Κατελθὼν νικητὴς ἐκεῖθεν ἔνθα μάλιστα ἴσχυσεν ὁ πολεμικὸς τῶν Ἑλλήνων δαίμων, ἐκεῖθεν δὲ μεταβὰς πρὸς τὴν γείτονα πόλιν τὴν Κόρινθον οὖσαν τῆς Ἀχαΐας μητρόπολιν, καὶ λαλήσας ἐν ταῖς συναγωγαῖς τὸ σωτήριον δίδαγμα ᾤχετο ἄγων προσήλυτον, οὐχ ἕνα τῶν πολλῶν οὐδὲ τῶν ἐπιτυχόντων, ἀλλὰ αὐτὸν τὸν ἀρχισυνάγωγον μετὰ παντὸς τοῦ πλήθους τῆς οἰκίας, καὶ νικήσας ἀπὸ κορυφῆς τὸν νόμον καὶ μεγαλύνας τὸν σταυρὸν ὡς ὑψηλὸν τρόπαιον, οὕτω κἀκείνην ἀφῆκε τὴν πόλιν τῷ Χριστῷ ὑποκύψασαν. Τοῦ δὲ χρόνου προϊόντος καὶ τοῦ λόγου τῆς εὐσεβείας προσκόπτοντος ὥσπερ τις στρατηγὸς διετέλει προσκτώμενος τῷ βασιλεῖ καθ’ ἡμέραν πόλεις, κώμας, ἀγρούς, ὑποκόπτων τὰ νεῦρα τοῦ πρότερον κρατοῦντος τυράννου.
Μετάφραση
Κατεβαίνοντας νικητής από εκεί όπου ήταν εξαιρετικά ισχυρός ο πολεμικός δαίμονας των Ελλήνων, και μεταβαίνοντας από εκεί στη γειτονική πόλη, την Κόρινθο, που ήταν η μητρόπολη της Αχαΐας, αφού κήρυξε στις συναγωγές τη σωτήρια διδασκαλία, αναχώρησε έχοντας μαζί του ως προσήλυτο, όχι έναν από τους πολλούς ούτε κάποιον τυχαίο, αλλά τον ίδιο τον αρχισυνάγωγο μαζί με όλο το πλήθος της οικογένειάς του. Και αφού νίκησε ολοκληρωτικά τον νόμο και δόξασε τον σταυρό ως υψηλό τρόπαιο, άφησε και εκείνη την πόλη υποταγμένη στον Χριστό. Καθώς δε περνούσε ο χρόνος και ο λόγος της ευσέβειας προόδευε, σαν στρατηγός συνέχιζε να κερδίζει καθημερινά για τον Βασιλιά πόλεις, χωριά και αγρούς, παραλύοντας τη δύναμη του τυράννου που κυριαρχούσε προηγουμένως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες