Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 28:17

Από αυτό μαθαίνουμε ότι, κατά τον ανθρώπινο τρόπο, και παρηγορούνταν και το αντίθετο. Όταν δε φθάσαμε στη Ρώμη, επετράπη στον Παύλο να μένει μόνος του, μαζί με τον στρατιώτη που τον φρουρούσε. Βλέπεις; Του παραχωρήθηκε η άδεια να μένει μόνος του. Και αυτό δεν αποτελεί μικρό τεκμήριο του ότι προκαλούσε μεγάλο θαυμασμό· διότι βεβαίως δεν τον συγκατέλεγαν με τους υπολοίπους. Συνέβη δε, μετά από τρεις ημέρες, να συγκαλέσει τους προκρίτους των Ιουδαίων. Μετά από τρεις ημέρες κάλεσε τους πρώτους των Ιουδαίων, ώστε να μην προκαταληφθεί η ακοή τους.

ΟΜΙΛΙΑ ΝΕ΄. Έπειτα δε από τρεις ημέρες, ο Παύλος συγκάλεσε τους πρώτους των Ιουδαίων. Όταν δε αυτοί συγκεντρώθηκαν, τους έλεγε: «Άνδρες αδελφοί, εγώ, χωρίς να έχω πράξει τίποτα εναντίον του λαού ή των πατροπαράδοτων εθίμων, παραδόθηκα ως δέσμιος από τα Ιεροσόλυμα στα χέρια των Ρωμαίων. Αυτοί, αφού με ανέκριναν, ήθελαν να με απολύσουν, διότι δεν υπήρχε σε εμένα καμία αιτία θανάτου».

Πρόσεξε δε πώς συνθέτει και την απολογία του, λέγοντας: Άνδρες αδελφοί, εγώ, χωρίς να έχω πράξει τίποτε εναντίον του λαού ή των πατροπαράδοτων εθίμων, παραδόθηκα δέσμιος από τα Ιεροσόλυμα στα χέρια των Ρωμαίων. Έπειτα, αφού είπε αυτά, επειδή ήταν επόμενο κάποιοι από τους ακροατές να πουν: Πώς είναι λογικό να σε παραδώσουν έτσι απλά;, πρόσθεσε: Οι οποίοι, αφού με ανέκριναν, ήθελαν να με απολύσουν· σαν να έλεγε: Το μαρτυρούν οι άρχοντες των Ρωμαίων, οι οποίοι και με ανέκριναν και ήθελαν να με απολύσουν. Πώς λοιπόν δεν τον απέλυσαν;

Αλλά τα μεν παιδιά θα μπορούσαν εύκολα να εξαπατηθούν, οι πραγματικοί όμως άνδρες, επειδή είναι έμπειροι στην πνευματική καλλιέργεια, γνωρίζουν να διακρίνουν τα αληθινά αγαθά από τα κακά. Ελάτε λοιπόν, ας σας παρουσιάσουμε τα παραδείγματά τους μέσα από τις Γραφές. Τι είναι άραγε η κολακεία, η δουλοπρέπεια και η θωπεία; Ο Σιβά κολάκευε άκαιρα τον Δαβίδ και διέβαλε τον ίδιο του τον κύριο· ή μάλλον ο Αχιτόφελ τον Αβεσσαλώμ. Αλλά ο Δαβίδ δεν ήταν τέτοιος, αλλά ταπεινόφρων. Διότι κόλακες είναι οι ύπουλοι· όπως, για παράδειγμα, όταν λένε οι μάγοι: «Βασιλιά, να ζήσεις εις τους αιώνας». Και στην περίπτωση του Παύλου, στις Πράξεις των Αποστόλων, θα βρούμε πολλά παρόμοια περιστατικά, όταν συνομιλεί με τους Ιουδαίους, όχι κολακεύοντας, αλλά δείχνοντας ταπεινοφροσύνη· διότι γνωρίζει να μιλάει και με παρρησία· όπως όταν λέει: «Άνδρες αδελφοί, χωρίς να έχω πράξει τίποτε εναντίον του λαού ή των πατρικών μας εθίμων, παραδόθηκα δέσμιος από τα Ιεροσόλυμα».