Βούλει καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἰδεῖν πεφοβημένους αὐτοῦ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν, καὶ πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸν σταυρὸν ἀγωνιῶντας; Ἄκουε καὶ περὶ τούτων συνετῶς. Θεωροῦντες γὰρ, φησὶν, οἱ Ἰουδαῖοι τὴν τοῦ Πέτρου παῤῥησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι, ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον, καὶ ἠγωνίων, οὐκ ἐπειδὴ ἀγράμματοι ἦσαν, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἀγράμματοι ὄντες πάντων τῶν σοφῶν περιεγένοντο, καὶ Τὸν ἄνθρωπον σὺν αὐτοῖς ὁρῶντες τὸν τεθεραπευμένον, οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν· καίτοι γε πρὸ τούτου ἀντέλεγον σημεῖα ὁρῶντες γινόμενα. Πῶς οὖν τότε οὐκ ἀντεῖπον;
Μετάφραση
Θέλεις να δεις και τους εχθρούς να φοβούνται την ισχύ και τη δύναμή Του, και πολύ περισσότερο να αγωνιούν μετά τον σταυρό; Άκουσε με σύνεση και γι' αυτά. Διότι, λέει, βλέποντας οι Ιουδαίοι την παρρησία του Πέτρου και του Ιωάννη, και κατανοώντας ότι είναι άνθρωποι αγράμματοι και απλοϊκοί, θαύμαζαν και αγωνιούσαν, όχι επειδή ήταν αγράμματοι, αλλά επειδή, αν και αγράμματοι, υπερίσχυσαν όλων των σοφών· και βλέποντας μαζί τους τον άνθρωπο που είχε θεραπευτεί, δεν είχαν τίποτα να αντιτάξουν, μολονότι πριν από αυτό έφερναν αντιρρήσεις όταν έβλεπαν να γίνονται σημεία. Πώς, λοιπόν, τότε δεν έφεραν αντίρρηση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες