Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 27:3

Όταν δε αποφασίστηκε να αποπλεύσουμε για την Ιταλία, παρέδωσαν τον Παύλο και κάποιους άλλους δεσμώτες σε έναν εκατόνταρχο, ονόματι Ιούλιο, της σπείρας του Σεβαστού. Και αφού επιβιβαστήκαμε σε αδραμυτηνό πλοίο, με σκοπό να πλεύσουμε προς τους τόπους της Ασίας, ανοιχτήκαμε στο πέλαγος, έχοντας μαζί μας τον Αρίσταρχο, τον Μακεδόνα από τη Θεσσαλονίκη. Την επόμενη ημέρα καταπλεύσαμε στη Σιδώνα. Παρατήρησε μέχρι πού συνοδεύει τον Παύλο και ο Αρίσταρχος. Ορθώς και χρησίμως παρίσταται ο Αρίσταρχος, καθώς έμελλε να αναγγείλει τα πάντα στη Μακεδονία.

Και ο Ιούλιος, συμπεριφερόμενος φιλάνθρωπα προς τον Παύλο, του επέτρεψε να πάει στους φίλους του για να τύχει περιποιήσεως. Και αφού αποπλεύσαμε από εκεί, πλεύσαμε υπό την σκέπη της Κύπρου, επειδή οι άνεμοι ήταν ενάντιοι. Επέτρεψε, λέγει, ο Ιούλιος, συμπεριφερόμενος φιλάνθρωπα προς τον Παύλο. Πολύ ορθά έπραξε και του το επέτρεψε αυτό, ώστε πηγαίνοντας στους γνωστούς του να τύχει περιποιήσεως· διότι ήταν φυσικό να έχει υποστεί μεγάλη κακουχία από τα δεσμά, από τον φόβο, και από το να άγεται και να φέρεται. Πρόσεξε πώς δεν αποκρύπτει ούτε αυτό το γεγονός, ότι δηλαδή επιθυμούσε να τύχει περιποιήσεως. Πάλι δοκιμασίες, πάλι άνεμοι ενάντιοι. Πρόσεξε πώς διαμέσου όλων αυτών υφαίνεται κατ' αυτόν τον τρόπο ο βίος των αγίων· ξέφυγαν από το δικαστήριο, και περιπίπτουν σε ναυάγιο και τρικυμία. Και δηλώνοντας ακριβώς αυτό, προσθέτει: «Και αφού διαπλεύσαμε το πέλαγος της Κιλικίας και της Παμφυλίας, φθάσαμε στα Μύρα της Λυκίας. Και εκεί, αφού βρήκε ο εκατόνταρχος ένα αλεξανδρινό πλοίο που έπλεε για την Ιταλία, μας επιβίβασε σε αυτό». Αφού βρήκε πλοίο, λέγει, αλεξανδρινό. Και ευλόγως βρίσκεται το πλοίο αυτό, ώστε και εκείνοι να αναγγείλουν στην Ασία τα όσα αφορούσαν τον Παύλο, και τούτοι στη Λυκία. Πρόσεξε ότι ο Θεός δεν καινοτομεί, ούτε μεταβάλλει τη φυσική τάξη, αλλά τον αφήνει να πλέει μέσα σε δυσμενείς ανέμους. Αλλά ακόμη και έτσι, επιτελεί θαύμα.