Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 2:20

Και θα δώσω τέρατα επάνω στον ουρανό, και σημεία κάτω στη γη. Του αγίου Κυρίλλου. Προαναγγέλλει με σαφήνεια όσα πρόκειται να συμβούν κατά τη σταύρωση του Χριστού, και όσα θα συμβούν στους Ιουδαίους εξαιτίας Του μέσω του πολέμου των Ρωμαίων· ως ημέρα δε του Χριστού «τη μεγάλη και επιφανή», εννοεί την ημέρα της αναστάσεως.

Στον ύπνο του, φαινόταν ότι ένας Μακεδόνας πρόσφερε ικεσίες στον μακάριο Παύλο· διότι ήταν πρεσβύτης ως προς τη φρόνηση, γηραιός ως προς τον νου, και πλήρης από την άνωθεν σοφία. Και ο σοφός Ιωάννης κάπου προσφωνούσε αυτούς που έχουν αγιαστεί εν Χριστώ διά της πίστεως: «Σας γράφω, πατέρες, διότι γνωρίσατε αυτόν που υπάρχει από την αρχή. Σας γράφω, νεανίσκοι, διότι είστε ισχυροί και έχετε νικήσει τον πονηρό». Υπόσχεται, λοιπόν, την έκχυση του Αγίου Πνεύματος σε όσους τον υπηρετούν ως δούλοι. Και ποιοι να είναι πάλι αυτοί; Βεβαίως εκείνοι που υποτάσσουν τον αυχένα της διανοίας στα ευαγγελικά θεσπίσματα, έχοντας απομακρυνθεί από την τυπική λατρεία και έχοντας απαλλαγεί από την ελληνική απάτη, σύμφωνα με εκείνον που λέει: <Και θα δώσω τέρατα ψηλά στον ουρανό και σημεία κάτω στη γη, αίμα και πυρ και ατμίδα καπνού. Ο ήλιος θα μεταστραφεί σε σκοτάδι και η σελήνη σε αίμα, προτού έλθει η μεγάλη και επιφανής ημέρα του Κυρίου.> Εξαιτίας των ιουδαϊκών ασεβειών, εκείνων δηλαδή που έγιναν εναντίον του Χριστού, δυσφόρησε και αυτή η ίδια η φύση των στοιχείων, και η κτίση θρήνησε γοερά, βλέποντας τον Δεσπότη της να υβρίζεται, και ο μεν θείος ναός, σχεδόν αγανακτώντας όμοια με όσους πενθούν, περιεσχίσθη· διότι είναι γραμμένο ότι «Το καταπέτασμα του ναού σχίστηκε από πάνω έως κάτω»· ο δε ήλιος, ανακόπτοντας το δικό του φως και συστέλλοντας τις ακτίνες του, δεν καταδεχόταν πλέον να φέγγει στους κατοίκους της γης.

Ας σπεύσουμε, λοιπόν, αγαπητοί, να ξεφύγουμε από τις παγίδες του Εχθρού μέσω αγαθών έργων, πριν έρθει εκείνη η μεγάλη και επιφανής ημέρα, κατά την οποία θα αποκαλυφθούν όσα πράξαμε στα κρυφά και στο σκοτάδι. Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, μέχρι να έρθει ο θάνατος, για να μην ντροπιαστούμε κατά την ανάσταση των νεκρών, όταν οι Άγιοι θα ενδυθούν τη λαμπρή στολή, την οποία ετοίμασαν για τον εαυτό τους με τα αγαθά τους έργα. Εάν δούμε τότε τους εαυτούς μας γυμνούς όχι μόνο από την απαστράπτουσα δόξα, αλλά και μαυρισμένους και γεμάτους δυσωδία, τι είδους ντροπή άραγε θα μας κυριεύσει; Ας καταφρονήσουμε το έργο της κακής επιθυμίας και, θεωρώντας το ως μηδαμινό, ας νικήσουμε αυτό το μικρό πράγμα χάριν της ευσέβειας, και ας μη φανούμε στο ελάχιστο αδόκιμοι.

