βʹ. Ὅρα, ἀνακοινοῦται τῷ Ἀγρίππᾳ, ὥστε καὶ ἑτέρους γενέσθαι πάλιν ἀκροατὰς, καὶ τὸν βασιλέα, καὶ τὸν στρατὸν, καὶ τὴν Βερνίκην. Εἶτα δὲ πάλιν ἀπολογία. Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων, Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάρειαν ἀσπασόμενοι τὸν Φῆστον. Ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβον ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λέγων· Ἀνήρ τίς ἐστι καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος· περὶ οὗ, γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι κατ᾽ αὐτοῦ δίκην.
Μετάφραση
β΄. Πρόσεξε, το ζήτημα ανακοινώνεται στον Αγρίππα, ώστε να γίνουν πάλι και άλλοι ακροατές, και ο βασιλιάς και ο στρατός και η Βερνίκη. Έπειτα, ακολουθεί πάλι απολογία. Αφού δε πέρασαν μερικές ημέρες, ο βασιλιάς Αγρίππας και η Βερνίκη έφτασαν στην Καισάρεια για να χαιρετήσουν τον Φήστο. Καθώς παρέμεναν εκεί αρκετές ημέρες, ο Φήστος εξέθεσε στον βασιλιά τα σχετικά με τον Παύλο, λέγοντας: «Υπάρχει κάποιος άνδρας που έχει αφεθεί δέσμιος από τον Φήλικα· για τον οποίο, όταν βρέθηκα στα Ιεροσόλυμα, μου έκαναν αναφορά οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι των Ιουδαίων, ζητώντας την καταδίκη του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες