Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 28:11

Σε πλοίο... αλεξανδρινό, με έμβλημα τους Διοσκούρους. Του Κυρίλλου. Ήταν ανέκαθεν έθιμο, ιδιαίτερα στα πλοία των Αλεξανδρινών, να υπάρχουν τέτοιες παραστάσεις στην πλώρη, τόσο δεξιά όσο και αριστερά. Επειδή δε, καθώς επικρατούσε η ειδωλολατρία εκείνη την εποχή, ήταν φυσικό να είναι ζωγραφισμένοι στο πλοίο οι Διόσκουροι, κατά συνέπεια είναι λογικό να νοηθεί ως αλλόφυλο, δηλαδή ειδωλολατρικό.

Και εκείνος που συνέγραψε τις Πράξεις των αγίων Αποστόλων αναφέρει ότι αυτός και οι συνοδοί του επιβιβάστηκαν σε ένα αλεξανδρινό πλοίο που είχε ως έμβλημα τους Διόσκουρους. Διότι υπήρχε η συνήθεια, κυρίως στα πλοία των Αλεξανδρινών, να υπάρχουν τέτοιες παραστάσεις στην πλώρη, δεξιά και αριστερά. Επειδή δε ήταν φυσικό, καθώς εκείνη την εποχή επικρατούσε η ειδωλολατρία, να έχουν ζωγραφιστεί στο πλοίο οι Διόσκουροι, έπεται συνεπώς ότι ο ιδιοκτήτης του πλοίου ήταν αλλόφυλος, δηλαδή ειδωλολάτρης.

Ώστε ήταν άξιος να ευεργετηθεί· γι' αυτό, ανταποδίδοντάς του τη φιλοξενία, τον θεράπευσε. Όταν δε έγινε αυτό, και οι υπόλοιποι που είχαν ασθενείς στο νησί προσέρχονταν και θεραπεύονταν· οι οποίοι και με πολλές τιμές μας τίμησαν, και κατά την αναχώρησή μας μάς εφοδίασαν με τα αναγκαία· δηλαδή, έδωσαν τα αναγκαία και σε εμάς κατά τον απόπλου, αλλά και στους άλλους. Δες ότι δεν έμειναν αβοήθητοι ούτε όταν απαλλάχθηκαν από τον χειμώνα, αλλά και η φιλοξενία υπήρξε πλουσιοπάροχη εξαιτίας του· διότι επί τρεις μήνες βρίσκονταν εκεί και τρέφονταν όλοι. Και για το ότι παρέμειναν τόσο πολύ χρόνο, άκου πώς το ερμηνεύει προσθέτοντας: «Μετά δε από τρεις μήνες αποπλεύσαμε με αλεξανδρινό πλοίο, το οποίο είχε παραχειμάσει στο νησί και είχε ως έμβλημα τους Διοσκούρους. Και αφού καταπλεύσαμε στις Συρακούσες, παραμείναμε τρεις ημέρες. Από εκεί, περιπλέοντας, καταλήξαμε στο Ρήγιο· και μετά από μία ημέρα, επειδή φύσηξε νότιος άνεμος, φτάσαμε τη δεύτερη ημέρα στους Ποτιόλους, όπου βρήκαμε αδελφούς και παρακληθήκαμε να μείνουμε κοντά τους επτά ημέρες· και έτσι φτάσαμε στη Ρώμη. Και από εκεί, οι αδελφοί, ακούγοντας τα σχετικά με εμάς, βγήκαν να μας προϋπαντήσουν μέχρι το Αππίου Φόρον και τις Τρεις Ταβέρνες. Όταν τους είδε ο Παύλος, ευχαρίστησε τον Θεό και πήρε θάρρος». Δες ότι όλα αυτά γίνονταν εξαιτίας του Παύλου, προκειμένου να πιστέψουν οι φυλακισμένοι, οι στρατιώτες και ο εκατόνταρχος.

Αναλογίσου πόσο μεγάλο είναι το κέρδος της φιλοξενίας· όχι σαν να υπήρχε ανάγκη ούτε παρά τη θέλησή του, αλλά θεωρώντας το ως κέρδος, τους φιλοξένησε επί τρεις ημέρες. Γι' αυτό και δικαίως λαμβάνει αμοιβή για μια τέτοια φιλοξενία, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερη από ό,τι προσέφερε· διότι θεραπεύει τον πατέρα του, ο οποίος υπέφερε βαριά από δυσεντερία· και όχι μόνο αυτόν, αλλά και πολλούς άλλους που είχαν ασθένειες τους αξιώνει των ίδιων ευεργεσιών· οι οποίοι, ανταποδίδοντας, τον ανταμείβουν με τιμές και με εφόδια. Κάνοντας δε αυτό φανερό, προσθέτει: «Οι οποίοι και με πολλές τιμές μας τίμησαν, και όταν αποπλεύσαμε, μας εφοδίασαν με τα αναγκαία». Δεν έλαβε μισθό, μη γένοιτο· αλλά εκπληρώνεται το γεγραμμένο: «Άξιος είναι ο εργάτης της τροφής του». Αυτοί δε που τους υποδέχθηκαν με τέτοιο τρόπο, είναι ολοφάνερο ότι αποδέχθηκαν και τον λόγο του κηρύγματος· διότι δεν θα τους είχε μιλήσει για τόσα πολλά μέσα σε διάστημα τριών μηνών, εάν δεν είχαν πιστέψει βαθύτατα και δεν είχαν επιδείξει καρπούς· ώστε από αυτό μπορεί κανείς να δει μια μεγάλη απόδειξη του πλήθους εκείνων που πίστεψαν. Και αποπλεύσαμε, λέει, με ένα αλεξανδρινό πλοίο που είχε ξεχειμωνιάσει στο νησί, το οποίο είχε ως έμβλημα τους Διόσκουρους. Ίσως αυτό να ήταν γραμμένο πάνω του· τόσο πολύ ήταν βυθισμένοι στην ειδωλολατρία. Παρατήρησε πώς διατρίβουν κάπου και πώς πάλι σπεύδουν. Στον δε Παύλο επετράπη να μένει μόνος του. Επομένως, ο Παύλος ενέπνεε τόσο σεβασμό, ώστε του επετράπη να παραμένει μόνος του. Και δεν είναι καθόλου παράξενο· διότι, εάν και πριν από αυτό του συμπεριφέρθηκαν με φιλανθρωπία, πόσω μάλλον τώρα.