Καὶ ὅτε ἐξεχεῖτο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς, καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ. Ὅρα ποῦ πάλιν ὁ λόγος τελευτᾷ, εἰς τὸ ἰσχυρὸν κεφάλαιον. Δείκνυσι γὰρ, ὅτι αὐτὸς ἦν ὁ ἐλαύνων, καὶ οὐκ ἐλαύνων μόνον, ἀλλὰ καὶ μυρίαις χερσὶν ἀναιρῶν τὸν Στέφανον. Ὑπέμνησεν αὐτοὺς μιαιφονίας χαλεπῆς. Τότε δὴ μάλιστα οὐκ ἤνεγκαν, ἐπειδὴ τοῦτο ἤλεγχεν αὐτούς· καὶ ἤδη ἡ προφητεία ἐπληροῦτο. Ὁ ζῆλος τοίνυν πολὺς, καὶ ἡ κατηγορία σφοδρὰ, καὶ οἱ μάρτυρες τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ παῤῥησίᾳ διαλεγόμενοι. Ἀλλ᾽ οἱ Ἰουδαῖοι οὐκ ἠνέσχοντο λοιπὸν πάσης ἀκοῦσαι τῆς δημηγορίας, ἀλλ᾽ ὑπὸ τοῦ θυμοῦ σφόδρα ἐμπρησθέντες ἐβόων. Καὶ εἶπε πρός με· Πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἀποστελῶ σε. Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τοῦ λόγου τούτου, καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν, λέγοντες· Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον· οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῇν. Κραζόντων δὲ αὐτῶν καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια, καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα, ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολὴν, εἰπὼν μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν, ἵνα γνῷ, δι᾽ ἣν αἰτίαν οὕτω κατεβόων αὐτοῦ. Καὶ τὸν χιλίαρχον δέον ἐξετάσαι, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχοι, ἢ καὶ αὐτοὺς ἐκείνους· ὁ δὲ μηδὲν πλέον ποιήσας, μάστιξιν ἀνετάζειν αὐτὸν ἐπαγγέλλεται.
Μετάφραση
Και όταν χυνόταν το αίμα του μάρτυρά σου Στεφάνου, ήμουν και εγώ παρών και επιδοκίμαζα τη θανάτωσή του. Δες πού καταλήγει πάλι ο λόγος, στο ισχυρό κεφάλαιο. Διότι αποδεικνύει ότι αυτός ήταν που τον καταδίωκε, και όχι μόνο τον καταδίωκε, αλλά και με αμέτρητα χέρια θανάτωνε τον Στέφανο. Τους υπενθύμισε μια φοβερή μιαιφονία. Τότε λοιπόν προπάντων δεν το άντεξαν, επειδή αυτό τους ήλεγχε· και ήδη η προφητεία εκπληρωνόταν. Ο ζήλος λοιπόν ήταν πολύς, και η κατηγορία σφοδρή, και οι μάρτυρες της αλήθειας του Χριστού ομιλούσαν με παρρησία. Αλλά οι Ιουδαίοι δεν ανέχθηκαν πλέον να ακούσουν ολόκληρη τη δημηγορία, αλλά φλεγόμενοι σφόδρα από τον θυμό κραύγαζαν. Και μου είπε: Πήγαινε, διότι εγώ θα σε αποστείλω μακριά στα έθνη. Τον άκουγαν λοιπόν μέχρι αυτόν τον λόγο, και ύψωσαν τη φωνή τους λέγοντας: Εξαφάνισε από τη γη έναν τέτοιον άνθρωπο, διότι δεν του πρέπει να ζει. Καθώς λοιπόν αυτοί κραύγαζαν, πετούσαν τα ενδύματά τους και έριχναν σκόνη στον αέρα, ο χιλίαρχος διέταξε να τον μεταφέρουν μέσα στο στρατόπεδο, δίνοντας εντολή να τον ανακρίνουν με μαστιγώσεις, ώστε να μάθει για ποια αιτία τον κατακραύγαζαν με αυτόν τον τρόπο. Και ενώ ο χιλίαρχος όφειλε να εξετάσει αν τα πράγματα έχουν έτσι, ή ακόμη και αυτούς τους ίδιους, εκείνος δεν έπραξε τίποτε περισσότερο, παρά έδωσε εντολή να τον ανακρίνουν με μαστιγώσεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες