Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 18:9

12 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος δι᾿ ὁράματος ἐν νυκτὶ τῷ Παύλῳ· μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει καὶ μὴ σιωπήσῃς,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–12 από 12

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΗΤΟΙ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ. “ΚΥΡΙΟΣ δώσει ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει ”πολλῇ,” καλῶς γε σφόδρα ποιῶν ὁ μελῳδὸς ἀναφθέγγεται· χρῆναι δὲ οἶμαι πρὸς τοῦτο βαδίζειν, οὐ τοὺς τυχόντας ἁπλῶς, ἀλλὰ τοὺς διὰ τῆς ἄνωθεν πεφωτισμένους χάριτος· ἐπεὶ καί “Πᾶσα σοφία παρὰ Κυρίου,” καθὰ γέγραπται, καὶ “Πᾶσα δὲ δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ”ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς τῶν φώτων.” πρᾶγμα μὲν γὰρ σφαλερόν τε καὶ οὐκ ἀζήμιον τοῖς πολλοῖς, ὁ περὶ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας καὶ τῶν κατ᾽ αὐτὴν μυστηρίων ὁρᾶται λόγος· χρῆμα δέ τι κινδύνων ἀπηλλαγμένον ἡ ἐπὶ τούτοις σιγή. ἀλλ᾽ ἐξίστησι μὲν ἡμᾶς ταύτης, καίτοι λίαν ὅτι προσήκοι σιωπᾶν οἰομένους, ὁ ἐπὶ πάντων Θεός “Λάλει, ”καὶ μὴ σιώπα,” πρός τινα τῶν ἁγίων εἰπών· Παῦλος δὲ οὗτος ἦν. καὶ ἡ νομικὴ δὲ οὐδὲν ἧττον διάταξις, ὡς ἐν τύπῳ παχυτέρῳ τὰ πνευματικὰ σημαίνουσα· τοὺς γὰρ πρὸς τὴν θείαν κεκλημένους ἱερωσύνην, τοῖς διὰ σαλπίγγων ἀπηχήμασι κατασημαίνειν τῷ λαῷ περὶ ὧν ἂν δεήσῃ μαθεῖν, ἐπιτάττει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του εν αγίοις πατρός ημών Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας. Ερμηνεία ήτοι υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. «Ο Κύριος θα δώσει λόγο σε αυτούς που ευαγγελίζονται με πολλή δύναμη», πολύ ορθά αναφωνεί ο μελωδός. Νομίζω δε ότι σε αυτό το έργο πρέπει να προχωρούν όχι απλώς οι τυχαίοι, αλλά εκείνοι που έχουν φωτιστεί από την άνωθεν χάρη· επειδή και «Κάθε σοφία προέρχεται από τον Κύριο», όπως έχει γραφτεί, και «Κάθε καλή δόση και κάθε τέλειο δώρημα είναι άνωθεν, και κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων». Διότι ο λόγος περί της ανωτάτης πασών ουσίας και των μυστηρίων της θεωρείται πράγμα επισφαλές και όχι αζήμιο για τους πολλούς, ενώ η σιωπή για τα θέματα αυτά είναι κάτι το απαλλαγμένο από κινδύνους. Όμως, μας απομακρύνει από αυτήν, αν και νομίζουμε ότι αρμόζει τα μέγιστα να σιωπούμε, ο επί πάντων Θεός, ο οποίος είπε σε κάποιον από τους αγίους: «Λάλησον και μη σιωπήσης»· και αυτός ήταν ο Παύλος. Το ίδιο ισχύει εξίσου και για τη διάταξη του Νόμου, η οποία φανερώνει τα πνευματικά μέσα από έναν πιο υλικό τύπο· διότι προστάζει όσους έχουν κληθεί στη θεία ιερωσύνη να γνωστοποιούν στον λαό, με τους ήχους των σαλπίγγων, εκείνα που πρέπει να μάθει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Πρὸς δὲ τὸν μακάριον Ἱερεμίαν· «Μὴ λέγε· Ὅτι νεώτερός εἰμι ἐγώ· ὅτι πρὸς πάντας οὓς ἐὰν ἐξαποστελῶ σε, πορεύσῃ, καὶ κατὰ πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι λαλήσεις.» Οὐκοῦν ἐπὶ τὸ κηρύττειν κἀμὲ τὸν ταπεινὸν τοῦ τῆς ἱερωσύνης καλοῦντος σχήματος, δεδιὼς τὸ γεγραμμένον, «Λάλει καὶ μὴ σιώπα,» ἀναγκαίως ἐπὶ τὸ τὰ τοιάδε γράφειν ἔρχομαι. Κρίσει γὰρ Θεοῦ καλῶς τὸν καθ᾽ ἡμᾶς ἀπαλλάξαντος βίον, καὶ πρὸς τὰς οὐρανίους ἀναπτάντος μονὰς, τοῦ τῆς ἀοιδίμου καὶ πανευφήμου μνήμης Πατρὸς ἡμῶν Θεοφίλου τοῦ γενομένου ἐπισκόπου (καθ᾽ ὃν οἶδεν ὁ πάντων ταμίας λόγον, αἰδοῦμαι γράφων), εἰς ἐμὲ τὸν ἐλάχιστον ἡ τῆς ἐπισκοπῆς κατήντησε διαδοχή. Ἀκούων δὲ τοῦ Παύλου γράφοντος· «Οὐαὶ γάρ μοί ἐστιν, ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι,» φόβῳ λοιπὸν καὶ παρὰ δύναμιν ἐπὶ τὸ κηρύττειν ἐλήλυθα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς δε τον μακάριο Ιερεμία λέει: «Μη λες ότι είμαι πολύ νέος· διότι θα πας σε όλους προς τους οποίους θα σε αποστείλω, και θα πεις όλα όσα θα σε προστάξω». Εφόσον, λοιπόν, το σχήμα της ιερωσύνης καλεί και εμένα τον ταπεινό στο κήρυγμα, και επειδή φοβάμαι αυτό που έχει γραφτεί, «Μίλα και μη σιωπάς», αναγκαστικά προβαίνω στη συγγραφή των εξής. Διότι, κατά την κρίση του Θεού, αφού ο αοιδίμου και πανευφήμου μνήμης πατέρας μας Θεόφιλος, ο οποίος διετέλεσε επίσκοπος, αναχώρησε καλώς από τον παρόντα βίο και ανέβηκε στις ουράνιες μονές (για ποιον λόγο, το γνωρίζει ο Ταμίας των πάντων Θεός, εγώ αισθάνομαι δέος που το γράφω), σε εμένα τον ελάχιστο περιήλθε η διαδοχή της επισκοπής. Ακούγοντας δε τον Παύλο να γράφει: «Αλίμονό μου, εάν δεν ευαγγελίζομαι», με φόβο, λοιπόν, και πέρα από τις δυνάμεις μου, προσήλθα στο έργο του κηρύγματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Καὶ τοῦτο μάλιστα ἱκανὸν πρὸς τὸ ἐπαγαγέσθαι. Εἶπε δὲ ὁ Κύριος δι᾽ ὁράματος ἐν νυκτὶ τῷ Παύλῳ· Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει, καὶ μὴ σιωπήσῃς, διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε, διότι λαὸς ἔστι μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτό μάλιστα είναι ικανό να προσελκύσει. Είπε δε ο Κύριος στον Παύλο τη νύχτα μέσω οράματος: «Μη φοβάσαι, αλλά μίλα, και μη σιωπήσεις, διότι εγώ είμαι μαζί σου, και κανείς δεν θα σου επιτεθεί για να σου κάνει κακό, διότι έχω πολύ λαό σε αυτήν την πόλη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Κρίσπος δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, φησὶν, ἐπίστευσε τῷ Κυρίῳ σὺν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Ὅρα τοὺς πιστοὺς τότε μετὰ τῆς οἰκίας τοῦτο ποιοῦντας ὁλοκλήρου. Τούτου δὲ γενομένου, εὐθέως καὶ ἕτεροι πολλοὶ πιστεύσαντες ἐβαπτίσθησαν. Τοῦτον Κρίσπον λέγει τὸν ἀρχισυνάγωγον, περὶ οὗ φησι γράφων· Οὐδένα ἄλλον ἐβάπτισα, εἰ μὴ Κρίσπον καὶ Γάϊον. Οἶμαι δὲ τοῦτον καὶ Σωσθένην λέγεσθαι, ὃς τοσοῦτον ἀνὴρ πιστὸς ἦν, ὥστε καὶ τύπτεσθαι καὶ παρεῖναι ἀεὶ τῷ Παύλῳ. Εἶπε δὲ, φησὶ, ὁ Κύριος δι᾽ ὁράματος τῷ Παύλῳ· Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει. Διὰ τοῦτο πολὺν χρόνον μένει ἐκεῖ· ἔπειθε μὲν γὰρ αὐτὸν καὶ τὸ πλῆθος, ἡ δὲ οἰκείωσις τοῦ Χριστοῦ πλέον. Μείζων γὰρ ὁ κίνδυνος ἐγένετο λοιπὸν καὶ τῶν πλειόνων πιστευόντων καὶ τοῦ ἀρχισυναγώγου. Μὴ φοβοῦ, φησί. Τοῦτο ἱκανὸν αὐτὸν διαναστῆσαι, ὅτι ἠλέγχθη φοβούμενος ἢ οὐκ ἠλέγχθη μὲν, ἀλλ᾽ ὥστε μηδὲ τοῦτο παθεῖν, παραθαῤῥύνεται. Οὐ γὰρ ἀεὶ αὐτοὺς πάσχειν εἴα κακῶς, ὥστε μὴ ἀσθενεστέρους γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἐλύπει τὸν Παῦλον, ὡς οἱ ἀπειθοῦντες, ὡς οἱ ἀντιτασσόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε Κρίσπος, ο αρχισυνάγωγος, λέγει, πίστεψε στον Κύριο μαζί με όλο τον οίκο του. Πρόσεξε ότι οι πιστοί τότε το έπρατταν αυτό μαζί με ολόκληρη την οικογένειά τους. Όταν συνέβη αυτό, αμέσως και πολλοί άλλοι πίστεψαν και βαπτίστηκαν. Σε αυτόν τον Κρίσπο αναφέρεται, τον αρχισυνάγωγο, για τον οποίο λέγει όταν γράφει: «Κανέναν άλλον δεν βάπτισα, παρά μόνο τον Κρίσπο και τον Γάιο». Θεωρώ δε ότι αυτός ονομάζεται και Σωσθένης, ο οποίος ήταν άνθρωπος με τόση πίστη, ώστε και ξυλοκοπήθηκε και παρευρισκόταν πάντοτε μαζί με τον Παύλο. Είπε δε ο Κύριος, αναφέρει, μέσω οράματος στον Παύλο: «Μη φοβάσαι, αλλά μίλα». Γι' αυτό τον λόγο παραμένει πολύ καιρό εκεί· διότι τον έπειθε μεν το πλήθος, αλλά η οικειότητα του Χριστού ακόμη περισσότερο. Διότι ο κίνδυνος πλέον είχε καταστεί μεγαλύτερος, αφού πίστευαν και οι περισσότεροι και ο αρχισυνάγωγος. «Μη φοβάσαι», λέγει. Αυτό ήταν ικανό για να τον ανορθώσει, το ότι δηλαδή ελέγχθηκε επειδή φοβόταν, ή μάλλον δεν ελέγχθηκε, αλλά ενθαρρύνεται για να μην πάθει ούτε καν αυτό. Διότι δεν τους άφηνε πάντοτε να κακοπαθούν, για να μην καταστούν πιο αδύναμοι. Επειδή τίποτε δεν λυπούσε τόσο τον Παύλο, όσο εκείνοι που απειθούσαν, όσο εκείνοι που εναντιώνονταν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Τοῦτο καὶ τῶν κινδύνων αὐτῷ χαλεπώτερον ἦν. Καὶ μὴ σιωπήσῃς, φησὶ, διότι λαὸς πολὺς ἔστι μοι ἐν τῇ πόλει ταύτῃ. Τάχα διὰ τοῦτο αὐτῷ καὶ φαίνεται ὁ Χριστός. Γαλλίωνος δὲ, φησὶν, ἀνθυπατεύοντος τῆς Ἀχαΐας, κατεπέστησαν ὁμοθυμαδὸν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ Παύλῳ. Ὅρα, μετὰ τὸν ἐνιαυτὸν καὶ τοὺς ἓξ μῆνας ἐπιτίθενται, ὅτε οὐκ ἔτι ἴσχυον νόμοις χρῆσθαι ἰδίοις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό ήταν για εκείνον πιο βαρύ και από τους κινδύνους. Και μην σιωπήσεις, λέει, διότι έχω πολύ λαό σε αυτήν την πόλη. Ίσως γι' αυτόν τον λόγο του εμφανίζεται και ο Χριστός. Όταν δε ο Γαλλίων, λέει, ήταν ανθύπατος της Αχαΐας, οι Ιουδαίοι επιτέθηκαν ομόθυμα εναντίον του Παύλου. Πρόσεξε, του επιτίθενται μετά από έναν χρόνο και έξι μήνες, όταν πλέον δεν είχαν την ισχύ να κάνουν χρήση των δικών τους νόμων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν
Καὶ πάλιν ὀφθεὶς αὐτῷ, ἔλεγε· Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει, ὅτι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε. Καὶ κατ᾽ ὄναρ δὲ αὐτῷ ἐπέστη λέγων· Θάρσει· ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλὴμ, οὕτω σε δεῖ καὶ ἐν Ῥώμῃ μαρτυρῆσαι. Ἀεὶ μὲν οὖν οἱ ἅγιοι θαυμαστοὶ, καὶ πολλῆς γέμουσι χάριτος, μάλιστα δὲ ὅταν διὰ Χριστὸν κινδυνεύωσιν, ὅταν δέσμιοι γίνωνται. Καθάπερ γὰρ στρατιώτης γενναῖος ἀεὶ μὲν καὶ ἁπλῶς ἡδὺ θέαμα τοῖς ὁρῶσι γίνεται, μάλιστα δὲ ὅταν ἑστήκῃ καὶ παρατάττῃ παρ᾽ αὐτὸν τὸν βασιλέα· οὕτω δὴ καὶ Παῦλον ἐννόησον, ὅσον ἦν ἰδεῖν μετὰ τῶν δεσμῶν αὐτὸν διδάσκοντα. Εἴπω τί μεταξὺ νῦν ὑπελθόν με νόημα; Ὁ μακάριος μάρτυς Βαβύλας ἐδέθη, καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας, ἀφ᾽ ἧς καὶ Ἰωάννης, βασιλέα παρανομοῦντα ἐλέγξας. Οὗτος τελευτῶν ἐπέτρεψε τὰ δεσμὰ τεθῆναι μετὰ τοῦ σώματος, καὶ τὸ σῶμα δεδεμένον ταφῆναι· καὶ νῦν αἱ πέδαι κεῖνται μετὰ τῆς τέφρας. Τοσοῦτος ἦν αὐτῷ πόθος τῶν διὰ Χριστὸν δεσμῶν. Σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, ὁ Προφήτης φησὶ περὶ τοῦ Ἰωσήφ. Ἤδη δὲ καὶ γυναῖκες τούτων ἔλαβον πεῖραν τῶν δεσμῶν· ἀλλ᾽ ἡμεῖς οὐ δεσμούμεθα. Οὐδὲ τοῦτο παραινῶ, καιροῦ νῦν οὐκ ὄντος· ἀλλὰ σὺ μὴ δήσῃς τὰς χεῖρας, ἀλλὰ δῆσον τὴν διάνοιαν. Ἔστι καὶ ἄλλα δεσμά· οἱ ταῦτα μὴ φέροντες, ἐκεῖνα οἴσουσιν. Ἄκουε τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Δήσατε αὐτοῦ χεῖρας καὶ πόδας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι, αφού του εμφανίστηκε, έλεγε: «Μη φοβάσαι, αλλά να μιλάς, διότι εγώ είμαι μαζί σου, και κανείς δεν θα σου επιτεθεί για να σου κάνει κακό». Και σε όνειρο του παρουσιάστηκε λέγοντας: «Έχε θάρρος· διότι όπως έδωσες μαρτυρία για τα δικά μου ζητήματα στην Ιερουσαλήμ, έτσι πρέπει να μαρτυρήσεις και στη Ρώμη». Πάντοτε, λοιπόν, οι άγιοι είναι θαυμαστοί και γεμάτοι από πολλή χάρη, προπάντων όμως όταν κινδυνεύουν για τον Χριστό, όταν γίνονται δέσμιοι. Διότι, όπως ακριβώς ένας γενναίος στρατιώτης αποτελεί πάντοτε και γενικά ευχάριστο θέαμα για όσους τον βλέπουν, προπάντων όμως όταν στέκεται και παρατάσσεται δίπλα στον ίδιο τον βασιλιά· έτσι ακριβώς αναλογίσου και τον Παύλο, πόσο σπουδαίο ήταν να τον βλέπει κανείς να διδάσκει φέροντας τα δεσμά του. Να σας πω μια σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό εν τω μεταξύ; Ο μακάριος μάρτυρας Βαβύλας δέθηκε, και αυτός για την ίδια αιτία για την οποία δέθηκε και ο Ιωάννης, επειδή δηλαδή ήλεγξε έναν παράνομο βασιλιά. Αυτός, όταν πέθαινε, έδωσε εντολή να τοποθετηθούν τα δεσμά μαζί με το σώμα του, και να ταφεί το σώμα δεμένο· και τώρα τα δεσμά βρίσκονται μαζί με την τέφρα του. Τόσο μεγάλος ήταν ο πόθος του για τα δεσμά χάριν του Χριστού. «Μέσα από σίδερο πέρασε η ψυχή του», λέει ο Προφήτης για τον Ιωσήφ. Ήδη δε και γυναίκες έχουν λάβει πείρα αυτών των δεσμών· αλλά εμείς δεν δενόμαστε. Ούτε σας προτρέπω σε αυτό, αφού δεν είναι τώρα ο κατάλληλος καιρός· αλλά εσύ μη δένεις τα χέρια, παρά δέσε τη διάνοια. Υπάρχουν και άλλα δεσμά· όσοι δεν υπομένουν αυτά, θα υποστούν εκείνα. Άκου τον Χριστό που λέει: «Δέστε του τα χέρια και τα πόδια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ Ἔχοντες τὸ αὐτὸ πνεῦμα
Ἐπεὶ οὖν πλήρης ἡμῖν ἡ τράπεζα, προσδοκῶ καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν ἐνηχῆσαι ἡμῶν τῇ διανοίᾳ. Ὅταν γὰρ ἴδῃ πολλοὺς παρόντας, τότε δαψιλεστέραν παρατίθεται τὴν ἑστίασιν· οὐκ ἐπειδὴ τῶν ὀλίγων καταφρονεῖ, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῆς τῶν πολλῶν ἐφίεται σωτηρίας. Διὰ τοῦτο καὶ τὸν Παῦλον παρατρέχοντα τὰς ἄλλας πόλεις, ἐν Κορίνθῳ μένειν ἐκέλευσε φανεὶς ὁ Χριστὸς, καὶ εἰπών· Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει, καὶ μὴ σιωπήσῃς, διότι λαὸς πολύς ἐστί μοι ἐν τῇ πόλει ταύτῃ. Εἰ γὰρ ὑπὲρ ἑνὸς προβάτου ὄρη καὶ νάπας καὶ τὴν ἄβατον ἔπεισι χώραν ὁ ποιμὴν, ὅταν πολλὰ πρόβατα μέλλῃ ῥᾳθυμίας καὶ πλάνης ἀπάγειν, πῶς οὐ πολλὴν ἐπιδείξεται σπουδήν; Ὅτι γὰρ οὐδὲ τῶν ὀλίγων καταφρονεῖ, ἄκουσον αὐτοῦ λέγοντος· Οὐκ ἔστι θέλημα τοῦ Πατρός μου, ἵνα ἀπόληται ἐν τῶν μικρῶν τούτων. Οὔτε οὖν ἡ ὀλιγότης, φησὶν, οὔτε ἡ εὐτέλεια ὑπεριδεῖν αὐτὸν πείθει τῆς σωτηρίας ἡμῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, η τράπεζά μας είναι πλήρης, προσδοκώ ότι και η χάρη του Πνεύματος θα αντηχήσει στη διάνοιά μας. Διότι, όταν βλέπει να παρευρίσκονται πολλοί, τότε παραθέτει πλουσιότερη την εστίαση· όχι επειδή καταφρονεί τους λίγους, αλλά επειδή ποθεί τη σωτηρία των πολλών. Γι' αυτό, ενώ ο Παύλος προσπερνούσε τις άλλες πόλεις, του εμφανίστηκε ο Χριστός και τον διέταξε να μείνει στην Κόρινθο, λέγοντας: «Μη φοβάσαι, αλλά να μιλάς, και μη σιωπήσεις, διότι έχω πολύ λαό στην πόλη αυτή». Διότι, εάν για χάρη ενός μόνο προβάτου ο ποιμένας διαβαίνει όρη, χαράδρες και απάτητες περιοχές, όταν πρόκειται να απομακρύνει πολλά πρόβατα από τη ραθυμία και την πλάνη, πώς δεν θα επιδείξει μεγάλο ζήλο; Και για το ότι δεν καταφρονεί ούτε τους λίγους, άκουσέ τον να λέει: «Δεν είναι θέλημα του Πατέρα μου να χαθεί ούτε ένας από αυτούς τους μικρούς». Επομένως, ούτε ο μικρός αριθμός, λέει, ούτε η ασημαντότητα τον πείθουν να παραβλέψει τη σωτηρία μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Κατὰ αἱρετικῶν
Σκόπησον, Ἄρειε, ποίαν ἀθετεῖς αὐθεντίαν· ἄκουσον αὐτοῦ ἄλλοις ἄλλως δεσποτικῶς διατάττοντος· Σοὶ δώσω, φησὶ, τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν· καὶ, Σὺ σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ. Σὺ τὸ τελώνιον ἀφεὶς, ἀκολούθει μοι· Σὺ μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει, διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ· Σοὶ λέγω, λεπρὲ, καθαρίσθητι· Σὺ δραμὼν νίψαι εἰς τὸν Σιλωὰμ, καὶ ἀνάβλεψον· Σὺ, παράλυτε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου· Σὺ, θάλαττα, σιώπα, πεφίμωσο· Ὑμεῖς, δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων· Ὑμεῖς, λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγείρω αὐτόν· Ὑμεῖς, Μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναλογίσου, Άρειε, ποια αυθεντία αθετείς· άκουσέ τον πώς διατάζει άλλους έτσι και άλλους αλλιώς με τρόπο δεσποτικό: «Σε σένα θα δώσω», λέει, «τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών»· και, «Εσύ σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο». «Εσύ, άφησε το τελωνείο και ακολούθησέ με»· «Εσύ μη φοβάσαι, αλλά μίλα, διότι εγώ είμαι μαζί σου»· «Σε σένα λέω, λεπρέ, καθαρίσου»· «Εσύ τρέξε, νίψου στον Σιλωάμ, και ανάβλεψε»· «Εσύ, παράλυτε, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου»· «Εσύ, θάλασσα, σιώπα, φιμώσου»· «Εσείς, ελάτε οπίσω μου, και θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων»· «Εσείς, γκρεμίστε αυτόν τον ναό, και μέσα σε τρεις ημέρες θα τον εγείρω»· «Εσείς, μαθητεύσατε όλα τα έθνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Τῷ αὐτῷ Ηὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ ὁ ταπεινὸς ἰδὼν τὸν ἀδελφὸν Προτέριον, μεμεριμνημένος ὢν περὶ τῆς διασώσεως αὐτοῦ· καὶ οἶδα ὅτι παρὰ Κυρίου αὕτη, τοῦ παροράσει τῶν ἁμαρτιῶν μου πρὸς τὸ τῶν ἀδελφῶν ὄφελος εὐοδοῦντος τὴν εἴσοδον καὶ τὴν ἔξοδον αὐτοῦ καὶ οἷον ἐκ μέσου πυρὸς ἀφλέκτως αὐτὸν διαβαίνειν παρασκευάζοντος. οἷα δὲ καὶ τὰ νῦν ἀναγγελθέντα, εὖ τε καὶ ὡς ἑτέρως ἔχοντα. ἀλλ᾽ ἐν μὲν τοῖς πρώτοις χαρά, εὐχαριστία, μάλιστα ὅτι καὶ γυναῖκες ἀνδρίζονται κατὰ τοῦ διαβόλου, ἐν δὲ τοῖς δευτέροις λύπη καὶ στεναγμός· πῶς γὰρ οὐχὶ ἀνιῷεν ἡμᾶς πτώσεις ἀδελφῶν, καὶ τοσοῦτον, ὅσον εὐοδοῦται καὶ ἡ λαοπλάνος αἵρεσις; ἀλλ᾽ ὅμως φέρειν ἀναγκαῖον, ἀτρέπτους ἡμᾶς διαμένοντας ἐκ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ· κἂν ἔτι καὶ ἔτι, ὅπερ καὶ τὸ εἰκὸς ἔχει, χαλεπώτερα εἴη τὰ τῶν χριστιανῶν, καλῶς ἡμᾶς ἀσφαλίζει. ἀλλ᾽ οὐκ οἶδ᾽ ὅπως τὸ φύλαξαι ἀπὸ τῆς συγκοίτου σου προήγαγες, σύγγνωθι ἄρτι, ἀδελφέ, τὸ λαλεῖν καὶ μὴ σιωπήσῃς, ὅτι λαός μοι πολύς ἐστιν χρεία, ἐκεῖνο πρὸς τοὺς ἀλλοτρίους τῆς πίστεως, τοῦτο πρὸς τοὺς ὁμογνώμονας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς τον ίδιο. Ευχαρίστησα τον Κύριο, εγώ ο ταπεινός, όταν είδα τον αδελφό Προτέριο, επειδή ανησυχούσα για τη σωτηρία του. Και γνωρίζω ότι αυτή προέρχεται από τον Κύριο, ο οποίος, παραβλέποντας τις αμαρτίες μου για το όφελος των αδελφών, κατευοδώνει την είσοδο και την έξοδό του και τον κάνει να διαβαίνει σαν μέσα από τη φωτιά χωρίς να καίγεται. Τέτοια είναι και τα όσα αναγγέλθηκαν τώρα, τα οποία περιλαμβάνουν και τα καλά και τα αντίθετα. Για μεν τα πρώτα υπάρχει χαρά και ευχαριστία, προπάντων διότι και γυναίκες δείχνουν ανδρεία εναντίον του διαβόλου, για δε τα δεύτερα υπάρχει λύπη και στεναγμός. Διότι πώς είναι δυνατόν να μη μας λυπούν οι πτώσεις των αδελφών, και μάλιστα τόσο πολύ, όσο προοδεύει η λαοπλάνος αίρεση; Αλλά όμως είναι αναγκαίο να τα υπομένουμε, παραμένοντας αμετακίνητοι στην αγάπη του Χριστού. Και αν ακόμη περισσότερο, πράγμα που είναι και το πιο φυσικό, γίνουν πιο δύσκολα τα πράγματα για τους χριστιανούς, μας προφυλάσσει καλά. Αλλά δεν ξέρω πώς προέβαλες το «φυλάξου από τη σύζυγό σου»· συγχώρεσε με τώρα, αδελφέ, μίλα και μη σιωπάς, διότι έχω πολύ λαό. Υπάρχει ανάγκη το ένα να απευθύνεται προς τους ξένους προς την πίστη, και το άλλο προς τους ομόπιστους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Παντολέοντι λογοθέτῃ Ἄλλων μὲν ἡ ἀρετὴ ἐξ ἀκοῆς ἡμῖν διέγνωσται, σοῦ δὲ τοῦ ὑπερτίμου δεσπότου μου πρότερον δι᾽ ὄψεως, νῦν δὲ ἐξ ἀκοῆς μέχρι τῆς ἐσχατιᾶς ἐν ᾗ ἐσμεν φθασάσης. τίς δὲ ὁ λόγος; ὅτι ἐπαρρησιάσατό σου τὸ πνευματοκίνητον στόμα λαλῆσαι σοφίαν θεοῦ, λόγους ἀληθείας ἐπ᾽ ὠφελείᾳ καὶ σωτηρίᾳ τῆς τε οἰκείας ψυχῆς καὶ πάσης τῆς καθ᾽ ἡμᾶς ἐκκλησίας. καὶ μακάριος εἶ καὶ εὐλογημένον τὸ ὄνομά σου καὶ σὲ αἰνέσαισαν πάντες οἱ ἀκούσαντες εὐσεβεῖς· καὶ στέφανος χαρίτων ἐπὶ τὴν τιμίαν σου κάραν καὶ κλοιὸν χρύσεον ἐπὶ τὸν ἱερόν σου τράχηλον, υἱὲ ὑπακοῆς, τέκνον φωτός, θρέμμα εὐσεβείας. τάδε λέγει Κύριος· ἄνοιξον τὸ στόμα σου καὶ πληρώσω αὐτὸ ἀνθ᾽ ὧν ὑπήκουσας φωνῆς μου. ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης πίστεως· λάλει γάρ, φησί, καὶ μὴ σιώπα· καί, ἐὰν ὑποστέλληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ· καί, ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται. ὥστε, ὅτε περὶ πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν· ‛ἐγὼ τίς εἰμι; ἱερεύς; ἀλλ᾽ οὐδαμῶς· ἄρχων; καὶ οὐδ᾽ οὕτως· στρατιώτης; καὶ ποῦ; γεωργός; καὶ οὐδ᾽ αὐτὸ τοῦτο· πένης, μόνον τὴν ἐφήμερον τροφὴν ποριζόμενος· οὐδείς μοι λόγος καὶ φροντὶς περὶ τοῦ προκειμένου‚. οὐά, οἱ λίθοι κράζουσι, καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἄφροντις; ἡ ἀναίσθητος φύσις θεὸν ἐπακήκοεν, καὶ αὐτὸς λαιλαπιστής;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς τον Παντολέοντα λογοθέτη Άλλων μεν ανθρώπων η αρετή μάς έχει γίνει γνωστή εξ ακοής, η δική σου όμως, του υπερτίμου δεσπότου μου, μάς έγινε γνωστή προηγουμένως μεν διά της όψεως, τώρα δε εξ ακοής η οποία έφτασε μέχρι την εσχατιά στην οποία βρισκόμαστε. Και ποιος είναι ο λόγος; Ότι το πνευματοκίνητο στόμα σου απέκτησε παρρησία να μιλήσει για τη σοφία του Θεού, προφέροντας λόγια αληθείας προς ωφέλεια και σωτηρία τόσο της δικής σου ψυχής όσο και όλης της καθ' ημάς εκκλησίας. Και μακάριος είσαι και ευλογημένο είναι το όνομά σου, και ας σε επαινέσουν όλοι οι ευσεβείς που σε άκουσαν. Και στέφανος χαρίτων ας κοσμήσει την τίμια κεφαλή σου και χρυσό περιδέραιο τον ιερό σου λαιμό, υιέ της υπακοής, τέκνο φωτός, θρέμμα της ευσέβειας. Αυτά λέει ο Κύριος: «Άνοιξε το στόμα σου και εγώ θα το γεμίσω, επειδή υπάκουσες στη φωνή μου». Διότι είναι εντολή του Κυρίου να μη σιωπούμε σε καιρό που κινδυνεύει η πίστη. Αφού λέει: «Μίλα και μη σιωπάς»· και, «εάν κάποιος δειλιάσει και υποχωρήσει, δεν θα ευαρεστηθεί η ψυχή μου σε αυτόν»· και, «εάν αυτοί σιωπήσουν, οι πέτρες θα κραυγάσουν». Επομένως, όταν ο λόγος είναι περί της πίστεως, δεν επιτρέπεται να πει κάποιος: «Εγώ ποιος είμαι; Ιερέας; Όχι βέβαια. Άρχοντας; Ούτε αυτό. Στρατιώτης; Με τίποτα. Γεωργός; Ούτε καν αυτό. Είμαι ένας φτωχός, που μόλις και εξοικονομώ την καθημερινή μου τροφή. Κανένας λόγος δεν μου πέφτει και δεν έχω καμία φροντίδα για το προκείμενο ζήτημα». Αλίμονο, οι πέτρες κραυγάζουν, και εσύ μένεις σιωπηλός και αδιάφορος; Η αναίσθητη φύση υπακούει στον Θεό, και εσύ δείχνεις δειλία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Ἀντωνίῳ ἐπισκόπῳ Πρέπουσαν προσφώνησιν ἡ πατρική σου ἁγιωσύνη πεποίηται τανῦν, οὐκ ἐφ᾽ ἡμῖν τοῖς ταπεινοῖς, ἄπαγε (συνίσμεν γὰρ ἑαυτοὺς οἷοί ἐσμεν, ὡς ἀποδέοντες καὶ τῶν ἐν τῷ ἐσχάτῳ βαθμῷ ἀπονενεμημένων κατὰ τὸν τῆς ἀρετῆς λόγον), ἀλλὰ τοῖς πᾶσι θείοις τε πατράσι καὶ ὁμολογηταῖς, ὥσπερ τις ἄγγελος ἀγαθὸς ἀναγγέλλων τὰ προσαγορευτικὰ καὶ συνδέων τοὺς ἅπαντας ἡμᾶς τῷ ἀγαπητικῷ τρόπῳ γε. τοῦτο δίκαιον καὶ προσῆκον, τοὺς ἄλλους ἀλλαχῇ διεσπαρμένους διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ υἱοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ φθέγγεσθαι ἀλλήλοις τοῖς γράμμασι καὶ συνάπτεσθαι πνευματικῶς τοῖς ὑπομνήμασι, καὶ μηδαμῶς τῇ ἀφωνίᾳ ὡς τεθνεῶτας λελογίσθαι. τοῦτο γὰρ ἴσμεν καὶ τὸν μακάριον ἀπόστολον Παῦλον σὺν τοῖς ὁμοταγέσι θεοστόλοις ἀλλήλους μακρόθεν φωνοῦντας καὶ εἰς ταὐτὸν ἐρχομένους τῷ συναπτικῷ λόγῳ καὶ τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ καταγγέλλοντας παντὶ τῷ κόσμῳ, ἐν ᾧ καὶ ἡμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, εἰ καὶ τολμηρὸν εἰπεῖν, θέμενον παρεγγυᾷ· λάλει γάρ, φησί, καὶ μὴ σιωπήσῃς, ὅτι λαός μοι πολύς ἐστιν ἐνταῦθα. καὶ ἀλλαχοῦ· ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ. ὥστε φοβερὸν τὸ κρίμα τῆς σιωπῆς, καὶ ταῦτα ἐν τῇδε τῇ ἐθελοκάκῳ κωφεύσει τῶν αἱρετιζόντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς τον επίσκοπο Αντώνιο. Πρέπουσα προσφώνηση έκανε τώρα η πατρική σου αγιωσύνη, όχι προς εμάς τους ταπεινούς, προς Θεού (διότι γνωρίζουμε καλά τους εαυτούς μας τι είμαστε, ότι δηλαδή υπολειπόμαστε ακόμη και από εκείνους που έχουν καταταγεί στην έσχατη βαθμίδα όσον αφορά την αρετή), αλλά προς όλους τους θείους πατέρες και ομολογητές, σαν κάποιος αγαθός άγγελος που αναγγέλλει τους χαιρετισμούς και συνδέει όλους εμάς με αγαπητικό τρόπο. Αυτό είναι δίκαιο και πρέπον, δηλαδή όσοι είναι διασκορπισμένοι σε διάφορα μέρη εξαιτίας του λόγου του Θεού και της μαρτυρίας του μονογενούς Υιού του, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να επικοινωνούν μεταξύ τους με επιστολές και να συνδέονται πνευματικά με τα γραπτά τους, και σε καμία περίπτωση να μη θεωρούνται σαν νεκροί εξαιτίας της απουσίας φωνής. Διότι γνωρίζουμε ότι και ο μακάριος απόστολος Παύλος, μαζί με τους ομότιμους θεόσταλτους αποστόλους, μιλούσαν μεταξύ τους από μακριά και ενώνονταν μέσω του συνδετικού λόγου και κήρυτταν το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού σε όλο τον κόσμο, μέσα στο οποίο το Άγιο Πνεύμα, αν και είναι τολμηρό να το πούμε, αφού έθεσε και εμάς, μας παραγγέλλει: «Μίλα», λέει, «και μη σιωπήσεις, διότι έχω πολύ λαό εδώ». Και αλλού: «Εάν δειλιάσει, δεν ευαρεστείται η ψυχή μου σε αυτόν». Επομένως, είναι φοβερή η καταδίκη της σιωπής, και μάλιστα σε αυτή την εκούσια και κακεντρεχή κώφωση των αιρετικών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ ΡΛΓʹ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΩΔΟΥΣ ΕΞΑΓΟΡΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΧΡΗ ΚΑΘΟ ΕΚΑΣΤΟΣ ΕΛΑΒΕ ΧΑΡΙΣΜΑ ΜΕΤΑΔΙΔΟΝΑΙ ΕΤΕΡΟΙΣ Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, καὶ σιωπᾶν βούλομαι, καὶ λαλεῖν ἀναγκάζομαι· τὸ μὲν διὰ τὸ μὴ λυπεῖν ὑμᾶς, τὸ δὲ διὰ τὴν κελεύουσαν ἐντολήν. «Λάλει γὰρ, φησὶ, καὶ μὴ σιωπήσῃς· διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ.» Εἰ γὰρ καὶ πρὸς τὸν Ἀπόστολον εἴρηται τοῦτο ὑπὸ τοῦ Κυρίου· ἀλλ’ ὅμως καὶ πᾶσι τοῖς προστατεῖν λαχοῦσιν ἁρμόδιος ὁ λόγος. Καὶ δὴ καὶ ὑμεῖς λαὸς Κυρίου, καὶ λαὸς ἡγιασμένος· προσθείην δ’ ἂν, καὶ πολὺς, εἴπερ πρὸς τὴν ὅλην ἀδελφότητα ἔστιν ἀποσκοπεῖν. Ἀλλὰ τί, ὅτι λελύπημαι ἐν ὑμῖν ἐν ταῖς παρούσαις ἡμέραις, καὶ λύπην οὐκ ἀνεκτήν; Ἐπιλέλοιπεν οὖν, ὡς ἔοικεν, ἡ ἐξαγόρευσις, τὸ μέγα καὶ σωτήριον κατόρθωμα. Καὶ εἰ μὲν ἑώρων ὑμᾶς ταύτῃ βελτίους γινομένους, ἔχαιρον ἂν ὡς πραγμάτων ἀπηλλαγμένος· οὐκ ὀλίγου γὰρ κόπου τὰ τῶν ἄλλων θεραπεύειν ἀρρωστήματα. Ἐπεὶ δὲ βλέπω ὑμᾶς εἰς τοὐναντίον περιτρεπομένους, ἐννοῶ τὸ αἴτιον. Πόθεν γὰρ, εἰπέ μοι, ἐν ὑμῖν αἱ παρρησίαι, καὶ αἱ ἐντεῦθεν τικτόμεναι ἀτοπίαι; Οὐχὶ ἐκ τοῦ μὴ ἐξαγορεύειν, ἀλλὰ συγκρύπτειν ἑαυτῶν τοὺς ὀλεθρίους λογισμούς; Καὶ γοῦν ἀρχή τις καὶ ῥίζα τῶν ἐν ἡμῖν ἁμαρτανομένων ὁ ἔκτοπος λογισμός· ὃς θριαμβευόμενος μὲν ἐλέει Θεοῦ φυγαδεύεται, κρυπταζόμενος δὲ κατὰ μικρὸν πρόεισιν εἰς τὰ τοῦ σκότους ἔργα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΡΛΓ΄ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΩΔΟΥΣ ΕΞΑΓΟΡΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ, ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ, ΝΑ ΜΕΤΑΔΙΔΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. Αδελφοί και πατέρες, και να σιωπώ θέλω, και να μιλώ αναγκάζομαι· το μεν πρώτο για να μη σας λυπώ, το δεύτερο εξαιτίας της επιτακτικής εντολής. «Να μιλάς, λέγει, και να μη σιωπήσεις· διότι εγώ είμαι μαζί σου.» Διότι, αν και αυτό ελέχθη προς τον Απόστολο από τον Κύριο, εντούτοις ο λόγος αρμόζει και σε όλους όσους ανέλαβαν να προΐστανται. Και βεβαίως και εσείς είστε λαός του Κυρίου, και λαός αγιασμένος· θα προσέθετα δε και πολυάριθμος, αν αποβλέπει κανείς σε ολόκληρη την αδελφότητα. Αλλά γιατί λυπάμαι εξαιτίας σας τις παρούσες ημέρες, και μάλιστα με λύπη ανυπόφορη; Εξέλιπε λοιπόν, όπως φαίνεται, η εξαγόρευση, το μέγα και σωτήριο κατόρθωμα. Και αν μεν σας έβλεπα κατ' αυτόν τον τρόπο να γίνεστε καλύτεροι, θα χαιρόμουν καθώς θα είχα απαλλαγεί από τις μέριμνες· διότι δεν απαιτεί λίγο κόπο το να θεραπεύει κανείς τις ασθένειες των άλλων. Επειδή όμως σας βλέπω να στρέφεστε προς το αντίθετο, αντιλαμβάνομαι την αιτία. Διότι από πού, πείτε μου, προέρχονται μεταξύ σας οι αναίδειες, και οι ατοπίες που γεννώνται από αυτές; Δεν προέρχονται από το γεγονός ότι δεν εξαγορεύετε, αλλά κρύβετε τους ολέθριους λογισμούς σας; Και βέβαια, αρχή και ρίζα των αμαρτημάτων μας είναι ο άτοπος λογισμός· ο οποίος, όταν φανερώνεται, με το έλεος του Θεού φυγαδεύεται, ενώ όταν αποκρύπτεται, προχωρεί σιγά-σιγά στα έργα του σκότους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες