Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 19:30

βʹ. Απλώς πάλι επιτίθενται οι Ιουδαίοι, όπως ακριβώς στην περίπτωση του Ιάσονα, και παντού είναι εκτεθειμένοι σε αυτούς· έτσι, δεν είχαν τίποτα το γεμάτο από έπαρση ούτε από δόξα. Ενώ δε ο Παύλος επιθυμούσε να εισέλθει στο συγκεντρωμένο πλήθος, οι μαθητές δεν του το επέτρεπαν.

Διότι σε κάθε πόλη είχαν θεούς. Και τέτοια ήταν η διάθεσή τους, πιστεύοντας πως με τις κραυγές τους θα ανακτούσαν τον σεβασμό προς αυτήν και θα αναιρούσαν τα όσα είχαν συμβεί. Γ΄. Δες ένα άτακτο πλήθος. Όταν δε ο Παύλος, λέει, ήθελε να παρουσιαστεί στον λαό, οι μαθητές δεν τον άφηναν. Ο μεν Παύλος, λοιπόν, ήθελε να εισέλθει για να μιλήσει δημόσια· διότι αξιοποιούσε τους διωγμούς ως αφορμή για διδασκαλία· αλλά οι μαθητές δεν τον άφηναν. Παρατήρησε με πόση φροντίδα τον περιβάλλουν παντού. Και εξ αρχής τον απομάκρυναν, ώστε να μη δεχθεί καίριο πλήγμα· καίτοι είχαν ακούσει ότι πρέπει να δει και τη Ρώμη, παρ' όλα αυτά τον εμποδίζουν. Κατ' οικονομίαν δε τα προλέγει αυτά, για να μην ταραχθούν από τα γεγονότα. Τόσο πολύ δεν ήθελαν να πάθει το παραμικρό. Και μερικοί από τους ασιάρχες, λέει, τον παρακαλούσαν να μην εισέλθει στο θέατρο. Επειδή γνώριζαν την προθυμία του, τον παρακαλούσαν· τόσο πολύ τον αγαπούσαν όλοι οι πιστοί. Και για ποιον λόγο, λέει, ο Αλέξανδρος ήθελε να απολογηθεί; Μήπως είχε κατηγορηθεί αυτός;