βʹ. Καὶ ὅρα, πῶς ὁδῷ προβαίνει. Ἐν μὲν τῇ πρώτῃ δημηγορίᾳ ἠρέμα τὴν ἀνάστασιν καὶ τὴν ἐν οὐρανῷ κάθισιν ᾐνίξατο· ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν ἐμφανῆ παρουσίαν. Καὶ ἀποστείλῃ τὸν προκεχειρισμένον Ἰησοῦν Χριστὸν, ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι· ἀντὶ τοῦ, ἀνάγκη ἐστίν· ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων. Διατί νῦν οὐκ ἔρχεται, ἡ αἰτία δήλη. Ὧν ἐλάλησε, φησὶν, ὁ Θεὸς διὰ στόματος τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν τῶν ἀπ᾽ αἰῶνος. Μωσῆς μὲν εἶπεν πρὸς τοὺς πατέρας, ὅτι Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα, ὅσα ἂν λαλήσῃ πρὸς ὑμᾶς. Ἐκεῖ μὲν τοῦ Δαυῒδ ἐμνημόνευσεν, ἐνταῦθα δὲ Μωσέως. Πάντων, φησὶν, ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεός. Οὐ λέγει, Ὧν εἶπεν ὁ Χριστὸς, ἀλλ᾽, Ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεὸς, ἔτι τῷ συσκιάζειν μᾶλλον αὐτοὺς ἐπαγόμενος εἰς πίστιν ἠρέμα. Εἶτα ἐπὶ τὸ ἀξιόπιστον καταφεύγει, λέγων· Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα. Εἶτα καὶ ἡ τιμωρία πολλή. Ἔσται δὲ, φησὶ, πᾶσα ψυχὴ, ἥτις ἂν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ. Καὶ πάντες δὲ οἱ προφῆται ἀπὸ Σαμουὴλ καὶ τῶν καθεξῆς ὅσοι ἐλάλησαν καὶ κατήγγειλαν τὰς ἡμέρας ταύτας. Ἐνταῦθα καλῶς τὸν ὄλεθρον ἔθηκεν. Ὅταν γάρ τι λέγῃ μέγα, ἐπὶ τοὺς πρώτους καταφεύγει.
Μετάφραση
β΄. Και πρόσεξε πώς προχωρεί μεθοδικά. Στην μεν πρώτη του ομιλία υπαινίχθηκε ήπια την ανάσταση και την καθέδρα στον ουρανό· εδώ όμως αναφέρει και την εμφανή παρουσία Του. «Και να αποστείλει τον προορισμένο για σας Ιησού Χριστό, τον οποίο πρέπει βέβαια να δεχθεί ο ουρανός»· αντί του να πει, είναι ανάγκη· «έως τους χρόνους της αποκατάστασης των πάντων». Το γιατί δεν έρχεται τώρα, η αιτία είναι φανερή. «Για τα οποία», λέει, «μίλησε ο Θεός δια στόματος των αγίων του προφητών από τους αιώνες». Ο Μωυσής βέβαια είπε προς τους πατέρες, ότι «Ο Κύριος ο Θεός σας θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας σαν εμένα· αυτόν θα ακούτε σε όλα όσα σας πει». Εκεί μεν μνημόνευσε τον Δαβίδ, ενώ εδώ τον Μωυσή. «Όλων αυτών», λέει, «για τα οποία μίλησε ο Θεός». Δεν λέει, «Για τα οποία μίλησε ο Χριστός», αλλά, «Για τα οποία μίλησε ο Θεός», καθοδηγώντας τους έτσι σιγά-σιγά προς την πίστη με το να τα παρουσιάζει ακόμη συγκαλυμμένα. Έπειτα καταφεύγει στο πιο αξιόπιστο, λέγοντας: «Ο Κύριος ο Θεός θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας σαν εμένα· αυτόν θα ακούτε σε όλα». Έπειτα ακολουθεί και μεγάλη τιμωρία. «Και θα συμβεί», λέει, «κάθε ψυχή, η οποία δεν θα ακούσει τον προφήτη εκείνο, να εξολοθρευτεί από τον λαό». «Αλλά και όλοι οι προφήτες από τον Σαμουήλ και έπειτα, όσοι μίλησαν, προανήγγειλαν τις ημέρες αυτές». Εδώ εύστοχα ανέφερε τον όλεθρο. Διότι, όταν λέει κάτι το σπουδαίο, καταφεύγει στους πρώτους προφήτες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες