόγο, κατά θεία οικονομία οδηγείται εκεί ως δέσμιος, ώστε να μην αποδιωχθεί ως Ιουδαίος, αλλά να θεωρηθεί ότι ενεργεί υπό εξουσία και να προστατεύεται εκεί. Και έμεινε, λέει, κοντά τους. Ω, τι δικαιολογία βρήκε για να συγκατοικήσει μαζί τους! Επειδή δηλαδή ακριβώς εκεί έπρεπε κατεξοχήν να μη λάβει αμοιβή, καθώς λέει: «Ώστε σε εκείνο για το οποίο καυχώνται να βρεθούν όπως ακριβώς και εμείς», οικονομείται το να μείνει εκεί. Διαλεγόταν δε στη συναγωγή κάθε Σάββατο, και έπειθε Ιουδαίους και Έλληνες. Όταν δε κατέβηκαν από τη Μακεδονία ο Σίλας και ο Τιμόθεος, ο Παύλος διακατεχόταν από το Πνεύμα, διαμαρτυρόμενος προς τους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός. Δηλαδή, τον ενοχλούσαν και στρέφονταν εναντίον του. Αλλά αυτοί μεν συμπεριφέρονταν έτσι· τι κάνει όμως ο Παύλος; Απομακρύνεται από αυτούς, και μάλιστα με πολύ φόβο. Διότι, λέει, δεν ήταν πλέον αναγκαίο να κηρυχθεί σε εσάς ο λόγος· αλλά τους αφήνει και υπαινιγμούς. Επειδή δε εκείνοι αντιτάσσονταν και βλασφημούσαν, τίναξε τα ενδύματά του και τους είπε: «Το αίμα σας ας πέσει πάνω στο κεφάλι σας. Εγώ είμαι καθαρός από ευθύνη, από τώρα θα πορευθώ προς τα έθνη». Και αναχωρώντας από εκεί, ήλθε στην οικία κάποιου ονόματι Ιούστου, ο οποίος σεβόταν τον Θεό, και του οποίου η οικία συνόρευε με τη συναγωγή.

Προσδοκώντας να τους ελκύσει περισσότερο με αυτόν τον τρόπο, απομακρύνεται. Διότι, για ποιον λόγο, αφού άφησε εκείνη την οικία, ήλθε πλησίον της συναγωγής; Άραγε όχι γι' αυτόν τον λόγο; Επειδή δεν έβλεπε κανέναν κίνδυνο εκεί. «Διαμαρτυρόμενος προς αυτούς», λέγει. Δεν διδάσκει πλέον, αλλά διαμαρτύρεται. Επειδή δε αυτοί αντιτάσσονταν, λέγει, και βλασφημούσαν, τίναξε τα ενδύματά του και είπε: «Το αίμα σας ας πέσει επί της κεφαλής σας». Αυτό το κάνει για να τους φοβίσει όχι μόνο με τον λόγο, αλλά και με την πράξη· και ομιλεί με μεγαλύτερη σφοδρότητα, επειδή είχε ήδη πείσει πολλούς. «Εγώ είμαι καθαρός», λέγει· «από τούδε και στο εξής θα πορευθώ προς τα έθνη». Άρα και εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το αίμα εκείνων που μας έχουν εμπιστευθεί, όταν τους αμελούμε. Ώστε και όταν λέγει, «Στο εξής ας μη μου προξενεί κανείς κόπους», το λέγει για να φοβίσει· διότι δεν τους φόβιζε τόσο η τιμωρία, όσο τους πλήγωνε αυτό. Και αφού αναχώρησε από εκεί, ήλθε στην οικία του Ιούστου. Μεταβαίνει θέλοντας να τους πείσει ότι βιαζόταν να κατευθυνθεί προς τα έθνη.