Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 22:19

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

κἀγὼ εἶπον· Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
ΟΜΙΛΙΑ ΜΗʹ. Ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέφοντι εἰς Ἱερουσαλὴμ, εὐχομένου ἐν τῷ ἱερῷ, γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει, καὶ ἰδεῖν λέγοντά μοι αὐτόν· Σπεῦσον, καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἱερουσαλὴμ, διότι οὐ παραδέξονταί σου τὴν μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ, Κἀγὼ εἶπον· Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται, ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ· καὶ ὅτε ἐξεχεῖτο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς, καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ, φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΜΗʹ. Όταν δε επέστρεψα στην Ιερουσαλήμ, και ενώ προσευχόμουν στον ναό, συνέβη να περιέλθω σε έκσταση, και να Τον δω να μου λέει: Σπεύσε και αναχώρησε γρήγορα από την Ιερουσαλήμ, διότι δεν θα δεχθούν τη μαρτυρία σου για εμένα. Και εγώ είπα: Κύριε, αυτοί γνωρίζουν καλά ότι εγώ φυλάκιζα και μαστίγωνα στις συναγωγές εκείνους που πίστευαν σε εσένα· και όταν χυνόταν το αίμα του Στεφάνου του μάρτυρά σου, ήμουν και εγώ παρών, επιδοκιμάζοντας τη θανάτωσή του, και φυλάγοντας τα ενδύματα εκείνων που τον σκότωναν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Τίνος οὖν ἕνεκεν, ζητήσειεν ἄν τις, τὸν νομομαθῆ (παρὰ γὰρ τοὺς πόδας Γαμαλιήλου τὸν νόμον ἐξεπαιδεύετο, καὶ πολὺς ἦν αὐτῷ ζῆλος τοῦ πράγματος), καὶ ταύτῃ μάλιστα δυνάμενον ἐντρέψαι, οὐχὶ πρὸς Ἰουδαίους ἔπεμπεν ὁ Θεός; Ὅτι ταύτῃ μάλιστα πλέον ἂν αὐτῷ ἐξεπολεμώθησαν. Τοῦτο τοίνυν προειδὼς ὁ Θεὸς, καὶ ὅτι οὐκ ἀνέξονται αὐτοῦ, Πορεύου εἰς τὰ ἔθνη, φησὶ πρὸς αὐτόν· διότι οὐ παραδέξονταί σου τὴν μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ. Εἶτα αὐτός φησι· Ναὶ, Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται, ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ· καὶ ὅτε ἐξεχεῖτο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἑστὼς καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ, φυλάττων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν. Καὶ τοῦτο αὐτὸ δείκνυσι σημεῖον εἶναι καὶ ὑπόθεσιν τοῦ μὴ πιστεῦσαι αὐτῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για ποιον λόγο, λοιπόν, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς, αυτόν που ήταν νομομαθής (διότι είχε διδαχθεί τον νόμο παρά τους πόδας του Γαμαλιήλ και είχε μεγάλο ζήλο για αυτόν), και ο οποίος θα μπορούσε εξαιτίας αυτού ακριβώς να τους συνετίσει περισσότερο από κάθε τι άλλο, δεν τον έστειλε ο Θεός στους Ιουδαίους; Επειδή ακριβώς για τον ίδιο λόγο θα τον πολεμούσαν ακόμη περισσότερο. Γνωρίζοντας, λοιπόν, ο Θεός αυτό εκ των προτέρων, και ότι δεν επρόκειτο να τον ανεχθούν, του λέει: «Πήγαινε στα έθνη, διότι δεν θα αποδεχθούν τη μαρτυρία σου για εμένα». Έπειτα εκείνος του λέει: «Ναι, Κύριε, αυτοί γνωρίζουν καλά ότι εγώ φυλάκιζα και μαστίγωνα στις συναγωγές εκείνους που πίστευαν σε εσένα· και όταν χυνόταν το αίμα του Στεφάνου, του μάρτυρά σου, ήμουν και εγώ παρών και επιδοκίμαζα τη θανάτωσή του, φυλάγοντας τα ενδύματα εκείνων που τον σκότωναν». Και αυτό το ίδιο το γεγονός δείχνει ότι αποτελεί σημάδι και αφορμή για να μην τον πιστέψουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην»
ιαʹ. Ὅπερ οὖν καὶ ὁ Παῦλος, ἐπιθυμῶν αὐτῶν τὴν προστασίαν λαβεῖν, πρὸς τὸν Ἰησοῦν προεβάλλετο λέγων· Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται, ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων, καὶ δέρων τοὺς πιστεύοντας εἰς τὸ ὄνομά σου· καὶ ὅτε ἐξεχύνετο τὸ αἷμα Στεφάνου, τοῦ μάρτυρός σου, ἐγὼ ἤμην συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ. Καὶ ἡ πολλὴ μανία τὴν ἀθρόον γεγενημένην ἐγγυᾶται μεταβολὴν, ὡς οὐκ ἔστιν ἀνθρωπίνη τις, ἀλλ᾽ ἄνωθεν, καὶ ἐκ τῶν οὐρανῶν ἔλαβε τὴν ἀρχήν. Τί οὖν ὁ Χριστός; Πορεύου, ὅτι εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε. Ταῦτ᾽ οὖν οὐχ ἱκανὰ, φησὶ, πεῖσαι καὶ τοὺς σφόδρα ἀναισθητοῦντας, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνθρώπινον τοῦτο τὸ κήρυγμα, ἀλλ᾽ ὑπὲρ φύσιν ἀνθρωπίνην ἅπαντα τὰ γεγενημένα, καὶ Θεὸς ὄντως ἐστὶν ὁ μεταθεὶς καὶ μεταβαλών; Ἱκανὰ μὲν οὖν, ὦ μακάριε Παῦλε, ἂν αὐτὴν τῶν πραγμάτων ἐξετάσῃς τὴν φύσιν· ἀλλ᾽ Ἰουδαῖοι πάντων εἰσὶν ἀγνωμονέστεροι· οὐ φύσιν πραγμάτων ἐξετάζοντες, οὐ τὸ εἰκὸς καὶ τὸ εὔλογον καὶ τὸ ἀναγκαῖον σκοποῦντες, ἀλλ᾽ εἰς ἓν μόνον βλέποντες, ὅπως τὴν φιλονεικίαν τὴν ἑαυτῶν ἐμπλήσωσι. Καὶ σὺ μὲν πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων ἀκολουθίαν βλέπεις· ὁ δὲ Θεὸς τὰ ἀπόῤῥητα τῆς διανοίας αὐτῶν οἶδε. Διὰ τοῦτό φησι, Πορεύου, ὅτι εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε, ὥστε καὶ τῷ διαστήματι παραμυθήσασθαι τὸ μῖσος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΑ΄. Αυτό λοιπόν και ο Παύλος, επιθυμώντας να αναλάβει την υπεράσπισή τους, πρόβαλλε προς τον Ιησού λέγοντας: «Κύριε, αυτοί γνωρίζουν καλά ότι εγώ φυλάκιζα και μαστίγωνα εκείνους που πίστευαν στο όνομά σου· και όταν χυνόταν το αίμα του Στεφάνου, του μάρτυρά σου, εγώ συμφωνούσα με τη θανάτωσή του». Και αυτή η πολλή μανία αποτελεί εγγύηση για την ξαφνική μεταβολή που συντελέστηκε, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι κάποια ανθρώπινη αλλαγή, αλλά προέρχεται άνωθεν και έλαβε την αρχή της από τους ουρανούς. Τι απαντά λοιπόν ο Χριστός; «Πήγαινε, διότι εγώ θα σε αποστείλω μακριά στα έθνη». Αυτά λοιπόν δεν είναι ικανά, λέει, να πείσουν ακόμη και τους πλέον αναισθήτους, ότι αυτό το κήρυγμα δεν είναι ανθρώπινο, αλλά πως όλα όσα συνέβησαν ξεπερνούν την ανθρώπινη φύση, και ότι ο Θεός είναι όντως αυτός που τον μετέθεσε και τον μετέβαλε; Βεβαίως και είναι ικανά, ω μακάριε Παύλε, εάν εξετάσει κανείς την ίδια τη φύση των πραγμάτων. Όμως, οι Ιουδαίοι είναι οι πιο αγνώμονες από όλους· διότι δεν εξετάζουν τη φύση των πραγμάτων, ούτε αναλογίζονται το φυσικό, το εύλογο και το αναγκαίο, αλλά αποβλέπουν σε ένα μόνο πράγμα: στο πώς θα ικανοποιήσουν τη φιλονικία τους. Και εσύ μεν βλέπεις τη λογική ακολουθία των πραγμάτων, ο Θεός όμως γνωρίζει τα απόκρυφα της διανοίας τους. Γι' αυτό λέει: «Πήγαινε, διότι εγώ θα σε αποστείλω μακριά στα έθνη», ώστε μέσω της αποστάσεως να καταπραΰνει το μίσος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες