Οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί, τουτέστιν, ἐν τῇ σαρκί μου, ἀγαθόν· πολλάκις δὲ καὶ τὸν ἄνθρωπον· ὥσπερ δὴ καὶ Δαβὶδ ἔλεγε· Πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει. Ἡ τοῦ Θεοῦ τοίνυν ἐλπὶς καὶ τὴν ἡδονὴν χαλινοῖ, καὶ τὸν ἐχθρὸν ἄνθρωπον συμποδίζει, καὶ ἀφοβίαν ἡμῖν ἐξ ἑκατέρου δίδωσιν. «Ὅλην τὴν ἡμέραν τοὺς λόγους μου.» Σαφῶς καὶ νῦν τοὺς Ἰουδαίους αἰνίττεται· οὗτοι γὰρ τοὺς λόγους τῶν πιστῶν, ὡς ἔλεγχον ἔχοντας τῆς αὐτῶν ἀπιστίας, διαπαντὸς ἐβδελύττοντο· ἀπὸ πρωῒ τοιγαροῦν ἕως ἑσπέρας τοῦ Παύλου πρὸς αὐτοὺς ῥητορεύοντος, ἐκεῖνοι τὴν ἀλήθειαν τοῦ λόγου βδελυξάμενοι, ἀσύμφωνοι, καθά φησιν ὁ Λουκᾶς. Ἀνεχώρησαν κατ’ ἐμοῦ πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν εἰς κακόν. Οὐδὲν γὰρ ἀγαθὸν περὶ τῶν ἐθνῶν οἱ παῖδες τῶν Ἰουδαίων λογίζονται (ἐπειδὴ πᾶς ἄνθρωπος πονηρὸς προφέρει τὸ πονηρὸν), καὶ πάντα τρόπον ἡμᾶς ἀπατῆσαι πειράζουσιν.
Μετάφραση
Διότι γνωρίζω ότι δεν κατοικεί μέσα μου, δηλαδή στη σάρκα μου, το αγαθό· συχνά δε υποδηλώνει και τον άνθρωπο, όπως ακριβώς έλεγε και ο Δαβίδ: «Προς εσένα κάθε σάρκα θα έρθει». Η ελπίδα λοιπόν στον Θεό και την ηδονή χαλιναγωγεί, και τον εχθρό άνθρωπο εμποδίζει, και μας παρέχει αφοβία και από τα δύο. «Όλη την ημέρα τα λόγια μου». Σαφώς και τώρα υπονοεί τους Ιουδαίους· διότι αυτοί αποστρέφονταν πάντοτε τα λόγια των πιστών, επειδή αποτελούσαν τον έλεγχο της δικής τους απιστίας. Γι' αυτό, ενώ ο Παύλος τους κήρυττε από το πρωί έως το βράδυ, εκείνοι, αφού αποστράφηκαν την αλήθεια του λόγου, αναχώρησαν ασύμφωνοι μεταξύ τους, όπως λέει ο Λουκάς. Εναντίον μου όλοι οι διαλογισμοί τους είναι για κακό. Διότι τίποτα αγαθό δεν σκέφτονται για τα έθνη τα τέκνα των Ιουδαίων (επειδή κάθε πονηρός άνθρωπος προφέρει το πονηρό), και προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας εξαπατήσουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες