Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 19:31

Μερικοί δε από τους Ασιάρχες, οι οποίοι ήταν φίλοι του, έστειλαν σε αυτόν απεσταλμένους και τον παρακαλούσαν να μην παραδώσει τον εαυτό του στο θέατρο. Τον παρακαλούν, διότι ο όχλος ήταν άτακτος και τολμούσαν τα πάντα με παράλογη ορμή. Και ο Παύλος πείθεται· διότι δεν ήταν κενόδοξος, ούτε φιλόδοξος. Άλλοι, λοιπόν, φώναζαν άλλα· διότι η συνέλευση βρισκόταν σε σύγχυση.

ΚΑΝΟΝΑΣ ΙΓʹ Επομένως, δεν πρέπει να κατηγορούνται ούτε εκείνοι που εγκατέλειψαν τα πάντα για τη σωτηρία της ψυχής τους και αναχώρησαν, για το ότι εξαιτίας τους συνελήφθησαν άλλοι. Διότι και στην Έφεσο, αντί για τον Παύλο, άρπαξαν και οδήγησαν στο θέατρο τον Γάιο και τον Αρίσταρχο, τους συνοδοιπόρους του Παύλου, και όταν εκείνος ήθελε να παρουσιαστεί στο πλήθος (επειδή εξαιτίας του είχε γίνει η στάση, καθώς είχε πείσει και στρέψει πολύ κόσμο προς τη θεοσέβεια), οι μαθητές δεν τον άφηναν. «Αλλά και μερικοί από τους Ασιάρχες, που ήταν φίλοι του, έστειλαν ανθρώπους σε αυτόν και τον παρακαλούσαν να μην παραδώσει τον εαυτό του στο θέατρο». Αν όμως κάποιοι επιμένουν να μεμψιμοιρούν απέναντι σε αυτούς που υπακούουν ειλικρινά στο λόγιο «σώζοντας, σώσε τη δική σου ψυχή, και μην κοιτάξεις πίσω», ας θυμηθούν και τον κορυφαίο των Αποστόλων, τον Πέτρο, ο οποίος είχε ήδη ριχτεί στη φυλακή και είχε παραδοθεί σε τέσσερις τετράδες στρατιωτών για να τον φυλάνε, ο οποίος όμως μέσα στη νύχτα διέφυγε και σώθηκε από τα χέρια του φονικού Ηρώδη και από όλη την προσδοκία του ιουδαϊκού λαού, κατ' εντολήν του Αγγέλου του Κυρίου. «Όταν ξημέρωσε, λέει, έγινε όχι μικρή ταραχή μεταξύ των στρατιωτών, για το τι άραγε απέγινε ο Πέτρος». Και ο Ηρώδης, αφού τον αναζήτησε και δεν τον βρήκε, ανέκρινε τους φύλακες και διέταξε να θανατωθούν, γεγονός για το οποίο καμία κατηγορία δεν προσάπτεται στον Πέτρο.