Ὑμεῖς ἐστε, φησὶν, υἱοὶ τῶν προφητῶν, καὶ τῆς διαθήκης, ἧς διέθετο ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν, λέγων πρὸς Ἀβραάμ· Καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου εὐλογηθήσονται πᾶσαι αἱ πατριαὶ τῆς γῆς. Ὑμῖν πρῶτον, φησὶν, ὁ Θεὸς ἀναστήσας τὸν Παῖδα αὐτοῦ ἀπέστειλεν. Ἄρα καὶ ἑτέροις· ἀλλ᾽ ὑμῖν πρῶτον τοῖς σταυρώσασιν. Εὐλογοῦντα ὑμᾶς, ἐν τῷ ἀποστρέφειν ἕκαστον ἀπὸ τῶν πονηριῶν. Ἴδωμεν δὲ ἀκριβέστερον ἄνωθεν τὰ ἀναγνωσθέντα. Τέως κατασκευάζει, ὅτι αὐτοὶ ἐποίησαν τὸ θαῦμα ἐν τῷ εἰπεῖν· Τί θαυμάζετε; Καὶ οὐκ ἀφίησιν ἀπιστεῖσθαι τὸ λεγόμενον. Καὶ ἵνα ἀξιοπιστότερον αὐτὸ ποιήσῃ, προκαταλαμβάνει αὐτῶν τὴν κρίσιν· Ἡμῖν, φησὶ, τί ἀτενίζετε, ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσιν;
Μετάφραση
Εσείς είστε, λέει, οι υιοί των προφητών και της διαθήκης την οποία συνήψε ο Θεός με τους πατέρες σας, λέγοντας στον Αβραάμ: Και μέσω του σπέρματός σου θα ευλογηθούν όλες οι πατριές της γης. Σε εσάς πρώτα, λέει, ο Θεός, αφού ανέστησε τον Παίδα του, τον απέστειλε. Άρα λοιπόν και σε άλλους· αλλά πρώτα σε εσάς που τον σταυρώσατε, ώστε να σας ευλογεί, αποτρέποντας τον καθένα από τις πονηρίες του. Ας εξετάσουμε όμως με μεγαλύτερη ακρίβεια τα όσα αναγνώστηκαν από την αρχή. Προς το παρόν θεμελιώνει ότι οι ίδιοι έκαναν το θαύμα, λέγοντας: «Γιατί θαυμάζετε;» Και δεν αφήνει περιθώριο να μην γίνει πιστευτό αυτό που λέγεται. Και για να το καταστήσει πιο αξιόπιστο, προκαταλαμβάνει την κρίση τους: «Γιατί, λέει, μας κοιτάζετε επίμονα, σαν να το έχουμε κάνει με δική μας δύναμη ή ευσέβεια;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες