Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 3:20

Και δεν λέει: «Από τις αμαρτίες σας», αλλά: «Για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας», δηλώνοντας το ίδιο πράγμα. Έπειτα προσθέτει το όφελος: «Για να έλθουν καιροί αναψυχής από το πρόσωπο του Κυρίου». Δείχνει εδώ ότι αυτοί είχαν ταλαιπωρηθεί και είχαν καταπονηθεί από πολλά δεινά. Γι' αυτό και μίλησε κατ' αυτόν τον τρόπο, γνωρίζοντας ότι σε εκείνον που πάσχει και αναζητά παρηγοριά, αυτός ο λόγος θα ταίριαζε.

β΄. Και πρόσεξε πώς προχωρεί μεθοδικά. Στην μεν πρώτη του ομιλία υπαινίχθηκε ήπια την ανάσταση και την καθέδρα στον ουρανό· εδώ όμως αναφέρει και την εμφανή παρουσία Του. «Και να αποστείλει τον προορισμένο για σας Ιησού Χριστό, τον οποίο πρέπει βέβαια να δεχθεί ο ουρανός»· αντί του να πει, είναι ανάγκη· «έως τους χρόνους της αποκατάστασης των πάντων». Το γιατί δεν έρχεται τώρα, η αιτία είναι φανερή. «Για τα οποία», λέει, «μίλησε ο Θεός δια στόματος των αγίων του προφητών από τους αιώνες». Ο Μωυσής βέβαια είπε προς τους πατέρες, ότι «Ο Κύριος ο Θεός σας θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας σαν εμένα· αυτόν θα ακούτε σε όλα όσα σας πει». Εκεί μεν μνημόνευσε τον Δαβίδ, ενώ εδώ τον Μωυσή. «Όλων αυτών», λέει, «για τα οποία μίλησε ο Θεός». Δεν λέει, «Για τα οποία μίλησε ο Χριστός», αλλά, «Για τα οποία μίλησε ο Θεός», καθοδηγώντας τους έτσι σιγά-σιγά προς την πίστη με το να τα παρουσιάζει ακόμη συγκαλυμμένα. Έπειτα καταφεύγει στο πιο αξιόπιστο, λέγοντας: «Ο Κύριος ο Θεός θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας σαν εμένα· αυτόν θα ακούτε σε όλα». Έπειτα ακολουθεί και μεγάλη τιμωρία. «Και θα συμβεί», λέει, «κάθε ψυχή, η οποία δεν θα ακούσει τον προφήτη εκείνο, να εξολοθρευτεί από τον λαό». «Αλλά και όλοι οι προφήτες από τον Σαμουήλ και έπειτα, όσοι μίλησαν, προανήγγειλαν τις ημέρες αυτές». Εδώ εύστοχα ανέφερε τον όλεθρο. Διότι, όταν λέει κάτι το σπουδαίο, καταφεύγει στους πρώτους προφήτες.

Έπειτα προσθέτει: «Ώστε να έλθουν σε εσάς καιροί αναψυχής». Εδώ ομιλεί αμυδρά περί της αναστάσεως. Διότι πράγματι εκείνοι είναι οι καιροί αναψυχής, τους οποίους επιζητούσε και ο Παύλος, λέγοντας: «Και εμείς που βρισκόμαστε στο σκήνωμα στενάζουμε βαρυνόμενοι». Έπειτα, δεικνύοντας ότι Αυτός είναι ο αίτιος των καιρών της αναψυχής, λέγει: «Και να αποστείλει τον προορισμένο για εσάς Ιησού Χριστό». Δεν είπε, «να εξαλειφθεί η αμαρτία σας», αλλά «οι αμαρτίες», υπονοώντας και εκείνην. «Να αποστείλει». Λέγοντας αυτό, δεν λέγει πλέον από πού, αλλά μόνον προσθέτει: «Τον οποίον πρέπει να δεχθεί ο ουρανός».