Καθ᾽ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ. Ἐνταῦθα τὸν τρόπον διδάσκει, καθ᾽ ὃν τῆς διδασκαλίας ἀπέλαυον. βʹ. Καὶ σκόπει, πῶς οὐδὲν ἐποίουν ἕτερον Ἰουδαῖοι, οὐ μικρὸν, οὐ μέγα, ἀλλὰ τῷ ἱερῷ προσήδρευον. Ἅτε γὰρ σπουδαιότεροι γεγενημένοι, καὶ περὶ τὸν τόπον εὐλάβειαν πλείονα εἶχον. Οὐ γὰρ ἀπέσπων αὐτοὺς οἱ ἀπόστολοι τέως, ὥστε μὴ βλάψαι. Κλῶντές τε κατ᾽ οἶκον ἄρτον, μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἀφελότητι καρδίας, αἰνοῦντες τὸν Θεὸν, καὶ ἔχοντες χάριν πρὸς ὅλον τὸν λαόν. Τὸν ἄρτον ἐμοὶ δοκεῖ λέγων, καὶ τὴν νηστείαν ἐνταῦθα σημαίνειν καὶ τὸν σκληρὸν βίον· τροφῆς γὰρ, οὐ τρυφῆς μετελάμβανον.
Μετάφραση
«Και καθημερινά προσκαρτερούσαν ομόψυχα στον ναό». Εδώ διδάσκει τον τρόπο με τον οποίο απολάμβαναν τη διδασκαλία. Και παρατήρησε πώς δεν έκαναν τίποτε άλλο οι Ιουδαίοι, ούτε μικρό ούτε μεγάλο, αλλά παρέμεναν συνεχώς στον ναό. Διότι, επειδή είχαν γίνει πιο ένθερμοι, έτρεφαν και μεγαλύτερη ευλάβεια για τον τόπο. Εξάλλου, οι απόστολοι δεν τους απομάκρυναν προς το παρόν, για να μην τους βλάψουν. «Και τελώντας την κλάση του άρτου στα σπίτια, μετελάμβαναν την τροφή με αγαλλίαση και απλότητα καρδιάς, υμνώντας τον Θεό και απολαμβάνοντας την εύνοια όλου του λαού». Μου φαίνεται ότι, κάνοντας λόγο για άρτο, υποδηλώνει εδώ και τη νηστεία και τον σκληραγωγημένο βίο· διότι μετείχαν σε απλή τροφή, και όχι σε τρυφή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες