Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 3:22

Εάν μπορείτε να εξισωθείτε με τους αποστόλους, δεν λέω πάνω στο νερό, αλλά βαδίστε πάνω στη γη, όπως ο Πέτρος πάνω στη θάλασσα. Εάν έχετε κάποια δύναμη, συναγωνιστείτε τους αποστόλους· δεν λέω τα πνεύματα, διώξτε έστω τα πτηνά, όπως οι απόστολοι τους δαίμονες. Πείτε μου· είστε μαθητές του Μωυσή; Εάν είστε μαθητές του Μωυσή, θα υπακούατε στον Μωυσή, ο οποίος λέει γι' αυτόν: «Προφήτη θα αναστήσει για εσάς Κύριος ο Θεός από τους αδελφούς σας, όπως εμένα. Αυτόν θα ακούτε σε όλα όσα τυχόν σας πει. Και θα συμβεί το εξής: κάθε ψυχή που δεν θα υπακούσει σε εκείνον τον προφήτη, θα εξολοθρευτεί». Προσέξτε μήπως εξολοθρευτείτε και διασκορπιστείτε σε όλα τα έθνη, επειδή δεν αναγνωρίζετε τη δύναμη εκείνου που προφητεύτηκε. Δεν γνωρίζετε ποιος είναι ο θεραπευτής των οφθαλμών μου; Δεν τον γνωρίζετε, επειδή τον αναζητάτε για να τον θανατώσετε. Και όμως γνωρίζετε και ποιος είναι, και από πού προέρχεται. Διότι όταν ερωτηθήκατε από τον Ηρώδη πού γεννιέται ο Χριστός, με απόλυτη ακρίβεια αναγγείλατε και τον τόπο και τον τρόπο, λέγοντας ότι γεννιέται στη Βηθλεέμ.

Εμείς όμως, αφού αποδεχθήκαμε αυτόν που είχε προαναγγελθεί από τον Μωυσή και τους υπόλοιπους προφήτες, και έχοντας ως διακαή πόθο να τον υπακούμε, γινόμαστε εκπληρωτές της παραγγελίας του Μωυσή, με την οποία είπε: «Αυτόν θα ακούτε. Και κάθε ψυχή που δεν θα υπακούσει σε εκείνον τον προφήτη, θα εξολοθρευτεί από το γένος της». Το ποια είναι αυτά που διέταξε ο προφήτης στα οποία οφείλουμε να υπακούμε, το ακούσαμε λίγο πρωτύτερα: τα πάνσοφα, τέλεια και ουράνια παραγγέλματα, τα οποία βέβαια δεν καταδέχθηκε να τα παραδώσει «σε πέτρινες πλάκες» παρόμοια με τον Μωυσή, ούτε έκρινε άξιο να τα καταθέσει με μελάνι και χαρτιά, αλλά σε ψυχές κεκαθαρμένες και προικισμένες με νοερή ουσία, δηλαδή των μαθητών του· στις οποίες, αφού εγχάραξε τους νόμους της Καινής Διαθήκης, εκπλήρωνε εμπράκτως την προφητεία που ειπώθηκε μέσω του Ιερεμία: «Θα συνάψω καινή διαθήκη, όχι σύμφωνα με τη διαθήκη που σύναψα με τους πατέρες τους. Διότι αυτή είναι η διαθήκη που θα συνάψω με τον οίκο του Ισραήλ: θα δώσω τους νόμους μου στη διάνοιά τους, και πάνω στις καρδιές τους θα τους γράψω, και εγώ θα είμαι Θεός τους, και αυτοί θα είναι λαός μου».

Ο Μωυσής αναφέρει: «Ο Κύριος ο Θεός μας θα αναστήσει για εσάς Προφήτη από τους αδελφούς σας, όμοιο με εμένα· αυτόν θα υπακούτε σε όλα, όσα τυχόν σας πει· και θα συμβεί το εξής: όποιος δεν υπακούσει σε εκείνον τον προφήτη, θα εξολοθρευτεί». Πολλοί προφήτες αναστήθηκαν. Άραγε για ποιον από αυτούς ομιλεί; Και αυτός που πρόκειται να αναστηθεί, άραγε θα διδάξει τα του Μωυσή, ή άλλα; Εάν μεν διδάξει τα του Μωυσή, ποιος ο λόγος να αναστηθεί άλλος, εφόσον αρκεί ο Μωυσής;

β΄. Και πρόσεξε πώς προχωρεί μεθοδικά. Στην μεν πρώτη του ομιλία υπαινίχθηκε ήπια την ανάσταση και την καθέδρα στον ουρανό· εδώ όμως αναφέρει και την εμφανή παρουσία Του. «Και να αποστείλει τον προορισμένο για σας Ιησού Χριστό, τον οποίο πρέπει βέβαια να δεχθεί ο ουρανός»· αντί του να πει, είναι ανάγκη· «έως τους χρόνους της αποκατάστασης των πάντων». Το γιατί δεν έρχεται τώρα, η αιτία είναι φανερή. «Για τα οποία», λέει, «μίλησε ο Θεός δια στόματος των αγίων του προφητών από τους αιώνες». Ο Μωυσής βέβαια είπε προς τους πατέρες, ότι «Ο Κύριος ο Θεός σας θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας σαν εμένα· αυτόν θα ακούτε σε όλα όσα σας πει». Εκεί μεν μνημόνευσε τον Δαβίδ, ενώ εδώ τον Μωυσή. «Όλων αυτών», λέει, «για τα οποία μίλησε ο Θεός». Δεν λέει, «Για τα οποία μίλησε ο Χριστός», αλλά, «Για τα οποία μίλησε ο Θεός», καθοδηγώντας τους έτσι σιγά-σιγά προς την πίστη με το να τα παρουσιάζει ακόμη συγκαλυμμένα. Έπειτα καταφεύγει στο πιο αξιόπιστο, λέγοντας: «Ο Κύριος ο Θεός θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας σαν εμένα· αυτόν θα ακούτε σε όλα». Έπειτα ακολουθεί και μεγάλη τιμωρία. «Και θα συμβεί», λέει, «κάθε ψυχή, η οποία δεν θα ακούσει τον προφήτη εκείνο, να εξολοθρευτεί από τον λαό». «Αλλά και όλοι οι προφήτες από τον Σαμουήλ και έπειτα, όσοι μίλησαν, προανήγγειλαν τις ημέρες αυτές». Εδώ εύστοχα ανέφερε τον όλεθρο. Διότι, όταν λέει κάτι το σπουδαίο, καταφεύγει στους πρώτους προφήτες.

«Ακόμη να δεχθεί». Και πώς δεν είπε, «Τον οποίο ο ουρανός δέχθηκε»; Αυτό το εξέφρασε καθώς αναφερόταν στους παρελθόντες χρόνους: «Έτσι έχει ρυθμιστεί από τη θεία Οικονομία», λέει, «έτσι έχει καθοριστεί»· δεν ομιλεί ακόμη για την αιώνια ύπαρξή Του, αλλά ενδιατρίβει εξακολουθητικά στα λόγια της θείας Οικονομίας και λέει: «Διότι ο Μωυσής είπε προς τους πατέρες, ότι ο Κύριος θα αναστήσει για εσάς Προφήτη». Έπειτα, αφού είπε παραπάνω, «Μέχρι τους χρόνους της αποκαταστάσεως των πάντων, για τους οποίους μίλησε ο Θεός δια στόματος όλων των αγίων προφητών Του απ' αιώνος», εισάγει πλέον τον ίδιο τον Χριστό. Διότι, εάν προείπε πολλά και πρέπει να ακούμε Αυτόν, δεν θα έσφαλλε κανείς λέγοντας ότι αυτά τα έχουν πει οι προφήτες.