Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 28:19

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀντιλεγόντων δὲ τῶν ᾿Ιουδαίων ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα, οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορῆσαι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Ἀντιλεγόντων δὲ τῶν Ἰουδαίων, ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα, οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορῆσαι. Διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν παρεκάλεσα ὑμᾶς ἰδεῖν καὶ προσλαλῆσαι· ἕνεκεν γὰρ τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἰσραὴλ, τὴν ἅλυσιν ταύτην περίκειμαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή όμως οι Ιουδαίοι έφεραν αντιρρήσεις, αναγκάστηκα να επικαλεστώ τον Καίσαρα, όχι επειδή είχα να κατηγορήσω για κάτι το έθνος μου. Για την αιτία αυτή, λοιπόν, σας παρακάλεσα να σας δω και να σας μιλήσω· διότι για την ελπίδα του Ισραήλ φέρω αυτήν την αλυσίδα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Ἀντιλεγόντων Ἰουδαίων, φησίν. Ὁρᾷς πῶς καθαιρεῖ αὐτῶν τὰ ἐγκλήματα; Εἰ γὰρ ἐβούλετο αὐξῆσαι, ἐνῆν καὶ καταφορικώτερον χρήσασθαι. Διὸ καὶ οὕτως εἰπὼν, ἐπήγαγεν· Ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα· ὥστε συγγνώμης τὸ πᾶν ἐστιν. Εἶτα, ἵνα μηδεὶς εἴπῃ, Τί οὖν; καὶ ἵνα αὐτῶν κατηγορήσῃς, τοῦτο πεποίηκας; διὰ τῆς ἐπαγωγῆς διορθοῦται τὸ ὑφορμοῦν, καὶ λέγει· Οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορῆσαι· τουτέστιν, Ἐπεκαλεσάμην Καίσαρα οὐχ ὥστε κατηγορῆσαι, ἀλλ᾽ ὥστε διαφυγεῖν τὸν κίνδυνον. Ἕνεκεν γὰρ ὑμῶν τὴν ἅλυσιν ταύτην περίκειμαι. Τοσοῦτον ἀπέχω, φησὶν, ἐχθρῶς πρὸς ἡμᾶς διακεῖσθαι, ὅτι καὶ τὴν ἅλυσιν περίκειμαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Επειδή έφεραν αντίρρηση οι Ιουδαίοι», λέει. Βλέπεις πώς αναιρεί τις κατηγορίες εναντίον τους; Διότι, εάν ήθελε να τις επιτείνει, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πιο επιθετικό λόγο. Γι' αυτό και, αφού μίλησε έτσι, πρόσθεσε: «Αναγκάστηκα να επικαλεστώ τον Καίσαρα»· επομένως τα πάντα είναι απολύτως δικαιολογημένα. Έπειτα, για να μην πει κανείς: «Τι λοιπόν; Το έκανες αυτό για να τους κατηγορήσεις;», με τη συνέχεια του λόγου του διορθώνει την υπόνοια και λέει: «Όχι επειδή είχα να κατηγορήσω σε κάτι το έθνος μου»· δηλαδή, επικαλέστηκα τον Καίσαρα όχι για να κατηγορήσω, αλλά για να διαφύγω τον κίνδυνο. «Διότι για χάρη σας φορώ αυτήν την αλυσίδα». Τόσο πολύ απέχω, λέει, από το να διάκειμαι εχθρικά απέναντί σας, ώστε να φορώ και αυτήν την αλυσίδα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Ἠναγκάσθην, φησὶν, ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα, οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορῆσαι· τουτέστιν, οὐχ ἵνα κακοῖς ἑτέρους περιβάλω, ἀλλ᾽ ἵνα κακῶν ἐμαυτὸν ἀπαλλάξω, τοῦτο ἐποίησα, καὶ οὐχ ἑκὼν, ἀλλ᾽ ἀναγκασθείς. Ὅρα οἰκειότητα ῥημάτων· οὐκ ἀλλοτριοῦται αὐτοὺς, ἀλλ᾽ οἰκειοῦται τῷ εἰπεῖν, Τοῦ ἔθνους μου. Πάλιν δὲ κατασπείρει τὸ δόγμα. Καὶ οὐκ εἶπεν, Οὐ κατηγορῶ, ἀλλ᾽, Οὐκ ἔχω τι κατηγορῆσαι, καίτοι τοιαῦτα παθὼν οὕτω δεινά. Οὐδὲν οὖν τούτων φησὶν, ἵνα μὴ φορτικὸν ποιήσῃ τὸν λόγον· οὐδὲ χαρίζεσθαι αὐτοῖς δοκεῖ. Καὶ διὰ τοῦτο οὐ λέγει, ἀλλ᾽ αἰνίττεται μόνον καὶ παρατρέχει· τοῦτο γὰρ ἦν τέως τὸ σπουδαζόμενον, τὸ δεῖξαι ὅτι Ῥωμαίοις παρέδωκαν δέσμιον. Τοὺς δὲ καταδικάσαι δέον ἐκείνους, δέον κατηγορῆσαι, μᾶλλον ἀπολογοῦνται· δι᾽ ὧν δὲ συμφαίνουσι τὴν ἀπολογίαν, κατηγοροῦσιν αὐτῶν. Γνωστόν ἐστιν ἡμῖν, ὅτι πανταχοῦ, φησὶν, ἀντιλέγεται. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ τοῦτο συμβαίνει, ὅμως καὶ πιστεύετε πανταχοῦ. Οἷς ἐξετίθετο, φησὶν, ἀπό τε νόμου καὶ προφητῶν. Ὅρα πάλιν οὐκ ἀπὸ σημείων, ἀλλ᾽ ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ἐπιστομίζοντα αὐτοὺς, καὶ πανταχοῦ τοῦτο ποιοῦντα· καίτοι γε ἐνῆν καὶ σημεῖα ποιῆσαι, ἀλλὰ λοιπὸν οὐκ ἔτι πιστὸν τὸ πρᾶγμα ἦν· μέγα γὰρ τοῦτο σημεῖον, τὸ ἀπὸ νόμου καὶ τῶν προφητῶν διαλέγεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναγκάστηκα, λέει, να επικαλεστώ τον Καίσαρα, όχι επειδή είχα να κατηγορήσω για κάτι το έθνος μου· δηλαδή, δεν το έκανα για να εμπλέξω άλλους σε δεινά, αλλά για να απαλλάξω τον εαυτό μου από τα δεινά, και το έπραξα όχι εκουσίως, αλλά εξαναγκασμένος. Δες την οικειότητα των λόγων· δεν τους αποξενώνει, αλλά τους θεωρεί δικούς του με το να πει: «Το έθνος μου». Και πάλι, όμως, σπέρνει το δόγμα. Και δεν είπε: «Δεν κατηγορώ», αλλά: «Δεν έχω κάτι να κατηγορήσω», παρόλο που είχε υποστεί τόσο φοβερά δεινά. Δεν λέει, λοιπόν, τίποτε από αυτά, για να μην καταστήσει τον λόγο του φορτικό· ούτε όμως φαίνεται να τους χαρίζεται. Και γι' αυτό δεν τα αναφέρει ανοιχτά, αλλά μόνο αφήνει υπονοούμενα και τα προσπερνά· διότι αυτό ήταν το πρωταρχικό του μέλημα, το να δείξει ότι τον παρέδωσαν στους Ρωμαίους ως δέσμιο. Εκείνοι, δε, που έπρεπε να καταδικάσουν, που έπρεπε να κατηγορήσουν, μάλλον απολογούνται· και μέσα από αυτά με τα οποία συμφωνούν στην απολογία τους, τους κατηγορούν. Μας είναι γνωστό, λέει, ότι παντού συναντά αντιρρήσεις. Αλλά, έστω κι αν συμβαίνει αυτό, εντούτοις και πιστεύετε παντού. Στους οποίους εξέθετε, λέει, τη διδασκαλία με βάση τον Νόμο και τους Προφήτες. Δες πάλι ότι δεν τους αποστομώνει με σημεία, αλλά με τον Νόμο και τους Προφήτες, και ότι το κάνει αυτό παντού· καίτοι βέβαια μπορούσε να επιτελέσει και σημεία, αλλά πλέον το πράγμα δεν θα ήταν πειστικό· διότι αυτό είναι μέγα σημείο, το να επιχειρηματολογεί κανείς με βάση τον Νόμο και τους Προφήτες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες