Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 20:22

Και από κοινού οι απόστολοι αναφωνούσαν τα εξής: «Δέσποτα, εσύ που δημιούργησες τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά, εσύ που μίλησες μέσω του Αγίου Πνεύματος δια στόματος του πατέρα μας και δούλου σου, του Δαβίδ». Και ο Παύλος, όταν βρέθηκε στη Ρώμη, μιλούσε με παρρησία στους Ιουδαίους που είχαν έρθει σε αυτόν: «Ορθά μίλησε το Άγιο Πνεύμα μέσω του προφήτη Ησαΐα προς τους πατέρες σας». Στον Τιμόθεο δε έγραφε: «Το Πνεύμα λέγει ρητώς ότι στους έσχατους καιρούς θα αποστατήσουν κάποιοι από την υγιαίνουσα πίστη, δίνοντας προσοχή σε πνεύματα πλάνης». Γι' αυτό και όταν λέγεται ότι το Πνεύμα κατοικεί σε κάποιον, νοείται ότι ο Λόγος χορηγεί σε αυτόν το Πνεύμα. Όταν λοιπόν εκπληρωνόταν η προφητεία, «Θα εκχέω από το Πνεύμα μου σε κάθε σάρκα», ο Παύλος έλεγε: «Σύμφωνα με την επιχορήγηση του Πνεύματος του Ιησού Χριστού σε εμένα»· και προς τους Κορινθίους έγραφε: «Ή μήπως ζητάτε απόδειξη του Χριστού που μιλάει μέσα μου;». Αν όμως ο Χριστός ήταν αυτός που μιλούσε μέσα του, είναι φανερό ότι του Χριστού ήταν το Πνεύμα που μιλούσε μέσα του· διότι, ενώ ο Χριστός μιλούσε μέσα του, στις Πράξεις έλεγε πάλι: «Και τώρα, ιδού, δεμένος εγώ από το Πνεύμα, πορεύομαι στην Ιερουσαλήμ, χωρίς να γνωρίζω αυτά που θα μου συμβούν εκεί, παρά μόνο ότι το Άγιο Πνεύμα με διαβεβαιώνει σε κάθε πόλη, λέγοντας ότι με περιμένουν δεσμά και θλίψεις».

Και όλοι μαζί οι απόστολοι αναφωνούσαν ως εξής: «Δέσποτα, εσύ που δημιούργησες τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά, εσύ που μίλησες μέσω του Αγίου Πνεύματος από το στόμα του πατέρα μας Δαβίδ, του δούλου σου». Και ο Παύλος, όταν βρέθηκε στη Ρώμη, μιλούσε με παρρησία στους Ιουδαίους που είχαν έλθει σε αυτόν: «Πολύ σωστά μίλησε το Άγιο Πνεύμα στους πατέρες σας μέσω του προφήτη Ησαΐα». Στον Τιμόθεο, εξάλλου, έγραφε: «Το δε Πνεύμα λέγει ρητώς ότι στους έσχατους καιρούς κάποιοι θα αποστατήσουν από την υγιαίνουσα πίστη, δίνοντας προσοχή σε πνεύματα πλάνης». Γι' αυτό, και όταν λέγεται ότι το Πνεύμα εισέρχεται σε κάποιους, εννοείται ότι ο Λόγος είναι αυτός που χορηγεί μέσα τους το Πνεύμα. Όταν, λοιπόν, εκπληρωνόταν η προφητεία, «Θα εκχύσω από το Πνεύμα μου σε κάθε σάρκα», ο Παύλος έλεγε: «Σύμφωνα με την επιχορήγηση του Πνεύματος του Ιησού Χριστού σε εμένα»· και προς τους Κορινθίους έγραφε: «Μήπως ζητάτε απόδειξη ότι ο Χριστός είναι αυτός που μιλάει μέσα μου;». Εάν δε ο Χριστός ήταν αυτός που μιλούσε μέσα του, είναι φανερό ότι το Πνεύμα που μιλούσε μέσα του ήταν του Χριστού. Διότι, ενώ ο Χριστός μιλούσε μέσα του, στις Πράξεις έλεγε πάλι: «Και τώρα, ιδού, εγώ, όντας δεμένος από το Πνεύμα, πορεύομαι στην Ιερουσαλήμ, χωρίς να γνωρίζω όσα πρόκειται να μου συμβούν εκεί· παρά μόνο ότι το Άγιο Πνεύμα με διαβεβαιώνει σε κάθε πόλη, λέγοντάς μου ότι με περιμένουν δεσμά και θλίψεις».

ή «να θυμάστε τα λόγια του Κυρίου, ότι ο ίδιος είπε, καλό είναι να δίνει κανείς μάλλον παρά να λαμβάνει»· «και τώρα ιδού, εγώ δεδεμένος από το Πνεύμα πορεύομαι», σαν να έλεγε: «Ο Παύλος, δέσμιος του Ιησού Χριστού»· «μόνο που το Πνεύμα μού διαμαρτύρεται από πόλη σε πόλη λέγοντας», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «ο Κύριος μαρτυρεί στην ψυχή μου ότι δεν ψεύδομαι»· «εν δυνάμει κατά το Πνεύμα της αγιωσύνης», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «Άγιος είναι ο αναπαυόμενος εν αγίοις»· και «περιτομή της καρδιάς εν πνεύματι», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «και περιτμηθήκατε με περιτομή αχειροποίητη, με την απέκδυση του σώματος των αμαρτιών, κατά την περιτομή του Χριστού»· «εάν βέβαια το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «όπως ακριβώς παραλάβατε τον Χριστό, μέσα σε αυτόν να περιπατείτε» και «το Πνεύμα του Κυρίου μίλησε μέσα μου και ο λόγος του είναι στο στόμα μου»· και «έχοντας την απαρχή του Πνεύματος», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «η απαρχή είναι ο Χριστός»· «αλλά το ίδιο το Πνεύμα υπερεντυγχάνει υπέρ ημών», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «ο οποίος είναι στα δεξιά του Θεού, ο οποίος και μεσιτεύει υπέρ ημών»· «για να γίνει η προσφορά των εθνών ευπρόσδεκτη, αγιασμένη εν Αγίω Πνεύματι», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «και είθε ο Κύριος να σας αγιάσει, ώστε να είστε ειλικρινείς και απρόσκοπτοι κατά την ημέρα του Χριστού»· «σε εμάς όμως τα αποκάλυψε ο Θεός δια του Πνεύματός του», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «όταν ευδόκησε αυτός που με ξεχώρισε από την κοιλιά της μητέρας μου δια της χάριτός του να αποκαλύψει τον Υιό του μέσα μου»· «εμείς όμως δεν λάβαμε το πνεύμα του κόσμου, αλλά το Πνεύμα το εκ του Θεού», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «δοκιμάζετε τους εαυτούς σας εάν ο Χριστός είναι μέσα σας»· «είστε ναός του Θεού και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα περιπατήσω μαζί τους, και θα είμαι Θεός τους και αυτοί θα είναι λαός μου».

«καὶ ὅταν ἦλθαν στὴν Μυσία, δοκίμαζαν νὰ πορευθοῦν πρὸς τὴν Βιθυνία καὶ δὲν τοὺς ἄφησε τὸ Πνεῦμα», ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Χριστὸς «πορευθέντες βαπτίσατε ὅλα τὰ ἔθνη» ἢ «μὴ βαστάζετε σακίδιο, μήτε ράβδο, μήτε ὑποδήματα»· «οἱ ὁποῖοι (λέγει) ἔλεγαν στὸν Παῦλο μέσῳ τοῦ Πνεύματος νὰ μὴν ἀνεβαίνει στὰ Ἱεροσόλυμα», ἢ ὁ Ἄγαβος «αὐτὰ λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸν ἄνδρα στὸν ὁποῖο ἀνήκει ἡ ζώνη αὐτή», ὅμοιο μὲ αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Παῦλος «ἐὰν ζητεῖτε ἀπόδειξη τοῦ Χριστοῦ ποὺ λαλεῖ μέσα μου» ἢ «νὰ θυμᾶστε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ὅτι ὁ ἴδιος εἶπε πὼς εἶναι καλὸ νὰ δίνει κανεὶς μᾶλλον παρὰ νὰ λαμβάνει»· «καὶ τώρα ἰδού, ἐγὼ δεμένος μὲ τὸ Πνεῦμα πορεύομαι», ὅπως θὰ ἔλεγε «ὁ Παῦλος, δέσμιος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»· «ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ Πνεῦμα διαμαρτύρεται σὲ ἐμένα σὲ κάθε πόλη λέγοντας», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ὁ Κύριος μαρτυρεῖ στὴν ψυχή μου ὅτι δὲν ψεύδομαι»· «ἐν δυνάμει κατὰ τὸ πνεῦμα τῆς ἁγιωσύνης», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ἅγιος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναπαύεται ἐν ἁγίοις»· «καὶ ἡ περιτομὴ τῆς καρδιᾶς ἐν πνεύματι» ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «καὶ περιτμηθήκατε μὲ περιτομὴ ἀχειροποίητη, μὲ τὴν ἀπέκδυση τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν διὰ τῆς περιτομῆς τοῦ Χριστοῦ»· «ἐὰν βέβαια τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ μέσα σας», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «καθὼς λάβατε τὸν Χριστό, νὰ περιπατεῖτε ἐν αὐτῷ»· καὶ «τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἐλάλησε μέσα μου καὶ ὁ λόγος του εἶναι στὸ στόμα μου» καὶ «ἔχοντας τὴν ἀπαρχὴ τοῦ Πνεύματος», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ἀπαρχὴ εἶναι ὁ Χριστός»· «ἀλλὰ τὸ ἴδιο τὸ Πνεῦμα ὑπερμεσιτεύει ὑπὲρ ἡμῶν», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ὁ ὁποῖος εἶναι στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ μεσιτεύει ὑπὲρ ἡμῶν»· «ὥστε νὰ γίνει ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτη, ἁγιασμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «καὶ ὁ Κύριος νὰ σᾶς ἁγιάσει, ὥστε νὰ εἶστε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοπτοι κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ»· «σὲ ἐμᾶς δὲ τὸ ἀπεκάλυψε ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Πνεύματός του», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ὅταν εὐδόκησε αὐτὸς ποὺ μὲ ξεχώρισε ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας μου, διὰ τῆς χάριτός του νὰ ἀποκαλύψει τὸν Υἱό του σὲ ἐμένα»· «ἐμεῖς δὲ δὲν λάβαμε τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «δοκιμάζετε τὸν ἑαυτό σας ἂν ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα σας»· «ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ μέσα σας», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ περπατήσω μαζί τους, καὶ θὰ εἶμαι Θεός τους καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου». 6.

2. Για ποιο πράγμα δίνεις μαρτυρία; Ώστε να επιμεληθούν τον βίο τους· ώστε να μετανοήσουν και να προσέλθουν στον Θεό. Διότι ούτε οι Ιουδαίοι τον γνώριζαν, επειδή αγνοούσαν τον Υιό, και εξαιτίας των έργων τους και της έλλειψης πίστης στον Κύριο Ιησού. Για ποιο λόγο, λοιπόν, τα λες αυτά; Για ποιο λόγο τα υπενθυμίζεις; Τι έχει συμβεί; Μήπως έχεις να τους προσάψεις κάποια κατηγορία; Αφού πρώτα συγκλόνισε τη διάνοιά τους, τότε προσθέτει: «Και τώρα, ιδού, εγώ, δεμένος από το Πνεύμα, πορεύομαι στην Ιερουσαλήμ, χωρίς να γνωρίζω αυτά που πρόκειται να μου συμβούν εκεί· παρά μόνο ότι το Άγιο Πνεύμα μού δίνει μαρτυρία από πόλη σε πόλη, λέγοντας ότι με περιμένουν δεσμά και θλίψεις. Αλλά για τίποτε από αυτά δεν νοιάζομαι, ούτε θεωρώ τη ζωή μου πολύτιμη για τον εαυτό μου, προκειμένου να τελειώσω τον δρόμο μου με χαρά, καθώς και τη διακονία που έλαβα από τον Κύριο Ιησού, το να δώσω δηλαδή μαρτυρία για το Ευαγγέλιο της χάριτος του Θεού». Γιατί τα λέει αυτά; Για να τους προετοιμάσει, ώστε να είναι πάντοτε έτοιμοι για κινδύνους, και φανερούς και άδηλους, και σε όλα να πείθονται στο Πνεύμα. Δείχνει δε ότι οδηγείται προς μεγάλα παθήματα. «Παρά μόνο ότι το Άγιο Πνεύμα», λέει, «μου δίνει μαρτυρία από πόλη σε πόλη, λέγοντας». Για να δείξει ότι αναχωρεί με τη θέλησή του, και για να μην νομίσεις ότι πρόκειται για καταναγκασμό ή ανάγκη, είπε το «Από πόλη σε πόλη». Έπειτα προσθέτει ότι: «Δεν θεωρώ τη ζωή μου πολύτιμη για τον εαυτό μου, προκειμένου να τελειώσω τον δρόμο μου με χαρά, και τη διακονία που έλαβα από τον Κύριο Ιησού».

Πρόσεξε πόσες υπερβολές υπάρχουν: με δάκρυα, και νύχτα και ημέρα, και τον καθένα χωριστά. Διότι δεν φειδόταν κόπου μόνο όταν έβλεπε πολλούς, αλλά γνώριζε να κάνει τα πάντα ακόμη και για μία μόνο ψυχή. Έτσι, λοιπόν, τους συγκρότησε. Και αυτό που λέει, σημαίνει το εξής: Αρκούν αυτά που προσφέρθηκαν από εμένα· τρία χρόνια έμεινα, στερεώθηκαν επαρκώς, ρίζωσαν επαρκώς. Με δάκρυα, λέει. Βλέπεις ότι τα δάκρυα χύνονταν γι' αυτόν τον λόγο; Αυτά ας κάνουμε και εμείς. Δεν πονάει ο κακός; Πόνεσε εσύ, ίσως πονέσει κι εκείνος. Όπως ακριβώς όταν ο ασθενής δει τον γιατρό να λαμβάνει τροφή, παρακινείται και ο ίδιος, έτσι ακριβώς θα συμβεί και εδώ· αν σε δει να οδύρεσαι, θα μαλακώσει, θα γίνει άνθρωπος χρηστός και πράος. Χωρίς να γνωρίζω, λέει, αυτά που πρόκειται να μου συμβούν. Τι λοιπόν; Γι' αυτόν τον λόγο αναχωρείς;

βʹ. Βλέπεις; Για να μην νομίσεις, ακούγοντας το «Πορεύομαι δεμένος από το Πνεύμα», ότι πρόκειται περί ανάγκης, ούτε ότι περιέπεσε σε αυτά από άγνοια, γι' αυτό τον λόγο προλέγονται αυτά. Εκείνοι μεν έκλαιγαν, αυτός δε τους παρηγορούσε, πονώντας για τα δικά τους δάκρυα. «Διότι τι κάνετε», λέει, «κλαίγοντας και συντρίβοντάς μου την καρδιά;» Δεν υπάρχει τίποτα πιο φιλόστοργο από τον Παύλο· διότι επειδή τους έβλεπε να δακρύζουν, πονούσε αυτός που δεν έπασχε στις δικές του δοκιμασίες. «Εμένα αδικείτε», λέει, «κάνοντας αυτό· διότι μήπως εγώ πονώ;» Τότε σταμάτησαν, όταν είπε: «Τι κάνετε συντρίβοντάς μου την καρδιά;»

Εάν, όμως, θελήσουμε να απολογηθούμε σε αυτούς που λένε «γιατί άραγε επέτρεψε ο Θεός να θανατωθούν και τα παιδιά», ίσως επεκταθούμε σε έναν πιο μακροσκελή λόγο, ο οποίος θα έπρεπε να σας είχε λεχθεί προλογικά. Προς το παρόν, όμως, αφού εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες για την αλυσίδα του Παύλου, ας ολοκληρώσουμε τον λόγο μας, διότι έχει γίνει αιτία τόσων πολλών αγαθών για εμάς, προτρέποντάς σας όχι μόνο να μη δυσανασχετείτε εάν τυχόν υποφέρετε κάτι για τον Χριστό, αλλά και να χαίρεστε όπως οι απόστολοι, και να καυχάστε όπως ακριβώς έλεγε ο Παύλος: «Με πολύ μεγάλη χαρά θα καυχηθώ για τις αδυναμίες μου». Διότι γι' αυτό άλλωστε και άκουσε το: «Σου αρκεί η χάρη μου». Ο Παύλος καυχάται για τα δεσμά του, και εσύ υπερηφανεύεσαι για τον πλούτο; Οι απόστολοι χαίρονταν επειδή αξιώθηκαν να μαστιγωθούν, και εσύ αναζητάς άνεση και τρυφή; Πώς, λοιπόν, επιθυμείς να αξιωθείς τα ίδια αγαθά με εκείνους, όταν εδώ βαδίζεις σε εντελώς αντίθετο δρόμο από αυτούς; «Και τώρα», λέει, «πορεύομαι στα Ιεροσόλυμα δεδεμένος στο πνεύμα, μη γνωρίζοντας όσα πρόκειται να με συναντήσουν εκεί, παρά μόνο ότι το Πνεύμα μού δίνει μαρτυρία από πόλη σε πόλη, λέγοντας ότι με περιμένουν δεσμά και θλίψεις».

Διότι λέγει η Γραφή: «Τέκνο μου, εάν προσέρχεσαι για να δουλεύσεις στον Κύριο, ετοίμασε την ψυχή σου για πειρασμό». Κανείς από όσους επιλέγουν να πυγμαχήσουν δεν προσδοκά να στεφανωθεί χωρίς να δεχθεί τραύματα. Όταν, λοιπόν, εσύ ο ίδιος, έχοντας πράξει κάτι αγαθό, λάβεις ως ανταπόδοση τα αντίθετα, ή δεις κάποιον άλλον να το παθαίνει αυτό, να ευφραίνεσαι και να χαίρεσαι· διότι το γεγονός αυτό γίνεται πρόξενο μεγαλύτερης ανταμοιβής. Μην καταπέσεις, λοιπόν, ως προς την προθυμία σου, μην γίνεις πιο οκνηρός, αλλά μάλλον να επιτίθεσαι με ακόμη μεγαλύτερη προθυμία· και αν μυριάδες φορές δεις τον διάβολο να ανακόπτει την πορεία σου, ποτέ να μην υποχωρήσεις. Επειδή και οι απόστολοι, όταν κήρυτταν και μαστιγώνονταν, παραμένοντας συνεχώς στα δεσμωτήρια, όχι μόνο μετά την απαλλαγή τους από τους κινδύνους, αλλά και μέσα στους ίδιους τους κινδύνους, εξακολουθούσαν με μεγαλύτερη προθυμία να εξαγγέλλουν το κήρυγμα της αλήθειας. Και μπορεί να δει κανείς τον Παύλο, μέσα στο ίδιο το δεσμωτήριο, με τις ίδιες του τις αλυσίδες, να κατηχεί, να μυσταγωγεί, και στο δικαστήριο να πράττει πάλι το ίδιο ακριβώς. Και παρατήρησέ μου εκείνη τη μακάρια ψυχή, με ποια πράγματα καυχάται: με δεσμά, με θλίψεις, με αλυσίδες, με στίγματα. Διότι λέγει: «Πορεύομαι προς τα Ιεροσόλυμα δεμένος από το Πνεύμα, μη γνωρίζοντας τα όσα πρόκειται να μου συμβούν σε αυτήν· παρά μόνο ότι το Πνεύμα το Άγιο με βεβαιώνει σε κάθε πόλη, λέγοντας ότι με περιμένουν δεσμά και θλίψεις». Γιατί, λοιπόν, αναχωρείς, εάν σε περιμένουν δεσμά και θλίψεις; Ακριβώς γι' αυτό το λόγο: για να δεθώ με αλυσίδες για τον Χριστό, για να πεθάνω για Εκείνον.

Σε τι καυχάται; Σε δεσμά, σε θλίψεις, σε αλυσίδες, σε στίγματα. Διότι πορεύομαι, λέει, στα Ιεροσόλυμα, δεμένος από το Πνεύμα, μη γνωρίζοντας αυτά που πρόκειται να μου συμβούν εκεί, παρά μόνο ότι το Πνεύμα με διαβεβαιώνει σε κάθε πόλη λέγοντας ότι με περιμένουν δεσμά και θλίψεις. Γιατί λοιπόν πηγαίνεις, αν σε περιμένουν δεσμά και θλίψεις; Ακριβώς γι' αυτό, για να δεθώ για τον Χριστό, για να πεθάνω γι' αυτόν· διότι είμαι έτοιμος όχι μόνο να δεθώ, αλλά και να πεθάνω υπέρ του ονόματος του Κυρίου μου. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Δεν ντρέπεσαι, δεν φοβάσαι να περιφέρεσαι στην οικουμένη ως δεσμώτης; Δεν φοβάσαι μήπως κάποιος καταλογίσει αδυναμία στον Θεό σου; Μήπως εξαιτίας αυτού κάποιος δεν προσέλθει στην πίστη; Δεν είναι τέτοια τα δεσμά μου, λέει· γνωρίζουν να λάμπουν και μέσα στα ανάκτορα: Ώστε τα δεσμά μου, λέει, έγιναν φανερά σε όλο το πραιτώριο, και οι περισσότεροι από τους αδελφούς εν Κυρίω, παίρνοντας θάρρος από τα δεσμά μου, τολμούν περισσότερο να κηρύττουν άφοβα τον λόγο. Βλέπεις τη δύναμη των δεσμών, ότι είναι μεγαλύτερη και από την ανάσταση των νεκρών; Δέθηκε στη Ρώμη και προσέλκυσε τους περισσότερους· δέθηκε στα Ιεροσόλυμα και, αγορεύοντας ενώ ήταν δεμένος, κατέπληξε τον βασιλιά και προκάλεσε φόβο στον άρχοντα· διότι, αφού τον κυρίευσε φόβος, τον απέλυσε. Δεμένος έπλεε και διέλυσε το ναυάγιο, και έδεσε την τρικυμία. Ενώ βρισκόταν στα δεσμά, τον δάγκωσε εκείνο το θηρίο, και έπεσε χωρίς να του προκαλέσει καμία βλάβη. Και πρόσεξε ότι αυτό συμβαίνει παντού.

«Και αυτοί λοιπόν, αφού στάλθηκαν από το Άγιο Πνεύμα, κατέβηκαν στη Σελεύκεια». Και αυτά μεν οι ευαγγελιστές τα λένε ρητώς. Ο δε θειότατος Πέτρος, στις Πράξεις, λέει στον Ανανία: «Γιατί γέμισε ο Σατανάς την καρδιά σου, ώστε να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα;... δεν είπες ψέματα σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό». Και προς τη Σαπφείρα: «Γιατί συμφωνήσατε μεταξύ σας να πειράξετε το Πνεύμα το Άγιο;». Και στην Επιστολή: «Αν χλευάζεστε για το όνομα του Ιησού Χριστού, είστε μακάριοι, διότι το Πνεύμα της δόξης και το Πνεύμα του Θεού αναπαύεται πάνω σας». Και ο μακάριος Παύλος ομοίως, στις Πράξεις λέει: «Τώρα, ιδού, εγώ δεμένος από το Πνεύμα πορεύομαι στην Ιερουσαλήμ, χωρίς να γνωρίζω αυτά που θα με συναντήσουν σε αυτήν, παρά μόνο ότι το Πνεύμα το Άγιο σε κάθε πόλη μού το βεβαιώνει». Και πάλι: «Προσέχετε τους εαυτούς σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους». Και πάλι: «Λάβατε Πνεύμα Άγιο όταν πιστέψατε;».