Διαλεγομένου δὲ αὐτοῦ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τοῦ κρίματος τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι, ἔμφοβος γενόμενος ὁ Φῆλιξ ἀπεκρίθη· Τὸ νῦν ἔχον πορεύου· καιρὸν δὲ μεταλαβὼν μετακαλέσομαί σε· ἅμα καὶ ἐλπίζων, ὅτι χρήματα δοθήσεται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Παύλου, ὅπως λύσῃ αὐτόν. Διὸ καὶ πυκνότερον αὐτὸν μεταπεμπόμενος ὡμίλει αὐτῷ. Ὅρα πῶς τῆς ἀληθείας ἔχεται τὰ γραφόμενα. Μετεπέμπετο δὲ αὐτὸν συνεχῶς, οὐχὶ θαυμάζων αὐτὸν, οὐδὲ ἐπαινῶν τὰ λεγόμενα, οὐδὲ πιστεῦσαι βουλόμενος, ἀλλὰ τί; Προσδοκῶν, φησὶ, χρήματα δοθήσεσθαι αὐτῷ. Σκόπει, πῶς οὐ κρύπτει ἐνταῦθα τοῦ δικαστοῦ τὴν γνώμην· καίτοι εἰ κατεγνώκει, οὐκ ἂν τοῦτο ἐποίησεν, οὐδ᾽ ἂν ἠθέλησεν ἀκοῦσαι παρὰ καταδίκου καὶ πονηροῦ. Καὶ ὅρα τὸν Παῦλον, καίτοι πρὸς ἄρχοντα διαλεγόμενον, μηδὲν τούτων λέγοντα, ὧν εἰκὸς ἀνεῖναι αὐτοῦ τὴν ψυχὴν, ἀλλὰ τοιαῦτα, ἐξ ὧν καὶ φοβεῖται, καὶ κατασείεται τὴν διάνοιαν. Διαλεγόμενος γὰρ, φησὶ, περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τοῦ μέλλοντος κρίματος ἔσεσθαι. Ἔμφοβος ὁ Φῆλιξ ἐγένετο. Τοσαύτη ἦν ἡ ἰσχὺς τῶν Παύλου ῥημάτων, ὅτι καὶ φοβοῦσι τὸν ἄρχοντα. Καὶ οὗτος μὲν λαμβάνει διάδοχον, καὶ ἀφίησι τοῦτον δέσμιον, καίτοι γε οὐκ ἔδει, ἀλλὰ τέλος ἐπιθεῖναι, ἀλλὰ χαριζόμενος ἐκείνοις κατέλιπεν αὐτόν.
Μετάφραση
Ενώ δε αυτός μιλούσε για δικαιοσύνη, για εγκράτεια και για τη μελλοντική κρίση, ο Φήλιξ κυριεύτηκε από φόβο και αποκρίθηκε: «Προς το παρόν πήγαινε, και όταν βρω κατάλληλη ευκαιρία θα σε ξανακαλέσω»· ελπίζοντας ταυτόχρονα ότι θα του δοθούν χρήματα από τον Παύλο, για να τον ελευθερώσει. Γι' αυτό και τον καλούσε συχνότερα και συνομιλούσε μαζί του. Δες πώς τα γραφόμενα μένουν πιστά στην αλήθεια. Τον καλούσε λοιπόν συνεχώς, όχι επειδή τον θαύμαζε, ούτε επειδή επαινούσε τα λεγόμενά του, ούτε επειδή ήθελε να πιστέψει, αλλά γιατί; Επειδή προσδοκούσε, λέει, να του δοθούν χρήματα. Παρατήρησε πώς δεν αποκρύπτει εδώ τις προθέσεις του δικαστή· διότι, εάν τον είχε καταδικάσει, δεν θα ενεργούσε έτσι, ούτε θα επιθυμούσε να ακούει τα λόγια ενός καταδίκου και πονηρού ανθρώπου. Δες και τον Παύλο, μολονότι συνομιλεί με άρχοντα, να μη λέει τίποτα από όσα θα ήταν φυσικό να αναπαύσουν την ψυχή του, αλλά τέτοια πράγματα, εξαιτίας των οποίων (ο άρχοντας) και φοβάται και συγκλονίζεται ο νους του. Διότι, λέει, καθώς μιλούσε για δικαιοσύνη και εγκράτεια και για τη μελλοντική κρίση, ο Φήλιξ κυριεύτηκε από φόβο. Τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη των λόγων του Παύλου, ώστε να φοβίζουν ακόμη και τον άρχοντα. Και αυτός μεν παραδίδει τη θέση του σε διάδοχο, και αφήνει αυτόν δέσμιο, αν και δεν έπρεπε, αλλά όφειλε να δώσει ένα τέλος στην υπόθεση, όμως, για να κάνει χάρη σε εκείνους, τον άφησε (στη φυλακή).
Περισσότερα
Λεπτομέρειες