Καὶ οὗτοι, φησὶ, πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσι. Δύο αἰτίαι, καὶ τὸ πλῆθος, καὶ ἡ γνώμη. Οὔτε γὰρ εἰ ὀλίγοι ἦσαν, καταφρονῆσαι ἐχρῆν, οὔτε εἰ πολλοὶ, καὶ μὴ πάντες τοῦ νόμου ἀντείχοντο, περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι. Εἶτα καὶ τρίτη αἰτία· Καὶ αὐτοὶ πάντες κατηχήθησαν, φησὶ, περὶ σοῦ, ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις ἀπὸ Μωϋσέως τοὺς κατὰ τὰ ἔθνη πάντας Ἰουδαίους, λέγων μὴ περιτέμνειν αὐτοὺς τὰ τέκνα, μηδὲ τοῖς ἔθεσι περιπατεῖν. Οὐκ εἶπον, Ἤκουσαν· ἀλλὰ, Κατηχήθησαν, τουτέστιν, ἐδιδάχθησαν καὶ ἐπίστευσαν, ὅτι ἀποστασίαν ἀπὸ Μωϋσέως διδάσκεις, λέγων μὴ περιτέμνειν αὐτοὺς τὰ τέκνα, μηδὲ τοῖς ἔθεσι περιπατεῖν. Τοῦτο εἰπὼν, ἐπήγαγε· Τί οὖν ἐστι; Πάντως δεῖ πλῆθος συνελθεῖν· ἀκούσονται γὰρ, ὅτι ἐλήλυθας. Τοῦτο οὖν ποίησον ὅ σοι λέγομεν.
Μετάφραση
Και όλοι αυτοί, λέει, είναι ζηλωτές του νόμου. Δύο είναι οι αιτίες: και το πλήθος και το φρόνημα. Διότι, ούτε αν ήταν λίγοι θα έπρεπε να τους καταφρονήσει κανείς, ούτε αν ήταν πολλοί, αλλά δεν ήταν όλοι προσηλωμένοι στον νόμο, θα έπρεπε να τους δίνει τόση σημασία. Έπειτα, υπάρχει και τρίτη αιτία: Και όλοι αυτοί, λέει, έχουν κατηχηθεί για εσένα, ότι διδάσκεις σε όλους τους Ιουδαίους που ζουν ανάμεσα στα έθνη την αποστασία από τον Μωυσή, λέγοντάς τους να μην περιτέμνουν τα παιδιά τους ούτε να ζουν σύμφωνα με τα έθιμα. Δεν είπε, «Άκουσαν», αλλά, «Κατηχήθηκαν», δηλαδή διδάχθηκαν και πίστεψαν ότι διδάσκεις αποστασία από τον Μωυσή, λέγοντας να μην περιτέμνουν τα παιδιά τους ούτε να ζουν σύμφωνα με τα έθιμα. Αφού είπε αυτό, πρόσθεσε: Τι πρέπει να γίνει λοιπόν; Οπωσδήποτε θα συγκεντρωθεί το πλήθος, διότι θα ακούσουν ότι έχεις έλθει. Κάνε, λοιπόν, αυτό που σου λέμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες