Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 2:40

Αυτήν αναφέρει και εδώ, την οποία είπε και πιο πάνω όταν ομιλούσε. «Και στα τέκνα σας», λέγει. Επομένως, είναι μεγαλύτερη η δωρεά, όταν έχουν και κληρονόμους των αγαθών. «Και σε όλους», λέγει, «όσοι βρίσκονται μακριά». Αν δίνεται σε αυτούς που βρίσκονται μακριά, πολύ περισσότερο σε εσάς που είστε κοντά. «Όσους προσκαλέσει ο Κύριος ο Θεός μας». Πρόσεξε πότε λέγει το: «Σε όσους βρίσκονται μακριά». Όταν τους βρήκε να έχουν καταστεί οικείοι και να έχουν καταδικάσει τον εαυτό τους· διότι, όταν η ψυχή καταδικάσει τον εαυτό της, δεν μπορεί πλέον να φθονεί. Και με πολλά άλλα λόγια έδιδε τη μαρτυρία του και τους προέτρεπε, λέγοντας.

Δες τον παντού να συντομεύει τον λόγο του και να μην επιδιώκει δόξα ούτε να κάνει επίδειξη. «Διαμαρτυρόταν», λέει, «και παρακαλούσε, λέγοντας». Αυτή είναι μια ολοκληρωμένη διδασκαλία, η οποία εμπεριέχει αφενός μεν τον φόβο, αφετέρου δε την αγάπη. «Σωθείτε από αυτήν τη διεστραμμένη γενεά». Δεν αναφέρει τίποτα για τα μελλοντικά, αλλά για τα παρόντα, από τα οποία κυρίως παρακινούνται οι άνθρωποι· και αποδεικνύει ότι το κήρυγμα απαλλάσσει και από τα παρόντα και από τα μελλοντικά δεινά. «Εκείνοι λοιπόν που αποδέχτηκαν με χαρά τον λόγο του βαπτίστηκαν· και προστέθηκαν εκείνη την ημέρα περίπου τρεις χιλιάδες ψυχές». Πόσο νομίζεις ότι αυτό αναζωογόνησε τους αποστόλους, περισσότερο ακόμη και από το θαύμα; «Και παρέμεναν σταθεροί με ομοψυχία στη διδασκαλία των αποστόλων και στην κοινωνία».

Όλοι δε οι πιστοί βρίσκονταν μαζί. Τόσο καλό είναι παντού η ομόνοια. Και με άλλα λόγια έδωσε τη μαρτυρία του. Αυτό το είπε, δεικνύοντας ότι δεν αρκούσαν όσα είχαν λεχθεί· ή και ότι εκείνα μεν ειπώθηκαν για να οδηγηθούν στην πίστη, ενώ αυτά για το τι οφείλει να πράττει ο πιστός.

Όλοι δε, αναφέρει, και όχι ο ένας ναι και ο άλλος όχι. Αυτό αποτελεί αγγελική πολιτεία, το να μη λέει κανείς τους ότι κάτι είναι δικό του. Έτσι αποκόπηκε η ρίζα των κακών, και με όσα έπρατταν απέδειξαν ότι εισάκουσαν. Άρα, αυτό ήταν που έλεγε: «Σωθείτε από αυτήν τη διεστραμμένη γενεά». Και προστέθηκαν εκείνη την ημέρα περίπου τρεις χιλιάδες ψυχές.

Εκείνοι έπρατταν όσα έπρεπε να γίνουν, ενώ εμείς πράττουμε το αντίθετο. Εκείνοι κατέκριναν τον εαυτό τους, απελπίστηκαν για τη σωτηρία τους· γι' αυτό και έγιναν τέτοιοι. Κατανόησαν πόσο μεγάλο δώρο έλαβαν. δʹ. Πώς λοιπόν εσείς θα γίνετε τέτοιοι, εφόσον πράττετε τα εντελώς αντίθετα από εκείνους; Εκείνοι μόλις άκουσαν, βαπτίστηκαν· δεν είπαν αυτά τα ψυχρά λόγια που λέμε εμείς σήμερα, ούτε επιδίωξαν την αναβολή. Και όμως δεν άκουσαν όλες τις εντολές, παρά μόνο το: «Σωθείτε από τούτη τη γενεά». Αυτό δεν τους έκανε οκνηρούς, αλλά αποδέχθηκαν τα λόγια· και το ότι τα αποδέχθηκαν, το φανέρωσαν με τα έργα τους, και απέδειξαν ποιοι πραγματικά ήταν. Διότι, μόλις εισήλθαν στον αγώνα, απεκδύθηκαν τα ιμάτια· ενώ εμείς, εισερχόμενοι, θέλουμε να παλεύουμε φορώντας τα ιμάτιά μας. Γι' αυτό ο αντίπαλος δεν χρειάζεται να κοπιάσει, αλλά, καθώς μπλεκόμαστε μέσα σε αυτά, πολλές φορές πέφτουμε ηττημένοι. Διότι πράττουμε το ίδιο, σαν να έβλεπε κάποιος έναν άνδρα αθλητή γεμάτο σκόνη, μαυρισμένο, γυμνό, με πολύ πηλό πάνω του από την άμμο και τον ήλιο, αλειμμένο με λάδι, ιδρώτα και πηλό, και ο ίδιος, ευωδιάζοντας από μύρα, έχοντας φορέσει μεταξωτά ενδύματα και χρυσά υποδήματα, και στολή που φτάνει μέχρι τους αστραγάλους, καθώς και χρυσά κοσμήματα στο κεφάλι, να εισέρχεται για να συμπλακεί μαζί του.

Διότι θυσίασαν, λέγει, σε δαίμονες και όχι στον Θεό, σε θεούς τους οποίους δεν γνώριζαν οι πατέρες τους· νέοι και πρόσφατοι εμφανίστηκαν, διότι είναι γενεά διεστραμμένη και δεν υπάρχει πίστη μέσα τους. Από αυτήν, λοιπόν, την πονηρή και άπιστη γενεά σε προσκαλεί ο Κύριος, λέγοντάς σου: Έξελθε από το μέσο τους και αποχωρίσου, και μην αγγίξεις ακάθαρτο, αλλά σώσου από αυτήν τη σκολιά γενεά· σήκω και πορεύσου, διότι δεν υπάρχει για εσένα εδώ ανάπαυση· διότι η πολυαρχία των θεών σας είναι κατάσταση και άτακτη και στασιαστική και παντελώς ανύπαρκτη. Για εμάς, όμως, δεν είναι έτσι, ούτε υπάρχουν πολλοί θεοί και κύριοι· αλλά ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίο προέρχονται τα πάντα και εμείς πορευόμαστε προς αυτόν· και ένας Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, μέσω του οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα και εμείς δι' αυτού, ο οποίος είναι εικόνα του αόρατου Θεού, πρωτότοκος όλης της κτίσης και όλων των αιώνων, διότι εν αυτώ κτίστηκαν τα πάντα, αυτά που βρίσκονται στους ουρανούς και αυτά που βρίσκονται στη γη, τα ορατά και τα αόρατα, είτε Θρόνοι, είτε Κυριότητες, είτε Αρχές, είτε Εξουσίες· τα πάντα έγιναν δι' αυτού, και χωρίς αυτόν δεν έγινε απολύτως τίποτα από όσα έχουν γίνει· και ένα Πνεύμα Άγιο, εν τω οποίω συνιστώνται τα πάντα, το Κύριο και ζωοποιό, που είναι Θεός και θεοποιεί, Πνεύμα αγαθό, Πνεύμα ευθές, Πνεύμα παράκλητο, Πνεύμα υιοθεσίας.