Αλλά να παραμένετε σταθεροί, εσείς οι γνήσιοι του Θεού, αποστρεφόμενοι και βδελυσσόμενοι τόσο τα άλλα δόγματα που αντιστρατεύονται την αλήθεια, όσο και τα ίδια τα γεννήματα του Βέκκου. Να αποστρέφεστε δε εξίσου και τον ίδιο, καθώς και εκείνους τους οποίους προηγουμένως ο λόγος μνημόνευσε ονομαστικά, οι οποίοι εξέμεσαν τις βλασφημίες μαζί με αυτόν, και μέχρι σήμερα τις οικειοποιούνται, και τις ασπάζονται αμετανόητα. Και εάν διατηρήσετε αυτή τη στάση, θα παραμείνει σε εμάς ο Παράκλητος, διαφυλάσσοντάς σας άτρωτους όχι μόνο από τη φθορά αυτών των ανθρώπων, αλλά και από τη φθορά των παθών, προς μετουσία των αιώνιων αγαθών και της μακαριότητας που έχει ετοιμαστεί για τους δικαίους. Και είθε εσείς να βρίσκεστε και να παραμείνετε σε αυτή την κατάσταση· η δε καταγεγραμμένη ετυμηγορία και απόφαση τώρα μεν έχει εκδοθεί από την Εκκλησία εναντίον των αποστατών και των αρνητών της Εκκλησίας, και λίγο αργότερα θα εκδοθεί και από τον μεγάλο Κριτή, εάν δεν προλάβουν, προτού έρθει η ημέρα Του η μεγάλη και επιφανής, να σώσουν τους εαυτούς τους με μετάνοια, με δάκρυα και με ακατάπαυστο πένθος.

Αίμα και πυρ, και ατμίδα καπνού. Πρόσεξε πώς περιέγραψε την άλωση. Ο ήλιος θα μεταστραφεί σε σκοτάδι, και η σελήνη σε αίμα. Αυτό το ανέφερε με βάση την ψυχική διάθεση εκείνων που υπέφεραν. Λέγεται, ωστόσο, ότι συνέβησαν και πολλά τέτοια φαινόμενα στον ουρανό, όπως ακριβώς μαρτυρεί ο Ιώσηπος. Συγχρόνως δε τους συγκλόνισε, υπενθυμίζοντάς τους το σκοτάδι που είχε επέλθει, και κάνοντάς τους να αναμένουν τα μελλοντικά γεγονότα.

«Πριν έλθει η ημέρα του Κυρίου, η μεγάλη και επιφανής». Μην παίρνετε θάρρος, λέγει, επειδή τώρα αμαρτάνετε ατιμώρητοι. Αυτά ακριβώς αποτελούν τα προοίμια κάποιας μεγάλης και φοβερής ημέρας. Βλέπεις πώς συγκλόνισε και συντάραξε την ψυχή τους, και μετέτρεψε τη χλεύη τους σε απολογία; Διότι, εάν αυτά είναι τα προοίμια εκείνης της ημέρας, κατ' ανάγκην ο κίνδυνος που επικρέμαται αφορά τα έσχατα. Τι λοιπόν; Άραγε επιμένει να λέγει αυτά τα φοβερά; Σε καμία περίπτωση. Αλλά τι κάνει; Τους δίδει και πάλι την ευκαιρία να ανασάνουν, και λέγει: «Και θα συμβεί, καθένας που θα επικαλεσθεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί».

Έπειτα επιμένει στη μεταφορά, φέρνοντας την κατασκαφή και την άλωση προ των οφθαλμών των ακροατών. Ο ήλιος θα μεταστραφεί σε σκότος, και η σελήνη σε αίμα. Τι σημαίνει, να μεταστραφεί η σελήνη σε αίμα; Μου φαίνεται ότι μέσω αυτού εκφράζει την υπερβολή της σφαγής, και επίτηδες γεμίζει τον λόγο με πολλή απόγνωση. Και θα συμβεί, καθένας που θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί. Καθένας, λέει, έστω κι αν είναι ιερέας (αλλά δεν το αποκαλύπτει ακόμη), έστω κι αν είναι δούλος, λέει, έστω κι αν είναι ελεύθερος. Διότι δεν υπάρχει άρρεν, ούτε θήλυ εν Χριστώ Ιησού, ούτε δούλος, ούτε ελεύθερος.

Ήλθες εδώ προ του καιρού, για να μας βασανίσεις; Εάν λοιπόν αυτά έλεγαν τότε, όταν θα έλθει, και οι δυνάμεις των ουρανών σαλευθούν, και ο ήλιος μεταστραφεί σε σκοτάδι, και η σελήνη δεν δώσει το φως της, τι θα πουν; Γι' αυτό λέει: Ύψιστος, φοβερός.