Ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα λοιπὸν ᾠκονόμησεν ὁ Θεὸς, οὐκ ἐπιτρέπων τῷ ἄρχοντι· εἰκὸς γὰρ αὐτὸν νεωστὶ τῆς ἀρχῆς ἐπιβάντα καὶ θελῆσαι χαρίσασθαι· ἀλλ᾽ οὐκ ἀφίησιν ὁ Θεός. Ἐπειδὴ δὲ κατῆλθον, λοιπὸν ἀναισχύντως καὶ μειζόνως ἐποιοῦντο τὰς κατηγορίας· καὶ οὐκ ἰσχύσαντες ἀπὸ τῶν νομικῶν ἑλεῖν, πάλιν ἐπὶ τὸ εἰωθὸς αὐτοῖς ἔθος, τὰ κατὰ Καίσαρα ἐκίνουν, ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ἐποίουν. Τὸ γὰρ τὸν Παῦλον ἀπολογεῖσθαι περὶ τῶν εἰς Καίσαρα ἁμαρτημάτων, δῆλον τοῦτο ἦν, ὅθεν καὶ αὐτὸ ἑρμηνεύων ἐπάγει· Διετίας δὲ πληρωθείσης, ἔλαβε διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον.
Μετάφραση
Αλλά και εδώ λοιπόν οικονόμησε τα πράγματα ο Θεός, μη επιτρέποντας στον άρχοντα να ενεργήσει· διότι ήταν επόμενο, καθώς είχε αναλάβει πρόσφατα την εξουσία, να θελήσει να τους κάνει χάρη· αλλά δεν τον αφήνει ο Θεός. Όταν δε κατέβηκαν, διατύπωναν πλέον τις κατηγορίες με αναισχυντία και μεγαλύτερη σφοδρότητα· και επειδή δεν μπόρεσαν να τον καταδικάσουν με βάση τον νόμο τους, κατέφυγαν πάλι στη συνηθισμένη τους τακτική, κινούσαν δηλαδή κατηγορίες εναντίον του Καίσαρα, πράγμα το οποίο έπραξαν και στην περίπτωση του Χριστού. Διότι το γεγονός ότι ο Παύλος απολογούνταν για αδικήματα εναντίον του Καίσαρα, καθιστούσε αυτό το πράγμα φανερό, γι' αυτό και ερμηνεύοντάς το προσθέτει: «Όταν δε συμπληρώθηκαν δύο έτη, ο Φήλιξ έλαβε ως διάδοχο τον Πόρκιο Φήστο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες