Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 25:3

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

αἰτούμενοι χάριν κατ᾿ αὐτοῦ, ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Θέλων δὲ χάριν καταθέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Φῆλιξ, κατέλιπε τὸν Παῦλον δεδεμένον. Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχίᾳ, μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρείας. Ἐνεφάνισάν τε αὐτῷ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν, αἰτούμενοι χάριν παρ᾽ αὐτοῦ, ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλὴμ, ἔνεδρον ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν. Ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον ἐν Καισαρείᾳ, ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι. Οἱ οὖν δυνατοὶ ἐν ὑμῖν, φησὶν, συγκαταβάντες, εἴ τί ἐστιν ἐν τῷ ἀνδρὶ τούτῳ, κατηγορείτωσαν αὐτοῦ. Διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας πλείους ἢ δέκα, καταβὰς εἰς Καισάρειαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐκέλευσε τὸν Παῦλον ἀχθῆναι. Παραγενομένου δὲ αὐτοῦ, περιέστησαν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιώματα φέροντες κατὰ τοῦ Παύλου, ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι, ἀπολογουμένου αὐτοῦ, ὅτι Οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων, οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν, οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον. Ὁ Φῆστος δὲ τοῖς Ἰουδαίοις θέλων χάριν καταθέσθαι, ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ, εἶπε· Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβὰς, ἐκεῖ περὶ τούτων κρίνεσθαι ἐπ᾽ ἐμοῦ; Ὅρα πῶς καὶ αὐτὸς τοῖς Ἰουδαίοις χαρίζεται, δήμῳ ὁλοκλήρῳ, καὶ πόλει. Διὰ τοῦτο πάλιν καὶ αὐτὸν ἐκφοβεῖ, ἀνθρωπίνῳ χρησάμενος ὅπλῳ· καὶ ἄκουε πῶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή δε ο Φήλιξ ήθελε να κάνει χάρη στους Ιουδαίους, άφησε τον Παύλο δεσμώτη. Ο Φήστος, λοιπόν, αφού ανέλαβε τη διοίκηση της επαρχίας, μετά από τρεις ημέρες ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα από την Καισάρεια. Τότε εμφανίστηκαν σε αυτόν οι αρχιερείς και οι πρόκριτοι των Ιουδαίων καταγγέλλοντας τον Παύλο, και τον παρακαλούσαν, ζητώντας του ως χάρη να τον μετακαλέσει στην Ιερουσαλήμ, στήνοντας ενέδρα για να τον σκοτώσουν καθ' οδόν. Ο Φήστος όμως αποκρίθηκε ότι ο Παύλος κρατείται στην Καισάρεια, και ότι ο ίδιος επρόκειτο να αναχωρήσει σύντομα για εκεί. «Οι προύχοντες, λοιπόν, ανάμεσά σας», είπε, «ας κατεβούν μαζί μου και, αν υπάρχει κάτι επιλήψιμο στον άνδρα αυτόν, ας τον κατηγορήσουν». Αφού διέμεινε ανάμεσά τους περισσότερες από δέκα ημέρες, κατέβηκε στην Καισάρεια, και την επομένη, αφού κάθισε στο δικαστικό βήμα, διέταξε να οδηγηθεί ενώπιόν του ο Παύλος. Όταν αυτός παρουσιάστηκε, τον περικύκλωσαν οι Ιουδαίοι που είχαν κατεβεί από τα Ιεροσόλυμα, προβάλλοντας πολλές και βαριές κατηγορίες εναντίον του Παύλου, τις οποίες δεν μπορούσαν να αποδείξουν, καθώς εκείνος απολογούνταν λέγοντας: «Ούτε απέναντι στον νόμο των Ιουδαίων, ούτε απέναντι στο ιερό, ούτε απέναντι στον Καίσαρα αμάρτησα σε κάτι». Ο Φήστος, όμως, θέλοντας να κάνει χάρη στους Ιουδαίους, αποκρίθηκε στον Παύλο και είπε: «Θέλεις να ανέβεις στα Ιεροσόλυμα και να δικαστείς εκεί για αυτά ενώπιόν μου;». Πρόσεξε πώς και αυτός χαρίζεται στους Ιουδαίους, σε ολόκληρο λαό και σε πόλη. Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, τον εκφοβίζει και πάλι, χρησιμοποιώντας ανθρώπινο όπλο· και άκουσε πώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Πῶς χρήματα, μιαρὲ, παρὰ ἀνθρώπου τὸ ἐναντίον κηρύττοντος ἐπιζητεῖς; Ὅτι δὲ οὐκ ἔλαβε, δῆλον ἐξ ὧν εἴασε δεδεμένον, λύσας ἂν, εἴπερ ἔλαβε. Περὶ ἐγκρατείας οὗτος διελέγετο, ἐκεῖνος δὲ χρήματα προσεδόκα λαβεῖν παρ᾽ αὐτοῦ ταῦτα διαλεγομένου. Καὶ αἰτῆσαι μὲν οὐκ ἐτόλμα· τοιοῦτον γὰρ ἡ κακία, δειλὸν καὶ πάντα ὑποπτεῦον· ἤλπιζε δέ· ὥστε εἰκότως αὐτοῖς ἐχαρίζετο, ἅτε τοσοῦτον ἄρξας ἐκεῖ. Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχίᾳ· ἐνεφάνισαν αὐτῷ ὅ τε ἀρχιερεὺς καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ Παύλου, φησίν. Εὐθέως καὶ ἐν ἀρχῇ προσῆλθον οἱ ἱερεῖς, οὐκ ἂν ὀκνήσαντες καὶ εἰς Καισάρειαν ἐλθεῖν, εἰ μὴ ἔφθη ἀνελθὼν, ὅπου γε εὐθέως ἐπιβάντι προσέρχονται. Καὶ καταβὰς ἐν Καισαρείᾳ, διατρίβει δέκα ἡμέρας. Τάχα, δοκῶ, ὥστε ἐγγενέσθαι τοῖς βουλομένοις αὐτὸν διαφθεῖραι. Παῦλος δὲ ἦν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ. Καὶ παρεκάλουν αὐτὸν, φησὶν, ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ. Καὶ διὰ τί χάριν ᾔτησαν, εἰ δίκαιός ἐστιν ἀποθανεῖν; Ἀλλ᾽ οὕτω κἀκείνῳ δήλη ἐγένετο ἡ ἐπιβουλὴ, ὡς διαλεγόμενον εἰπεῖν· Ἄνδρες οἱ συμπαρόντες, θεωρεῖτε τοῦτον, περὶ οὗ τὸ πλῆθος ἐνέτυχόν μοι τῶν Ἰουδαίων. Διὰ γὰρ τοῦ, Ἐνέτυχον, τὸ, Αἰτούμενοι κατ᾽ αὐτοῦ χάριν, δηλοῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς, μιαρέ, αναζητάς χρήματα από έναν άνθρωπο που κηρύττει το αντίθετο; Το ότι δε δεν έλαβε, είναι φανερό από το γεγονός ότι τον άφησε δεμένο, ενώ θα τον είχε ελευθερώσει, εάν βεβαίως είχε λάβει. Αυτός μεν συζητούσε περί εγκρατείας, εκείνος δε προσδοκούσε να λάβει χρήματα από αυτόν που του μιλούσε για αυτά. Και να τα ζητήσει βέβαια δεν τολμούσε· διότι τέτοια είναι η κακία, δειλή και πάντα καχύποπτη· ήλπιζε όμως· ώστε δικαιολογημένα τους έκανε τη χάρη, αφού είχε ασκήσει τόσον καιρό εξουσία εκεί. «Ο Φήστος, λοιπόν, αφού ανέλαβε την επαρχία», λέει, «του παρουσιάστηκαν ο αρχιερέας και οι προύχοντες των Ιουδαίων εναντίον του Παύλου». Αμέσως και από την αρχή τον πλησίασαν οι ιερείς, οι οποίοι δεν θα οκνούσαν να έλθουν και στην Καισάρεια, εάν δεν τους είχε προλάβει ανεβαίνοντας στην Ιερουσαλήμ, εφόσον τον πλησιάζουν αμέσως μόλις έφτασε. Και αφού κατέβηκε στην Καισάρεια, παραμένει δέκα ημέρες. Ίσως, νομίζω, ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε όσους ήθελαν να τον εξοντώσουν. Ο Παύλος όμως βρισκόταν στη φυλακή. «Και τον παρακαλούσαν», λέει, «να τον μεταφέρει στην Ιερουσαλήμ». Και για ποιο λόγο του ζήτησαν χάρη, εάν ήταν δίκαιο να πεθάνει; Αλλά έτσι έγινε φανερή η συνωμοσία και σε εκείνον, ώστε κατά τη συζήτηση να πει: «Άνδρες παρευρισκόμενοι, βλέπετε τούτον, για τον οποίο με πλησίασε το πλήθος των Ιουδαίων». Διότι διά του ρήματος «με πλησίασαν», φανερώνει το ότι «ζητούσαν χάρη εναντίον του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες