Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 21:39

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἶπε δὲ ὁ Παῦλος· ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι ᾿Ιουδαῖος Ταρσεύς, τῆς Κιλικίας οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
Πράξεις δὲ ἄλλας καλοῦσιν ἀποστόλων, ἐν αἷς πολλὰ τῆς ἀσεβείας ἔμπλεα, ἔνθεν οὐ παρέργως κατὰ τῆς ἀληθείας ἑαυτοὺς ὥπλισαν. Ἀναβαθμοὺς δέ τινας καὶ ὑφηγήσεις δῆθεν ἐν τοῖς Ἀναβαθμοῖς Ἰακώβου ὑποτίθενται, ὡς ἐξηγουμένου κατά τε τοῦ ναοῦ καὶ τῶν θυσιῶν, κατά τε τοῦ πυρὸς τοῦ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ καὶ ἄλλα πολλὰ κενοφωνίας ἔμπλεα· ὡς καὶ τοῦ Παύλου ἐνταῦθα κατηγοροῦντες οὐκ αἰσχύνονται ἐπιπλάστοις τισὶ τῆς τῶν ψευδαποστόλων αὐτῶν κακουργίας καὶ πλάνης λόγοις πεποιημένοις, Ταρσέα μὲν αὐτόν, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖ καὶ οὐκ ἀρνεῖται, λέγοντες, ἐξ Ἑλλήνων δὲ αὐτὸν ὑποτίθενται, λαβόντες τὴν πρόφασιν ἐκ τοῦ τόπου διὰ τὸ φιλαλήθως ὑπ᾽ αὐτοῦ ῥηθὲν ὅτι «Ταρσεύς εἰμι, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης». εἶτα φάσκουσιν αὐτὸν εἶναι Ἕλληνα καὶ Ἑλληνίδος μητρὸς καὶ Ἕλληνος πατρὸς παῖδα, ἀναβεβηκέναι δὲ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ χρόνον ἐκεῖ μεμενηκέναι, ἐπιτεθυμηκέναι δὲ θυγατέρα τοῦ ἱερέως πρὸς γάμον ἀγαγέσθαι καὶ τούτου ἕνεκα προσήλυτον γενέσθαι καὶ περιτμηθῆναι, καὶ μηκέτι λαβόντα τὴν τοιαύτην κόρην ὠργίσθαι καὶ κατὰ περιτομῆς γεγραφέναι καὶ κατὰ σαββάτου καὶ νομοθεσίας. 17. Ἀλλὰ κατὰ πάντα τρόπον συκοφαντεῖ ὁ δεινὸς οὗτος ὄφις καὶ πτωχὸς τῇ διανοίᾳ. Ἐβίων γὰρ ἔχει ἀπὸ Ἑβραϊκῆς εἰς Ἑλλάδα φωνὴν τὴν ἑρμηνείαν πτωχός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επικαλούνται δε άλλες Πράξεις αποστόλων, στις οποίες υπάρχουν πολλά στοιχεία γεμάτα ασέβεια, από τις οποίες διόλου τυχαία οπλίστηκαν εναντίον της αλήθειας. Παρουσιάζουν επίσης κάποιους «Αναβαθμούς» και δήθεν διδασκαλίες στους «Αναβαθμούς του Ιακώβου», παρουσιάζοντάς τον να επιχειρηματολογεί τόσο κατά του ναού όσο και κατά των θυσιών, καθώς και κατά της φωτιάς στο θυσιαστήριο και πολλά άλλα γεμάτα κενοφωνίες. Έτσι δεν ντρέπονται να κατηγορούν εδώ και τον Παύλο με κάποια πλαστά λόγια, κατασκευασμένα από την κακουργία και την πλάνη των ψευδαποστόλων τους, λέγοντας αφενός ότι είναι Ταρσεύς, όπως και ο ίδιος ομολογεί και δεν το αρνείται, αφετέρου όμως υποθέτουν ότι κατάγεται από Έλληνες, παίρνοντας την αφορμή από τον τόπο, εξαιτίας αυτού που ειπώθηκε φιλαλήθως από τον ίδιο: «Είμαι Ταρσεύς, πολίτης όχι άσημης πόλεως». Έπειτα ισχυρίζονται ότι αυτός ήταν Έλληνας, γιος Ελληνίδας μητέρας και Έλληνα πατέρα, ότι είχε ανεβεί στα Ιεροσόλυμα και παρέμεινε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα, ότι επιθύμησε να νυμφευθεί την κόρη του ιερέα, και για τον λόγο αυτό έγινε προσήλυτος και περιτμήθηκε, και επειδή τελικά δεν πήρε την εν λόγω κόρη, οργίστηκε και έγραψε εναντίον της περιτομής, του σαββάτου και του νόμου. 17. Αλλά με κάθε τρόπο συκοφαντεί αυτός ο δεινός όφις, που είναι φτωχός στη διάνοια. Διότι η λέξη «Εβίων», μεταφραζόμενη από την εβραϊκή στην ελληνική γλώσσα, σημαίνει «φτωχός».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
Ἀλλ’ εἰ Ῥωμαῖος ἦν, φησίν, πῶς αὐτὸς ἐν ἄλλοις τε καὶ ἐν τῇ αὐτῇ δημηγορίᾳ Ἰουδαῖός τε εἶναι καὶ Ταρσοὺς ἔχειν πατρίδα διισχυρίσατο λέγων ‘ἐγὼ μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεύς, τῆς Κιλικίας οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης’; πῶς οὖν ἐστιν ἀμφότερα συνδραμεῖν, καὶ Ῥωμαῖον καὶ Ἰουδαῖον τὸν αὐτὸν χρηματίσαι; πρὸς ὅ φαμεν ὅτι ἄτοπον οὐδέν· γένει μὲν γὰρ καὶ τῇ κατὰ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον ἀγωγῇ Ἰουδαῖος ἐχρημάτιζεν, πατρίδα Ταρσοὺς ἔχων, ἐν ᾗ τὰς μητρικὰς αὐτὸς ἔλυσεν ὠδῖνας, τῷ δὲ τὸν αὐτοῦ πατέρα Ῥωμαϊκῇ φιλοτιμίᾳ ἢ καὶ χρήμασι Ῥωμαῖον ἐγγραφῆναι Ῥωμαῖος καὶ αὐτὸς ἐκαλεῖτό τε καὶ ἐτύγχανεν. διὸ καὶ τοῦ Λυσίου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος ‘ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην’, αὐτὸς ἐπήγαγεν ‘ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι’· οὐκ ἐν τῇ Ῥώμῃ δηλονότι (οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ὁ Λυσίας ἐν ταύτῃ γεννηθῆναι ἐμεγαληγόρει καὶ διετείνετο), ἀλλ’ ἐν ταύτῃ τῇ Ῥωμαϊκῇ κλήσει καὶ τῇ πολιτείᾳ, ἐν ᾗ κἀκεῖνος τελεῖν ἀπεσεμνύνετο· πρὸς ὃν καὶ ὁ θεῖος Παῦλος ἀποτεινόμενος ἔλεγεν, μονονουχὶ φάσκων καὶ καθαιρῶν αὐτοῦ τὸ φρόνημα, ὅτι ‘σὺ μὲν πρόσφατον καὶ ἀπὸ σοῦ προϊέναι ἀπαγγέλλεις τὸ ἀξίωμα, ἐμοὶ δὲ ἄνωθεν ἐρριζωμένον καὶ ἐκ πατρὸς καταγόμενον τῆς δόξης ταύτης καὶ τῆς προσηγορίας ἐκληρώθη τὸ προνόμιον’.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αλλά αν ήταν Ρωμαίος», λέει, «πώς ο ίδιος, και αλλού και στην ίδια δημηγορία, ισχυρίστηκε ότι είναι Ιουδαίος και ότι έχει πατρίδα την Ταρσό, λέγοντας: 'Εγώ είμαι Ιουδαίος, Ταρσεύς, πολίτης μιας όχι άσημης πόλης της Κιλικίας'; Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να συντρέχουν και τα δύο, και ο ίδιος να αποκαλείται και Ρωμαίος και Ιουδαίος;» Σε αυτό απαντούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα το άτοπο. Διότι ως προς το γένος και την ανατροφή σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο αποκαλούνταν Ιουδαίος, έχοντας πατρίδα την Ταρσό, όπου και γεννήθηκε, αλλά επειδή ο πατέρας του, είτε χάρη σε ρωμαϊκή τιμητική διάκριση είτε με χρήματα, είχε εγγραφεί ως Ρωμαίος, γι' αυτό και ο ίδιος αποκαλούνταν και ήταν Ρωμαίος. Γι' αυτό και όταν ο Λυσίας του είπε 'Εγώ με μεγάλο χρηματικό ποσό απέκτησα αυτήν την πολιτεία', ο ίδιος πρόσθεσε: 'Εγώ όμως έχω και γεννηθεί'. Προφανώς όχι στη Ρώμη (διότι ούτε ο Λυσίας καυχιόταν και ισχυριζόταν ότι είχε γεννηθεί σε αυτήν), αλλά σε αυτήν τη ρωμαϊκή ιδιότητα και πολιτεία, στην οποία και εκείνος σεμνυνόταν ότι ανήκε. Απευθυνόμενος λοιπόν σε αυτόν ο θείος Παύλος έλεγε, ουσιαστικά δηλώνοντας και καταρρίπτοντας το φρόνημά του, ότι: 'Εσύ μεν διακηρύττεις ότι το αξίωμα είναι πρόσφατο και προέρχεται από εσένα, σε εμένα όμως το προνόμιο αυτής της δόξας και της ονομασίας μού κληρώθηκε, όντας ριζωμένο από παλιά και καταγόμενο από τον πατέρα μου'.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες