Ταῦτα μονονουχὶ ὀνειδίζων αὐτοῖς λέγει, καὶ οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ καὶ ἐνδιατρίβει τῷ λόγῳ, Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος, λέγων, ὁ ἐξουθενηθεὶς ὑφ᾽ ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων. Εἶτα δεικνὺς, ὅτι καὶ εἰς σφόδρα δόκιμον τοῦτο εἰργάσαντο, ἐπάγει· Ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας· τουτέστιν, ὁ φύσει τίμιος καὶ δόκιμος, οὗτος ἐξουθενήθη. Οὕτως ἀπὸ τοῦ σημείου πολλὴν ἔσχον τὴν παῤῥησίαν. Σὺ δέ μοι σκόπει, πῶς, ὅτε μὲν διδάξαι χρὴ, προφητείας παράγουσι πολλὰς, ὅτε δὲ παῤῥησιάσθαι, μόνον ἀποφαίνονται. Οὔτε γὰρ, φησὶν, ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις, ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς.
Μετάφραση
Αυτά τους τα λέει σχεδόν ονειδίζοντάς τους, και όχι απλώς, αλλά και επιμένει στον λόγο αυτόν, λέγοντας: «Αυτός είναι ο λίθος που εξουθενώθηκε από εσάς τους οικοδόμους». Έπειτα, δείχνοντας ότι αυτό το έπραξαν απέναντι σε κάποιον εξαιρετικά δόκιμο, προσθέτει: «Ο οποίος έγινε κεφαλή γωνίας»· δηλαδή, αυτός που εκ φύσεως είναι πολύτιμος και δόκιμος, αυτός περιφρονήθηκε. Τόσο μεγάλη παρρησία απέκτησαν εξαιτίας του σημείου. Εσύ όμως πρόσεξέ μου πώς, όταν μεν πρέπει να διδάξουν, παραθέτουν πολλές προφητείες, ενώ όταν πρέπει να μιλήσουν με παρρησία, απλώς αποφαίνονται. «Διότι δεν υπάρχει», λέει, «κανένα άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό, το οποίο να έχει δοθεί μεταξύ των ανθρώπων, μέσω του οποίου πρέπει εμείς να σωθούμε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες