Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 21:26

Πρόσεξε τον Παύλο· δεν λέει: «Και όμως μπορώ να παρουσιάσω τον Τιμόθεο, τον οποίο περιέτεμα» ούτε «και όμως μπορώ να τους πείσω με τα λόγια»· αλλά πείστηκε από αυτούς και τα έπραξε όλα· διότι αυτό ήταν το ωφέλιμο. Επειδή δεν ήταν το ίδιο να φτάσει στο σημείο να απολογείται, με το να πράξει αυτά τα πράγματα χωρίς να το γνωρίζει κανείς. Το γεγονός ότι ανέλαβε και τα έξοδα δεν άφηνε καμία υποψία. «Τότε ο Παύλος, αφού παρέλαβε τους άνδρες, την επόμενη ημέρα αγνίστηκε μαζί τους και εισήλθε στο ιερό, αναγγέλλοντας την εκπλήρωση των ημερών του αγνισμού, μέχρις ότου προσφερθεί η προσφορά για τον καθένα από αυτούς». «Αναγγέλλοντας», δηλαδή γνωστοποιώντας, ώστε ο ίδιος καθιστούσε φανερό τον εαυτό του. Όταν δε επρόκειτο να συμπληρωθούν οι επτά ημέρες.

Σε αυτό, βέβαια, ο Παύλος δεν αντιτίθεται, αλλά πείθεται. Από αυτό είναι φανερό ότι δεν έπρεπε να το κάνει αυτό εξ αρχής (γι' αυτό και τον πείθουν), αλλά ότι η πράξη του αυτή αποτελούσε οικονομία και συγκατάβαση. Επομένως, αυτό δεν αποτελούσε εμπόδιο για το κήρυγμα, εφόσον μάλιστα και οι ίδιοι νομοθετούσαν για εκείνους τέτοια πράγματα. Εφαρμόζοντας λοιπόν αυτή την οικονομία, και ο ίδιος αργότερα επικρίνει τον Πέτρο· και δεν το κάνει αυτό τυχαία. Διότι αυτό που έκανε ο ίδιος εδώ, το ίδιο έκανε και ο Πέτρος εκεί, παραμένοντας σιωπηλός και στερεώνοντας το δόγμα του. Και δεν είπαν ότι δεν πρέπει να διδάσκεις τους εθνικούς, ούτε ότι αρκεί το να μην κηρύττεις εκεί· αλλά ότι πρέπει να κάνεις και κάτι περισσότερο, ώστε να πειστούν εκείνοι ότι τηρείς τον νόμο. Η πράξη αυτή είναι συγκατάβαση, μην φοβηθείς καθόλου. Και πρόσεξε, δεν τον πείθουν προτού πρώτα του μιλήσουν για την οικονομία και το όφελος. Και το να το κάνει αυτό στα Ιεροσόλυμα είναι ανεκτό. Κάνε λοιπόν αυτό εδώ, για να σου επιτρέπεται να κάνεις εκείνο έξω. Τότε, λέει, αφού παρέλαβε ο Παύλος τους άνδρες την επόμενη ημέρα. Δεν το ανέβαλε, αλλά δείχνοντας έμπρακτα ότι πείστηκε, παραλαμβάνει εκείνους με τους οποίους επρόκειτο να εξαγνιστεί. Τόσο θερμό πράγμα είναι η οικονομία. Και πώς, λέει, τον είδαν μέσα στο ιερό οι Ιουδαίοι από την Ασία; Ήταν φυσικό αυτοί να διαμείνουν εκεί για κάποιες ημέρες. Πρόσεξε δε πώς και αυτό που συνέβη ήταν οικονομία· διότι, αφού πρώτα πείστηκαν οι Ιουδαίοι, τότε επιτίθενται· και δικαιολογημένα, για να μην επιτεθούν μαζί τους και εκείνοι.

Όπως λοιπόν ο Μωυσής ήταν θαυμαστός όταν έλεγε και έπραττε αυτά, έτσι και ο Παύλος, έχοντας φανεί πιο σφοδρός σε παρόμοια πράγματα, είναι κατά τόσο πιο θαυμαστός. Ή μήπως δεν σου φαίνεται ότι έκανε τον εαυτό του ανάθεμα για τη σωτηρία των ομοεθνών του και κατά κάποιον τρόπο αποχωριζόταν τη χάρη, όταν περιέτεμνε τον Τιμόθεο, όταν ο ίδιος, ενώ κήρυττε λαμπρά το ευαγγέλιο, τελούσε φαινομενικά ιουδαϊκές ευχές, ξυρίζοντας τα μαλλιά της κεφαλής του και προσφέροντας τις καθιερωμένες θυσίες, και όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για άλλους, με τους οποίους μαζί καθαριζόταν, καταβάλλοντας τα έξοδα και τις δαπάνες για τη θυσία; Για να επιτύχει τι; Για να κερδίσει τους πάντες για τον Χριστό, για να προσελκύσει τους περισσότερους, για να σώσει οπωσδήποτε κάποιους. Γι' αυτόν τον λόγο γίνεται και Ιουδαίος και συμπεριφέρεται στους ανόμους σαν άνομος και συμπάσχει με τους ασθενείς, χωρίς (προς Θεού) ούτε να είναι τίποτα από αυτά στην ουσία ούτε να γίνεται· και γίνεται τα πάντα στους πάντες, για να ανασύρει οπωσδήποτε κάποιους από την πλάνη.