Κεφάλ. εʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Λέγει Νικόδημος, ὁ ἐλθὼν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ᾽ αὐτοῦ πρότερον, καὶ γνῷ τί ποιεῖ; ΠΡΑΞΕΙΣ. Ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβον ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λέγων· Ἀνήρ τίς ἐστι καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος, περὶ οὗ γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων αἰτούμενοι κατ᾽ αὐτοῦ καταδίκην· πρὸς οὓς ἀπεκρίθην· Ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον, πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχῃ τοὺς κατηγόρους, τόπον τε ἀπολογίας λάβῃ περὶ τοῦ ἐγκλήματος.
Μετάφραση
Κεφάλαιο ε΄. ΙΩΑΝΝΗΣ, Λέγει ο Νικόδημος, ο οποίος είχε έλθει προς αυτόν τη νύκτα, όντας ένας από αυτούς: Μήπως ο νόμος μας δικάζει τον άνθρωπο, εάν δεν ακούσει πρώτα από αυτόν, και γνωρίσει τι πράττει; ΠΡΑΞΕΙΣ. Καθώς δε παρέμεναν εκεί πολλές ημέρες, ο Φήστος εξέθεσε στον βασιλέα την υπόθεση του Παύλου, λέγοντας: Υπάρχει κάποιος άνδρας που αφέθηκε δέσμιος από τον Φήλικα, για τον οποίο, όταν μετέβην στα Ιεροσόλυμα, εμφανίστηκαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι των Ιουδαίων ζητώντας την καταδίκη του· προς τους οποίους αποκρίθηκα: Ότι δεν είναι έθιμο στους Ρωμαίους να παραχωρούν ως χάρη κανέναν άνθρωπο, προτού ο κατηγορούμενος βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τους κατηγόρους του, και λάβει την ευκαιρία να απολογηθεί για την κατηγορία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες