Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 24:5

Επειδή γνώριζαν ότι αυτός συνελήφθη στη μήτρα στη Ναζαρέτ και ανατράφηκε στον οίκο του Ιωσήφ, και γι' αυτό στο Ευαγγέλιο ονομάζεται Ιησούς ο Ναζωραίος, όπως λένε και οι απόστολοι: «τον Ιησού τον Ναζωραίο, άνδρα που αποδείχθηκε με σημεία και τέρατα» και τα εξής, έδωσαν στον εαυτό τους αυτό το όνομα, το να ονομάζονται δηλαδή Ναζωραίοι —όχι Ναζιραίοι, που ερμηνεύεται αγιασμένοι. Διότι αυτό το αξίωμα υπήρχε παλαιότερα στους πρωτότοκους και στους αφιερωμένους στον Θεό, ένας από τους οποίους ήταν ο Σαμψών, καθώς και πολλοί άλλοι πριν και μετά από αυτόν, αλλά και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν επίσης ένας από αυτούς τους αγιασμένους στον Θεό· «διότι δεν έπινε κρασί και σίκερα»· επειδή για αυτούς είχε οριστεί αυτός ο τρόπος ζωής ως ταιριαστός στο αξίωμά τους. 6. Αλλά ούτε και αποκάλεσαν τον εαυτό τους Νασαραίους· διότι η αίρεση των Νασαραίων υπήρχε πριν από τον Χριστό και δεν γνώριζε τον Χριστό —· αλλά και όλοι οι άνθρωποι ονόμαζαν τους Χριστιανούς Ναζωραίους, όπως προείπα, όπως λένε κατηγορώντας τον απόστολο Παύλο: «αυτόν τον άνθρωπο τον βρήκαμε να είναι λοιμός και να διαστρέφει τον λαό, και να είναι πρωτοστάτης της αίρεσης των Ναζωραίων». Ο δε άγιος απόστολος δεν αρνείται βέβαια το όνομα —όχι επειδή ομολογεί την αίρεση αυτών— αλλά επειδή αποδέχεται με χαρά το όνομα που του αποδόθηκε εξαιτίας του Χριστού από την κακόνοια των αντιλεγόντων.

«Για να μη σε καθυστερώ περισσότερο, σε παρακαλώ, με την επιείκειά σου, να μας ακούσεις σύντομα». Και όμως, εσείς οι ίδιοι το έχετε πράξει αυτό· ποια ήταν λοιπόν η ανάγκη του ρήτορα; Πρόσεξε πώς και αυτός αμέσως από τα προοίμια θέλει να τον παρουσιάσει ως νεωτεριστή και στασιαστή, και με τους επαίνους προκαταλαμβάνει τον δικαστή. Έπειτα, παρόλο που έχει πολλά να πει, τα προσπερνά, και λέει μόνο τούτο: «Για να μη σε καθυστερώ περισσότερο». Πρόσεξε πώς προκαλεί στον δικαστή την επιθυμία για την επιβολή τιμωρίας, εφόσον βεβαίως επρόκειτο να κρατήσει φυλακισμένο εκείνον που ανατρέπει την οικουμένη, και πώς υπερηφανεύονται σαν να πρόκειται για μεγάλο κατόρθωμα. «Διότι βρήκαμε αυτόν τον άνθρωπο να είναι λοιμός και να υποκινεί στάσεις σε όλους τους Ιουδαίους σε ολόκληρη την οικουμένη, να είναι δε πρωτοστάτης της αιρέσεως των Ναζωραίων, ο οποίος μάλιστα προσπάθησε να βεβηλώσει τον ναό. Αυτόν τον συλλάβαμε και θελήσαμε να τον δικάσουμε σύμφωνα με τον δικό μας νόμο. Παρενέβη όμως ο χιλίαρχος Λυσίας και με πολλή βία τον άρπαξε από τα χέρια μας, διατάσσοντας τους κατηγόρους του να προσέλθουν ενώπιόν σου. Από αυτόν μπορείς ο ίδιος, αφού τον ανακρίνεις, να πληροφορηθείς για όλα αυτά για τα οποία εμείς τον κατηγορούμε». Στους Ιουδαίους σε όλη την οικουμένη, λέει, υποκινεί στάσεις. Τον διαβάλλουν λοιπόν ως καταστροφέα και κοινό εχθρό του έθνους, και ως πρωτοστάτη της αιρέσεως των Ναζωραίων. Εθεωρείτο πως αυτό ήταν επονείδιστο, η ονομασία των Ναζωραίων· γι' αυτό και το παρέθεσαν αυτό, και εξαιτίας αυτού τον διέβαλλαν πάλι· διότι η Ναζαρέτ ήταν ένα ασήμαντο μέρος.

Αλλά ας εξετάσουμε τα λεχθέντα από την αρχή. Επειδή προηγουμένως ο Τέρτυλλος αγόρευσε εκτενώς, υποδεικνύοντας ότι τον καθυστερεί, δεν είπε: «Άκουσε την υπόθεση», αλλά: «Για να μην σε καθυστερώ περισσότερο, σε παρακαλώ να μας ακούσεις με τη δική σου επιείκεια». Ίσως κολακεύοντάς τον να διατυπώνει κατ' αυτόν τον τρόπο τον λόγο του· ή και αληθινά αυτό αποτελεί τεκμήριο επιείκειας, το να λέει κάποιος λίγα, προκειμένου να μην ενοχλήσει, ενώ έχει τη δυνατότητα να πει πολλά. «Διότι βρήκαμε», λέει, «αυτόν τον άνδρα ως λοιμό· ο οποίος επιχείρησε να βεβηλώσει και τον ναό».