ΑΙΡ. Ὅτι μὲν οὖν ἅγια καὶ σεβάσμια, ἀληθές· οὐ μὴν καὶ προσκυνητὰ εἴρηται τοῖς Πατράσι. ΛΗʹ. ΟΡΘ. Καὶ πῶς ἂν εἴη ἅγια καὶ σεβάσμια, ἀμέτοχα τυγχάνοντα προσκυνήσεως; Λέγει τοίνυν ἐν ταῖς Πράξεσιν ὁ θεῖος Ἀπόστολος· Ἀναστρεφόμενος καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν, εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπτο, Ἀγνώστῳ Θεῷ· ὡς τῶν σεβασμάτων δηλαδὴ καὶ προσκυνημάτων τυγχανόντων. Καί, Σεβαστός, πάλιν, ὁ βασιλεύς, εἴρηται. Τοῦ γὰρ Παύλου, φησί, ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν.
Μετάφραση
ΑΙΡ. Το ότι λοιπόν είναι άγια και σεβάσμια, είναι αλήθεια· δεν έχουν ονομαστεί όμως και προσκυνητά από τους Πατέρες. ΛΗ'. ΟΡΘ. Και πώς θα μπορούσαν να είναι άγια και σεβάσμια, αν είναι αμέτοχα προσκυνήσεως; Λέει λοιπόν στις Πράξεις ο θείος Απόστολος: Καθώς περιφερόμουν και παρατηρούσα τα σεβάσματά σας, βρήκα και έναν βωμό στον οποίο είχε επιγραφεί: Στον Άγνωστο Θεό· με την έννοια δηλαδή ότι τα σεβάσματα είναι και προσκυνήματα. Και, Σεβαστός, πάλι, έχει ονομαστεί ο αυτοκράτορας. Διότι λέει: Επειδή ο Παύλος ζήτησε να κρατηθεί για να δικαστεί από τον Σεβαστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες