Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 20:32

Ο Σωτήρας: Πατέρα, αγίασέ τους στην αλήθειά σου, και ο Λόγος σου είναι αλήθεια. Ο Παύλος προς κάποιους: Και τώρα σας εμπιστεύομαι στον Θεό, και στον Λόγο της χάριτός του. Ιάκωβος: Επειδή το θέλησε, μας γέννησε με τον Λόγο της αλήθειας, για να είμαστε εμείς η απαρχή των κτισμάτων του.

ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ΄. Και τώρα σας εμπιστεύομαι, αδελφοί, στον Θεό και στον λόγο της χάριτός του, η οποία έχει τη δύναμη να σας εποικοδομήσει και να σας δώσει κληρονομιά ανάμεσα σε όλους τους αγιασμένους. 1. Αυτό που κάνει όταν γράφει επιστολές, το ίδιο κάνει και όταν συμβουλεύει: καταλήγει από την προτροπή στην προσευχή. Διότι, επειδή τους φόβισε πάρα πολύ, λέγοντας ότι «λύκοι άγριοι θα εισέλθουν ανάμεσά σας», για να μην τους τρομάξει στον νου και τους οδηγήσει σε απόγνωση, δες την παρηγοριά του. «Και τώρα», λέει. Έτσι είπε, φανερώνοντας μέσω αυτού, ότι όπως πάντοτε, έτσι πράττει και τώρα. «Σας εμπιστεύομαι, αδελφοί, στον Θεό και στον λόγο της χάριτός του»· δηλαδή, στη χάρη του. Και πολύ σωστά μίλησε έτσι· διότι γνωρίζει ότι η χάρη είναι αυτή που σώζει. Συνεχώς τους υπενθυμίζει τη χάρη, κάνοντάς τους πιο πρόθυμους ως οφειλέτες, και πείθοντάς τους να έχουν θάρρος. «Σε εκείνον που έχει τη δύναμη να σας εποικοδομήσει». Δεν είπε, «να οικοδομήσει», αλλά «να εποικοδομήσει», δείχνοντας ότι ήδη είχαν οικοδομηθεί. Έπειτα τους υπενθύμισε τη μελλοντική ελπίδα, λέγοντας: «Και να σας δώσει κληρονομιά ανάμεσα σε όλους τους αγιασμένους». Έπειτα ακολουθεί πάλι προτροπή: «Ασήμι», λέει, «ή χρυσάφι ή ιματισμό κανενός δεν επιθύμησα». Αποκόπτει τη ρίζα των κακών, τη φιλαργυρία. «Ασήμι», λέει, «ή χρυσάφι». Δεν είπε, «Δεν πήρα»· αλλά, «Ούτε καν επιθύμησα».

Μην αποθαρρύνεσαι, λοιπόν, από τα παθήματά μου· έχει καταβληθεί η ισχύς του θανάτου. Δεν τα υπομένω αυτά ως κακούργος, αλλά για τη διδασκαλία των εθνών. Συγχρόνως, αυτό καθιστά τον λόγο αξιόπιστο. Για τον λόγο αυτόν, λέει, τα πάσχω κι αυτά· αλλά δεν ντρέπομαι· διότι γνωρίζω σε ποιον έχω πιστέψει, και είμαι πεπεισμένος ότι είναι δυνατός να φυλάξει την παρακαταθήκη μου μέχρις εκείνη την ημέρα. Αλλά δεν ντρέπομαι, λέει. Διότι, πες μου, είναι τα δεσμά αιτία ντροπής; Είναι τα πάθη αιτία ντροπής; Μην ντρέπεσαι, λοιπόν. Βλέπεις πώς μέσω των έργων αποδεικνύει τη διδασκαλία; Αυτά πάσχω, λέει, έχω ριχθεί στη φυλακή, διώκομαι. Διότι γνωρίζω σε ποιον έχω πιστέψει, και είμαι πεπεισμένος ότι είναι δυνατός να φυλάξει την παρακαταθήκη μου μέχρις εκείνη την ημέρα. Τι είναι η παρακαταθήκη; Η πίστη, το κήρυγμα. Αυτό, λέει, ο ίδιος που το εμπιστεύθηκε θα το διαφυλάξει ακέραιο. Τα πάντα υπομένω για να μη συληθεί ο θησαυρός· δεν ντρέπομαι γι' αυτά, εφόσον αυτή διασώζεται ακέραιη. Ή ονομάζει παρακαταθήκη τους πιστούς, την οποία του εμπιστεύθηκε ο Θεός, ή την οποία ο ίδιος εμπιστεύθηκε στον Θεό. Διότι και τώρα, λέει, ιδού, σας παραθέτω στον Κύριο· δηλαδή, αυτά δεν θα μου είναι ανώφελα· και ο Τιμόθεος μου δείχνει τον καρπό της παρακαταθήκης. Βλέπεις ότι ούτε καν αισθάνεται τα δεινά εξαιτίας της ελπίδας του για τους μαθητές;

δεν είναι αυτός που κάθεται στο τραπέζι; Εγώ όμως βρίσκομαι ανάμεσά σας ως εκείνος που υπηρετεί.» «Μακάριοι είναι εκείνοι οι δούλοι, τους οποίους ο κύριος, όταν έλθει, θα τους βρει να αγρυπνούν. Αλήθεια σας λέω, ότι θα ζωστεί, θα τους βάλει να καθίσουν στο τραπέζι, και περνώντας θα τους υπηρετήσει. Είπε δε ο Κύριος: Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος οικονόμος, τον οποίο ο κύριος θα εγκαταστήσει πάνω στους υπηρέτες του, για να τους δίνει στην κατάλληλη ώρα το μερίδιο της τροφής; Μακάριος είναι εκείνος ο δούλος, τον οποίο, όταν έλθει ο κύριός του, θα τον βρει να πράττει έτσι. Αληθινά σας λέω, ότι θα τον εγκαταστήσει υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντά του.» «Σας δηλώνω επισήμως τη σημερινή ημέρα, ότι είμαι καθαρός από το αίμα όλων σας. Διότι δεν δίστασα να σας αναγγείλω ολόκληρο το θέλημα του Θεού. Προσέχετε λοιπόν τους εαυτούς σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Άγιο Πνεύμα σας έθεσε επισκόπους, για να ποιμαίνετε την Εκκλησία του Θεού, την οποία απέκτησε με το δικό του αίμα. Και τώρα σας εμπιστεύομαι, αδελφοί, στον Θεό και στον λόγο της χάριτός του, ο οποίος έχει τη δύναμη να σας δώσει την κληρονομιά ανάμεσα στους αγιασμένους.» «Έτσι μιλάμε, όχι για να αρέσουμε στους ανθρώπους, αλλά στον Θεό, ο οποίος δοκιμάζει τις καρδιές μας.»

Και τώρα, αδελφοί, σας εμπιστεύομαι στον Θεό και στον Λόγο της χάριτός του, ο οποίος έχει τη δύναμη να σας εποικοδομήσει και να σας δώσει κληρονομιά ανάμεσα σε όλους τους αγιασμένους.