Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 25:16

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πρὸς οὓς ἀπεκρίθην ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος ῾Ρωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον εἰς ἀπώλειαν πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Ἀπολογία κατὰ Ἀρειανῶν
Τούτων οὕτω πραττομένων ἀνεχωρήσαμεν ἀπ᾽ αὐτῶν ὡς «ἀπὸ συνόδου τῶν ἀθετούντων»· ἃ γὰρ ἐβούλοντο, ταῦτα καὶ ἔπραττον. ὅτι μὲν οὖν τὰ πραττόμενα κατὰ μονομέρειαν οὐδεμίαν ἔχει δύναμιν, οὐδείς ἐστιν, ὅστις ἀγνοεῖ τῶν πάντων ἀνθρώπων. τοῦτο γὰρ καὶ ὁ θεῖος νόμος κελεύει, τοῦτο καὶ ὁ μακάριος ἀπόστολος πάσχων τοιαύτην ἐπιβουλὴν καὶ κρινόμενος ἠξίου λέγων· «ἔδει τοὺς ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαίους ἐπὶ σοῦ παρεῖναι καὶ κατηγορεῖν, εἴ τι ἔχοιεν», ὅτε καὶ ὁ Φῆστος θελόντων τῶν Ἰουδαίων τοιαύτην ἐπιβουλὴν ἐργάσασθαι, οἵαν νῦν καθ᾽ ἡμῶν οὗτοι πεποιήκασιν, ἔλεγεν· «οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον, πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος». ἀλλ᾽ οἱ περὶ Εὐσέβιον καὶ τὸν νόμον παραποιεῖν ἐτόλμησαν καὶ πλέον τῶν ἀδικούντων ἀδικώτεροι γεγόνασιν. οὐ γὰρ ἐξ ἀρχῆς κατὰ μόνας ἔπραξαν, ἀλλ᾽ ὅτε παρόντων ἡμῶν ἠσθένησαν, τότε λοιπὸν ἐξελθόντες ὡς Ἰουδαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατὰ μόνας, ὅπως ἡμᾶς μὲν ἀπολέσωσι, τὴν δὲ αἵρεσιν εἰσαγάγωσιν, ὡς ἐκεῖνοι τὸν Βαραββᾶν ᾐτήσαντο. τούτου χάριν αὐτοὶ ταῦτα πάντα πεποιηκέναι δι᾽ ἑαυτῶν ὡμολόγησαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ενώ αυτά διαδραματίζονταν κατ' αυτόν τον τρόπο, αναχωρήσαμε από αυτούς ως «από σύνοδο των αθετούντων»· διότι, ό,τι ήθελαν, αυτό και έπρατταν. Το ότι, λοιπόν, όσα πράττονται μονομερώς δεν έχουν καμία ισχύ, δεν υπάρχει κανένας απολύτως άνθρωπος που να το αγνοεί. Διότι αυτό προστάζει και ο θείος νόμος, αυτό απαιτούσε και ο μακάριος Απόστολος, ο οποίος, υφιστάμενος τέτοια επιβουλή και ενώ δικαζόταν, έλεγε: «Έπρεπε οι Ιουδαίοι από την Ασία να παρίστανται ενώπιόν σου και να κατηγορούν, εάν είχαν κάτι», τότε που και ο Φήστος, επειδή οι Ιουδαίοι επιθυμούσαν να διαπράξουν μια τέτοια επιβουλή, όμοια με αυτήν που τώρα έχουν κάνει εναντίον μας αυτοί εδώ, έλεγε: «Δεν συνηθίζεται στους Ρωμαίους να παραδίδουν ως χάρη κανέναν άνθρωπο, προτού ο κατηγορούμενος έχει απέναντί του κατά πρόσωπο τους κατηγόρους του και λάβει την ευκαιρία να απολογηθεί για το έγκλημα». Αλλά οι περί τον Ευσέβιο τόλμησαν να παραποιήσουν και τον νόμο, και έγιναν πιο άδικοι και από τους αδίκους. Διότι δεν ενήργησαν εξ αρχής κατ' ιδίαν, αλλά όταν αποδείχθηκαν ανίσχυροι όντας εμείς παρόντες, τότε πλέον εξήλθαν και, όπως οι Ιουδαίοι, έκαναν συμβούλιο κατ' ιδίαν, ώστε εμάς μεν να εξοντώσουν, την δε αίρεση να εισαγάγουν, όπως ακριβώς εκείνοι ζήτησαν τον Βαραββά. Για τον λόγο αυτόν ομολόγησαν ότι οι ίδιοι έπραξαν όλα αυτά από μόνοι τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Κεφάλ. εʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Λέγει Νικόδημος, ὁ ἐλθὼν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ᾽ αὐτοῦ πρότερον, καὶ γνῷ τί ποιεῖ; ΠΡΑΞΕΙΣ. Ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβον ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λέγων· Ἀνήρ τίς ἐστι καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος, περὶ οὗ γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων αἰτούμενοι κατ᾽ αὐτοῦ καταδίκην· πρὸς οὓς ἀπεκρίθην· Ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον, πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχῃ τοὺς κατηγόρους, τόπον τε ἀπολογίας λάβῃ περὶ τοῦ ἐγκλήματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο ε΄. ΙΩΑΝΝΗΣ, Λέγει ο Νικόδημος, ο οποίος είχε έλθει προς αυτόν τη νύκτα, όντας ένας από αυτούς: Μήπως ο νόμος μας δικάζει τον άνθρωπο, εάν δεν ακούσει πρώτα από αυτόν, και γνωρίσει τι πράττει; ΠΡΑΞΕΙΣ. Καθώς δε παρέμεναν εκεί πολλές ημέρες, ο Φήστος εξέθεσε στον βασιλέα την υπόθεση του Παύλου, λέγοντας: Υπάρχει κάποιος άνδρας που αφέθηκε δέσμιος από τον Φήλικα, για τον οποίο, όταν μετέβην στα Ιεροσόλυμα, εμφανίστηκαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι των Ιουδαίων ζητώντας την καταδίκη του· προς τους οποίους αποκρίθηκα: Ότι δεν είναι έθιμο στους Ρωμαίους να παραχωρούν ως χάρη κανέναν άνθρωπο, προτού ο κατηγορούμενος βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τους κατηγόρους του, και λάβει την ευκαιρία να απολογηθεί για την κατηγορία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Πρὸς οὓς ἀπεκρίθην, ὅτι Οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον εἰς ἀπώλειαν, πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους, τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος. Συνελθόντων οὖν αὐτῶν ἐνθάδε, ἀναβολὴν μηδεμίαν ποιησάμενος, τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα. Περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἐπέφερον, ὧν ὑπενόουν ἐγώ· ζητήματα δέ τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρὸς αὐτὸν, καὶ περί τινος Ἰησοῦ τεθνηκότος, ὃν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῇν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στους οποίους απάντησα ότι δεν συνηθίζουν οι Ρωμαίοι να παραδίδουν κανέναν άνθρωπο προς απώλεια, προτού ο κατηγορούμενος αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο τους κατηγόρους του και λάβει την ευκαιρία να απολογηθεί για την κατηγορία. Όταν λοιπόν συγκεντρώθηκαν αυτοί εδώ, χωρίς να δώσω καμία απολύτως αναβολή, την επόμενη ημέρα κάθισα στο δικαστικό βήμα και διέταξα να φέρουν τον άνδρα. Σχετικά με αυτόν, όταν στάθηκαν οι κατήγοροι, δεν διατύπωσαν καμία κατηγορία από όσες εγώ υποπτευόμουν· είχαν όμως εναντίον του ορισμένα ζητήματα σχετικά με τη δική τους θρησκεία, και για κάποιον Ιησού που είχε πεθάνει, τον οποίο ο Παύλος ισχυριζόταν ότι ζει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες