Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 26:32

ΟΜΙΛΙΑ ΝΓ΄. Σηκώθηκε τότε ο βασιλιάς και ο ηγεμόνας, η Βερνίκη και εκείνοι που κάθονταν μαζί τους. Και αφού αποχώρησαν, μιλούσαν μεταξύ τους λέγοντας: «Ο άνθρωπος αυτός δεν πράττει τίποτε άξιο θανάτου ή δεσμών». Ο Αγρίππας μάλιστα είπε στον Φήστο: «Ο άνθρωπος αυτός θα μπορούσε να είχε αφεθεί ελεύθερος, εάν δεν είχε επικαλεστεί τον Καίσαρα».

Γι' αυτό και, μολονότι έβλεπε το δικαστήριο να εκφέρει ευνοϊκότερη απόφαση για αυτόν, καθώς ο Αγρίππας έλεγε στον Φήστο: «Θα μπορούσε να είχε αφεθεί ελεύθερος αυτός ο άνθρωπος, αν δεν είχε επικαλεστεί τον Καίσαρα», ενώ δέθηκε και οδηγούνταν ως κρατούμενος μαζί με πλήθος άλλων δεσμωτών που είχαν διαπράξει αμέτρητα εγκλήματα, δεν αισθανόταν ντροπή που ήταν συνδεδεμένος μαζί τους, αλλά επιπλέον φρόντιζε για όλους τους συνεπιβάτες του. Και τούτο, μολονότι ο ίδιος είχε θάρρος και γνώριζε ότι βρισκόταν σε ασφάλεια, και ταξίδευε σε ένα τόσο μεγάλο πέλαγος δεμένος, και έχαιρε σαν να τον κατευόδωναν για να αναλάβει το ύψιστο αξίωμα. Διότι, βεβαίως, ο άθλος που προβαλλόταν ενώπιόν του, δηλαδή η πνευματική διόρθωση της πόλης των Ρωμαίων, δεν ήταν διόλου μικρός. Παρόλα αυτά, δεν παραμέλησε καθόλου όσους επέβαιναν στο πλοίο, αλλά και αυτούς τους καθοδήγησε, διηγούμενος το όραμα που του παρουσιάστηκε, από το οποίο πληροφορήθηκαν ότι όλοι όσοι ταξίδευαν μαζί του θα σώζονταν χάρη σε εκείνον. Αυτό δε το έπραξε, όχι για να υπερηφανευτεί, αλλά για να τους καταστήσει πειθήνιους στον ίδιο. Γι' αυτόν τον λόγο και ο Θεός παραχώρησε να ξεσηκωθεί η θάλασσα, ώστε τόσο από την παρακοή των συμβουλών του, όσο και από την υπακοή σε αυτές, να αποδειχθεί μέσα από όλα η χάρη του Παύλου. Διότι, πράγματι, τους συμβούλευσε να μην αποπλεύσουν και δεν εισακούστηκε, με αποτέλεσμα να περιέλθουν σε έσχατο κίνδυνο. Και ούτε τότε έγινε φορτικός, αλλά πάλι προνοούσε γι' αυτούς σαν πατέρας για τα παιδιά του, και έπραττε τα πάντα ώστε να μην απολεστεί κανείς.