Ἀρίσταρχος αὐτῷ συνῆν, ὃν καὶ εἰκότως συναιχμάλωτόν που τῶν ἐπιστολῶν ἀποκαλεῖ. καὶ Λουκᾶς, ὁ καὶ τὰς πράξεις τῶν ἀποστόλων γραφῇ παραδούς, ἐν τούτοις κατέλυσε τὴν ἱστορίαν, διετίαν ὅλην ἐπὶ τῆς Ῥώμης τὸν Παῦλον ἄνετον διατρῖψαι καὶ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον ἀκωλύτως κηρῦξαι ἐπισημηνάμενος. τότε μὲν οὖν ἀπολογησάμενον, αὖθις ἐπὶ τὴν τοῦ κηρύγματος διακονίαν λόγος ἔχει στείλασθαι τὸν ἀπόστολον, δεύτερον δ᾽ ἐπιβάντα τῇ αὐτῇ πόλει τῷ κατ᾽ αὐτὸν τελειωθῆναι μαρτυρίῳ· ἐν ᾧ δεσμοῖς ἐχόμενος, τὴν πρὸς Τιμόθεον δευτέραν ἐπιστολὴν συντάττει, ὁμοῦ σημαίνων τήν τε προτέραν αὐτῷ γενομένην ἀπολογίαν καὶ τὴν παρὰ πόδας τελείωσιν. δέχου δὴ καὶ τούτων τὰς αὐτοῦ μαρτυρίας· «ἐν τῇ πρώτῃ μου», φησίν, «ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι παρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον (μὴ αὐτοῖς λογισθείη), ὁ δὲ κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέν με, ἵνα δι᾽ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσωσι πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος». σαφῶς δὴ παρίστησιν διὰ τούτων ὅτι δὴ τὸ πρότερον, ὡς ἂν τὸ κήρυγμα τὸ δι᾽ αὐτοῦ πληρωθείη, ἐρρύσθη ἐκ στόματος λέοντος, τὸν Νέρωνα ταύτῃ, ὡς ἔοικεν, διὰ τὸ ὠμόθυμον προσειπών.
Μετάφραση
Ο Αρίσταρχος ήταν μαζί του, τον οποίο και δικαιολογημένα κάπου στις επιστολές τον αποκαλεί συναιχμάλωτό του. Και ο Λουκάς, ο οποίος μας παρέδωσε γραπτώς τις Πράξεις των Αποστόλων, με αυτά ολοκλήρωσε την ιστορία, σημειώνοντας ότι ο Παύλος διέτριψε ολόκληρη διετία στη Ρώμη ελεύθερος και κήρυττε τον λόγο του Θεού ανεμπόδιστα. Τότε λοιπόν, αφού απολογήθηκε, η παράδοση αναφέρει ότι ο απόστολος ξεκίνησε πάλι για τη διακονία του κηρύγματος, και όταν ήλθε για δεύτερη φορά στην ίδια πόλη, τελειώθηκε με το μαρτύριό του· κατά τη διάρκεια του οποίου, ευρισκόμενος στα δεσμά, συντάσσει τη Δεύτερη προς Τιμόθεον Επιστολή, επισημαίνοντας ταυτόχρονα και την προηγούμενη απολογία του και την επικείμενη τελείωσή του. Δέξου λοιπόν και για αυτά τις δικές του μαρτυρίες: «Κατά την πρώτη μου», λέει, «απολογία, κανείς δεν παραστάθηκε κοντά μου, αλλά όλοι με εγκατέλειψαν (ας μην τους καταλογιστεί), ο Κύριος όμως στάθηκε δίπλα μου και με ενδυνάμωσε, ώστε δι' εμού το κήρυγμα να εκπληρωθεί και να το ακούσουν όλα τα έθνη, και λυτρώθηκα από το στόμα του λέοντα». Σαφώς, λοιπόν, παριστάνει μέσω αυτών ότι, την πρώτη φορά, προκειμένου να ολοκληρωθεί μέσω αυτού το κήρυγμα, λυτρώθηκε από το στόμα του λέοντα, αποκαλώντας με αυτόν τον τρόπο, όπως φαίνεται, τον Νέρωνα εξαιτίας της σκληρότητάς του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες