Ἐπειδὴ γὰρ ἐπηγγέλλετο εἰς Κόρινθον ἀπελθεῖν, ἀπολογεῖται ἅτε βραδύνας, καὶ λέγει τὸν πειρασμὸν λοιπὸν, τὰ κατὰ Δημήτριον διηγούμενος. Τοῦτον γὰρ αἰνίττεται, τάραχον οὐκ ὀλίγον εἰπὼν περὶ τῆς ὁδοῦ γεγενῆσθαι. Πάλιν κίνδυνος, πάλιν τάραχος. Ὁρᾷς τὴν εὐδοκίμησιν; Ἐγένετο σημεῖα διπλᾶ· οἱ δὲ ἀντέλεγον. Οὕτω διὰ πάντων ὑφαίνεται τὰ πράγματα. Δημήτριος γάρ τις ὀνόματι, ἀργυροκόπος, ποιῶν ναοὺς ἀργυροῦς Ἀρτέμιδος, παρείχετο τοῖς τεχνίταις ἐργασίαν οὐκ ὀλίγην. Οὓς καὶ συναθροίσας, καὶ ἐπισυναγαγὼν τοὺς περὶ τὰ τοιαῦτα ἐργάτας, εἶπεν· Ἄνδρες, ἐπίστασθε, ὅτι ἐκ ταύτης τῆς ἐργασίας ἡ εὐπορία ἡμῶν ἐστι· καὶ θεωρεῖτε καὶ ἀκούετε, ὅτι οὐ μόνον Ἐφέσου, ἀλλὰ καὶ σχεδὸν πάσης τῆς Ἀσίας ὁ Παῦλος οὗτος πείσας μετέστησεν ὄχλον ἱκανὸν, λέγων, ὅτι Οὐκ εἰσὶ θεοὶ οἱ διὰ χειρῶν ἀνθρώπων γινόμενοι. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο κινδυνεύει ἡμῖν τὸ μέρος εἰς ἀπελεγμὸν ἐλθεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς μεγάλης θεᾶς ἱερὸν Ἀρτέμιδος εἰς οὐδὲν λογισθῆναι, μέλλειν δὲ καὶ καθαιρεῖσθαι τὴν μεγαλειότητα αὐτῆς, ἣν ὅλη ἡ Ἀσία καὶ ἡ οἰκουμένη σέβεται. Ποιῶν, φησὶ, ναοὺς ἀργυροῦς Ἀρτέμιδος. Καὶ πῶς ἔνι ναοὺς ἀργυροῦς γενέσθαι; Ἴσως ὡς κιβώρια μικρά· πολλὴ γὰρ ταύτης ἦν ἡ τιμὴ ἐν Ἐφέσῳ, ὅπου καὶ τὸ ἱερὸν αὐτῶν ἐμπρησθὲν οὕτως ἐλύπησεν αὐτοὺς, ὡς τὸν ἐμπρήσαντα κελεύειν μηδὲ ὀνόματι λέγεσθαι.
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, είχε υποσχεθεί να αναχωρήσει για την Κόρινθο, απολογείται για την καθυστέρησή του και αναφέρει πλέον τη δοκιμασία, διηγούμενος τα όσα συνέβησαν με τον Δημήτριο. Διότι αυτόν υπονοεί, όταν λέει ότι προκλήθηκε όχι μικρή ταραχή εξαιτίας της Οδού. Πάλι κίνδυνος, πάλι ταραχή. Βλέπεις την προκοπή του έργου; Γίνονταν διπλά θαύματα· εκείνοι όμως αντιλέγανε. Έτσι, μέσα από όλα αυτά, υφαίνονται τα γεγονότα. Διότι κάποιος ονόματι Δημήτριος, αργυροκόπος, που κατασκεύαζε αργυρούς ναούς της Αρτέμιδας, παρείχε στους τεχνίτες όχι μικρό κέρδος. Αφού συγκέντρωσε αυτούς και τους εργάτες που ασχολούνταν με τέτοια έργα, τους είπε: «Άνδρες, γνωρίζετε καλά ότι από αυτήν την εργασία προέρχεται η ευπορία μας. Και βλέπετε και ακούτε ότι όχι μόνο στην Έφεσο, αλλά σχεδόν σε όλη την Ασία, αυτός ο Παύλος έχει πείσει και έχει μεταστρέψει αρκετό πλήθος, λέγοντας ότι δεν είναι θεοί αυτοί που κατασκευάζονται από χέρια ανθρώπων. Και δεν κινδυνεύει μόνο αυτός ο δικός μας κλάδος να περιπέσει σε ανυποληψία, αλλά και το ιερό της μεγάλης θεάς Αρτέμιδας να θεωρηθεί ως ένα τίποτα, και να καθαιρεθεί το μεγαλείο της, το οποίο σέβεται ολόκληρη η Ασία και η οικουμένη». «Που κατασκεύαζε», λέει, «αργυρούς ναούς της Αρτέμιδας». Και πώς είναι δυνατόν να κατασκευάζονται αργυροί ναοί; Ίσως σαν μικρά κιβώρια· διότι μεγάλη ήταν η τιμή της στην Έφεσο, όπου, όταν πυρπολήθηκε το ιερό της, τόσο πολύ τους λύπησε, ώστε διέταξαν να μην αναφέρεται ούτε καν το όνομα εκείνου που το πυρπόλησε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες