Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 21:9

Εάν κάποιος είναι διάκονος, ας μιμείται τους επτά γύρω από τον Στέφανο, στους οποίους εμπιστεύτηκαν τη διακονία, οι οποίοι και αναδείχθηκαν πιστοί και πλήρεις Αγίου Πνεύματος. Εάν κάποιος είναι αναγνώστης, ας γίνει συμμέτοχος εκείνου που λέει: «Η γλώσσα μου είναι κάλαμος οξυγράφου γραμματέως»· και όπως είπε ο Πέτρος: «Εάν κάποιος λαλεί, ας λαλεί ως λόγια Θεού»· και, «Άργυρος πεπυρωμένος είναι η γλώσσα του δικαίου». Όσοι μοναχοί είναι τέλειοι, ας έχουν αυτούς τους αγίους άνδρες ως φίλους: τον Ηλία, τον Ελισσαίο, τον Ιωάννη· ενώ οι νεότεροι ανάμεσά τους ας μιμούνται τους τότε τρεις αγίους μαζί με τους Μακκαβαίους. Οι δε παρθένες αναμένονται στους ουρανούς μαζί με τις συντρόφους τους, τη Μαρία την αδελφή του Ααρών, και τη Μαρία, και τη Θέκλα, η οποία ξερίζωσε από τον εαυτό της τη σαρκική επιθυμία, και τις τέσσερις προφητεύουσες θυγατέρες του Φιλίππου. Οι δε χήρες ας πολιτεύονται όπως η Δεββώρα που έκρινε τον λαό, η οποία αναδείχθηκε μητέρα στην Ιερουσαλήμ· και όπως η Ιουδήθ, η οποία με σύνεση και αγιασμό αφαίρεσε την κεφαλή του Ολοφέρνη· και όπως η Άννα, η θυγατέρα του Φανουήλ, η οποία, ούσα ογδόντα τεσσάρων ετών, βρισκόταν στο ιερό λατρεύοντας με νηστείες και δεήσεις, και προσέφερε διαρκώς δοξολογία προς τον Κύριο.

Φέρνουν μάλιστα πολλές μάταιες μαρτυρίες, αποδίδοντας τιμή στην Εύα, επειδή πρώτη έφαγε από το δέντρο της γνώσης· και την αδελφή του Μωυσή την ονομάζουν προφήτιδα, ως μαρτυρία για τις γυναίκες που εγκαθίστανται στον κλήρο ανάμεσά τους· αλλά λένε επίσης ότι ο Φίλιππος είχε τέσσερις θυγατέρες που προφήτευαν. Πολλές φορές μάλιστα στην εκκλησία τους εισέρχονται επτά παρθένες κρατώντας λαμπάδες, ντυμένες στα λευκά, οι οποίες δήθεν έρχονται για να προφητεύσουν στον λαό. Αυτές, επιδεικνύοντας στα παριστάμενα πλήθη κάποιο είδος έκστασης, τα εξαπατούν και τους κάνουν όλους να κλαίνε, οδηγώντας τους δήθεν σε κατάνυξη μετάνοιας, χύνοντας και οι ίδιες δάκρυα και θρηνώντας με κάποιο θεατρινισμό τη ζωή των ανθρώπων. Έχουν επίσης ανάμεσά τους γυναίκες επισκόπους και γυναίκες πρεσβυτέρους και τα υπόλοιπα αξιώματα· για τα οποία λένε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά, διότι «εν Χριστώ Ιησού δεν υπάρχει ούτε άρσεν ούτε θήλυ». Αυτά είναι όσα έχουμε πληροφορηθεί. Τους ονομάζουν δε Αρτοτυρίτες, από το γεγονός ότι στα μυστήριά τους προσφέρουν άρτο και τυρί και έτσι τελούν τα μυστήριά τους. 3. Κάθε γελοιότητα των ανθρώπων έγκειται στο να απομακρύνονται από την ορθή πίστη, να περιέρχονται σε αμηχανία και να τρέπονται σε διάφορες μορφές εκστάσεων και οργίων. Διότι οι διάνοιες, όταν κυριεύονται από βακχική μανία, παρασύρουν πάντοτε εκείνους που δεν κρατούν την άγκυρα της αλήθειας, αλλά παραδίδουν τον εαυτό τους στο * για οποιαδήποτε αιτία.

«διότι εάν δεν αποκαλυφθεί ο υιός της ανομίας, ο άνθρωπος της αδικίας» και τα εξής. Και πάλι, όταν συγκεντρώθηκαν οι μαθητές στον Σωτήρα, τον ρωτούσαν για τη συντέλεια και τους έλεγε: «Δεν ανήκει σε εσάς να γνωρίζετε χρόνους και καιρούς, τους οποίους ο Πατέρας έθεσε στη δική του εξουσία, αλλά θα λάβετε δύναμη όταν έλθει το Άγιο Πνεύμα εφ' υμάς». Και πάλι έλεγε: «Να μην απομακρυνθείτε από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένετε την επαγγελία του Πνεύματος, την οποία ακούσατε», δηλαδή το Παράκλητο Πνεύμα, όπως είπε: «Εάν εγώ απέλθω, εκείνος θα έλθει, και θα σας αναγγείλει τα πάντα». Το δε «θα σας αναγγείλει τα πάντα» [αναφερόταν] στη δωρεά που επρόκειτο να αξιωθούν, να κατοικήσει δηλαδή μέσα τους το Άγιο Πνεύμα, ώστε να τους διηγηθεί τα πάντα με σαφήνεια, όσα μπορούσαν να χωρέσουν σε τούτον τον αιώνα. Και εδώ, έχοντας χωρέσει σε τούτον τον αιώνα το Παράκλητο Πνεύμα, προφήτευσαν, όπως <λέγει ότι> ο Άγαβος προφήτευσε για τον λιμό που επρόκειτο να συμβεί, και ότι «κατέβηκαν προφήτες από τα Ιεροσόλυμα», και ότι «στον Φίλιππο υπήρχαν τέσσερις θυγατέρες που προφήτευαν». Όταν όμως προφητεύουν, προφητεύουν εκ μέρους και γνωρίζουν εκ μέρους, ενώ το τέλειο το προσδοκούν με ελπίδα στους μέλλοντες αιώνες, «όταν το φθαρτό μεταβληθεί σε αφθαρσία και το θνητό σε αθανασία», όταν «τότε πρόσωπο με πρόσωπο».

Εννοεί δε εδώ την είσοδο του Γαβριήλ προς τη Μαρία, όταν εξήλθε για να της ευαγγελιστεί ότι πρόκειται να γεννήσει τον Υιό του Θεού ως σωτήρα του κόσμου, όχι από σπέρμα ανδρός, αλλά διά Πνεύματος Αγίου. Αλλά και ο Φίλιππος ο ευαγγελιστής είχε «τέσσερις θυγατέρες που προφήτευαν»· προφήτευαν λοιπόν εξαιτίας της παρθενίας που είχαν αξιωθεί να διατηρούν. Και η Θέκλα συναντά τον άγιο Παύλο και διαλύει τον γάμο της, αν και είχε μνηστήρα ωραιότατο, άρχοντα της πόλεως, πάρα πολύ πλούσιο, ευγενέστατο και επιφανέστατο στον βίο· και η αγία περιφρονεί τα επίγεια, προκειμένου να καταστεί κάτοχος των επουρανίων. Εάν λοιπόν αυτές έπραξαν αυτά, πόσο μάλλον η Μαρία, στην οποία συντελέστηκε όλη η θαυμαστή θεία οικονομία; Από πού λοιπόν θα συγκεντρώσω αγαθές σκέψεις και θα αποτρέψω το σκοτάδι εκείνων που κυοφόρησαν τα δεινά, όπως ακριβώς έχει γραφτεί: «συνέλαβε πόνο και γέννησε ανομία»; Διότι αυτοί πραγματικά συλλαμβάνουν πόνο διανοημάτων και γεννούν ανομία βλασφημιών. 17. Αλλά ας μην υποθέσει κανείς τα εξής και, προσπαθώντας να τα ενσπείρει στον εαυτό του με διαφορετικό τρόπο, πει: πώς λοιπόν αναφέρει το Ευαγγέλιο ότι «βρέθηκε έγκυος η Μαρία εκ Πνεύματος Αγίου, πριν συνέλθουν»; Άραγε αναμενόταν η συνεύρεση και για τον λόγο αυτό ειπώθηκε το «πριν συνέλθουν»;

Αλλά ο μεν Ιωάννης, ο γιος του Ζαχαρία, έζησε στην έρημο έχοντας επιφορτιστεί με το βάπτισμα της αφέσεως των αμαρτιών, ενώ ο πατέρας του ιεράτευσε στον Θεό και την ώρα του θυμιάματος είδε οπτασία. Ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, ο Φίλιππος και ο Βαρθολομαίος, ο Θωμάς, ο Θαδδαίος και ο Ιάκωβος του Αλφαίου, και ο Ιούδας του Ιακώβου και ο Σίμων ο Καναναίος, και ο Ματθίας, ο οποίος εκλέχτηκε για τη συμπλήρωση των δώδεκα, όλοι αυτοί εκλέχτηκαν απόστολοι σε όλη τη γη «ιερουργώντας το ευαγγέλιο» μαζί με τον Παύλο και τον Βαρνάβα και τους υπολοίπους, και έγιναν αρχηγέτες των μυστηρίων μαζί με τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου και πρώτο επίσκοπο Ιεροσολύμων. Από αυτόν ακριβώς τον επίσκοπο και τους προαναφερθέντες αποστόλους εγκαθιδρύθηκαν οι διαδοχές των επισκόπων και των πρεσβυτέρων στον οίκο του Θεού, και πουθενά δεν εγκαταστάθηκε γυναίκα ανάμεσά τους. «Υπήρχαν δε», λέει, «τέσσερις θυγατέρες του Φιλίππου του ευαγγελιστή, οι οποίες προφήτευαν», αλλά δεν ιερουργούσαν, και «υπήρχε η Άννα η προφήτιδα, η θυγατέρα του Φανουήλ», αλλά δεν της είχε εμπιστευθεί ιερατεία. Διότι έπρεπε να εκπληρωθεί το: «θα προφητεύσουν οι γιοι σας, και οι θυγατέρες σας θα δουν ενύπνια, και οι νέοι σας θα δουν οράματα».

Αυτά αφορούν και τον θάνατο αυτών. Και στον διάλογο του Γαΐου, τον οποίο μνημονεύσαμε λίγο νωρίτερα, ο Πρόκλος, προς τον οποίο διεξαγόταν η συζήτηση σχετικά με τον θάνατο του Φιλίππου και των θυγατέρων του, συμφωνώντας με όσα εκτέθηκαν, λέει τα εξής: «Μετά από αυτόν υπήρξαν τέσσερις προφήτισσες, οι θυγατέρες του Φιλίππου, στην Ιεράπολη της Ασίας· ο τάφος τους βρίσκεται εκεί, καθώς και του πατέρα τους». Αυτά μεν αναφέρει αυτός. Ο δε Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων μνημονεύει τις θυγατέρες του Φιλίππου, οι οποίες διέμεναν τότε στην Καισάρεια της Ιουδαίας μαζί με τον πατέρα τους και είχαν αξιωθεί του προφητικού χαρίσματος, λέγοντας επί λέξει τα εξής: «Ήλθαμε στην Καισάρεια και, αφού εισήλθαμε στον οίκο του Φιλίππου του ευαγγελιστή, ο οποίος ήταν εκ των επτά, μείναμε κοντά του. Αυτός είχε τέσσερις παρθένες θυγατέρες που προφήτευαν». Αφού λοιπόν διαπραγματευθήκαμε εδώ όσα περιήλθαν στη γνώση μας σχετικά με τους αποστόλους και τους αποστολικούς χρόνους, τα ιερά γράμματα που μας κληροδότησαν, καθώς και εκείνα που είναι μεν αμφιλεγόμενα, αλλά εντούτοις είναι γνωστά σε πολλούς και έχουν διαδοθεί στις περισσότερες εκκλησίες, αλλά και τα εντελώς νόθα και ξένα προς την αποστολική ορθοδοξία, ας προχωρήσουμε στην εξιστόρηση των όσων ακολουθούν.

Αυτός είχε τέσσερις θυγατέρες που προφήτευαν. Όμως δεν προλέγουν αυτές τα μελλούμενα στον Παύλο, μολονότι προφήτευαν, αλλά ο Άγαβος· και άκουσε με ποιον τρόπο. Ενώ δε εμείς παραμέναμε εκεί αρκετές ημέρες, ήλθε από την Ιουδαία ένας προφήτης με το όνομα Άγαβος. Και αφού ήλθε σε εμάς και πήρε τη ζώνη του Παύλου, έδεσε τα χέρια και τα πόδια του και είπε: Αυτά λέγει το Πνεύμα το Άγιο: Τον άνδρα στον οποίο ανήκει αυτή η ζώνη, έτσι θα τον δέσουν στην Ιερουσαλήμ οι Ιουδαίοι και θα τον παραδώσουν στα χέρια των εθνικών. Αυτός που παλαιότερα είχε προαναγγείλει τον λιμό, ο ίδιος λέγει: Τον άνδρα τούτο στον οποίο ανήκει αυτή η ζώνη, έτσι θα δέσουν. Αυτό ακριβώς που έπρατταν οι προφήτες, αναπαριστώντας οπτικά τα γεγονότα όταν μιλούσαν για αιχμαλωσία, όπως ο Ιεζεκιήλ, αυτό έπραξε και τούτος. Και το πλέον οδυνηρό είναι ότι θα τον παραδώσουν στα χέρια των εθνικών. Όταν δε ακούσαμε αυτά, τον παρακαλούσαμε, τόσο εμείς όσο και οι ντόπιοι, να μην ανεβεί στην Ιερουσαλήμ. Και πολλοί τον παρακαλούσαν να μην αναχωρήσει, αλλά ούτε και έτσι υπάκουσε. Αποκρίθηκε δε ο Παύλος: Τι κάνετε κλαίγοντας και συντρίβοντάς μου την καρδιά; Διότι εγώ είμαι έτοιμος, όχι μόνο να δεθώ, αλλά και να πεθάνω στην Ιερουσαλήμ υπέρ του ονόματος του Κυρίου Ιησού. Επειδή δε δεν πειθόταν, ησυχάσαμε λέγοντας: Ας γίνει το θέλημα του Κυρίου.

Ο Φίλιππος ο διάκονος είχε τέσσερις παρθένες θυγατέρες οι οποίες προφήτευαν στον οίκο του, σύμφωνα με το κα' κεφάλαιο των Πράξεων. Και ο απόστολος Φίλιππος είχε τρεις θυγατέρες, εκ των οποίων οι δύο ήταν παρθένες, σύμφωνα με τον Πολυκράτη. Η αγία Θέκλα επέλεξε την παρθενία με προτροπή του Παύλου, σύμφωνα με τον Αμβρόσιο. Η θυγατέρα του βασιλιά, η Ιφιγένεια, με προτροπή του αποστόλου Ματθαίου, παρέμεινε στην παρθενία, σύμφωνα με τον Αβδία· και η Φλαβία, η θυγατέρα του Κλήμεντος, συμβούλου των Ρωμαίων, με προτροπή του αγίου Κλήμεντος, προσκολλήθηκε στην παρθενία.